.....ခ်စ္တဲ့ကဗ်ာ..

Friday, February 20, 2009

တစ္ေန႔က.ကၽြန္မဆီကို..PDF..Fileနဲ႔လုပ္ထားတဲ့ကဗ်ာစာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ေရာက္လာတယ္။
တင္မင္းထက္..ရဲ႕....ခ်စ္တဲ့ကဗ်ာ..ဆိုတဲ့ကဗ်ာစာအုပ္ေလးပါ။ကၽြန္မတို႔ရာစုသစ္ၿမစ္က်ဥ္းေတြ
မွာအတူေရးခဲ့ဖူးၿပီး..ကၽြန္မတင္ခဲ့တဲ့..တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ..မွာလည္းပါ..ပါတယ္။ခု သူ႔စာ
အုပ္ေလးကိုအမွတ္တရအေနနဲ႔..ကၽြန္မခ်စ္ေသာကဗ်ာမ်ား..ထဲမွာတင္လိုက္ပါတယ္။





ဒုတိယတန္းစား

ကြၽန္ေတာ့္ ရင္အံုေလွာင္ခ်ဳိင့္မွာ
ျခေသၤ့တစ္ေကာင္ ရွိပါတယ္။
သူက...
ကြၽန္ေတာ့္ စကားႏြမ္းေတြကို
မစားသံုးခ်င္ဘူးတဲ့။
ေကာင္းကင္ရဲ့ေအာက္မွာ
လတ္ဆတ္တာ ဘာမွမရွိဘူးလို႔
ေျဖာင့္ဖ်တာေတာင္မွ
သူက...မေက်နပ္ႏိုင္ဘူး။
ကြၽန္ေတာ့္ကို တစ္ခ်ိန္လံုးကုတ္ျခစ္ကာ
ဟိန္းေဟာက္လိုက္၊ ေတာင္းပန္လိုက္နဲ႔ပါပဲ...။
ကဲ...
မီးေတာင္လို ေပါက္ကြဲလို႔
သူ လြတ္လာၿပီဆိုပါစို႔...။
ဘယ္မွာလဲ...သူ႔ေကာင္းကင္
ဘယ္မွာလဲ...သူ႔လြင္ျပင္။
သူက အ႐ိုင္းဆန္တယ္
ကြၽန္ေတာ့္လို လိုက္ေလ်ာညီေထြ မေနတတ္ဘူး၊
ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္က ထပ္ခိုးေလးတစ္ခုေတာင္
သူ ခိုလႈံဖို႔ ရမွာမဟုတ္ဘူး။
ကြၽန္ေတာ့္လို ဒုတိယတန္းစားေတြနဲ႔
မပတ္သက္ခ်င္ပါဘူးလို႔ သူဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ
သူ႔ထြက္ေပါက္ကို ပိတ္ထားရမွာပဲ။
နာက်င္၊ ေမာပန္း၊ ေလးလံ
အာ႐ံုေတြ ကန္းခဲ့ၿပီ...။
ပ်ံသန္းေနတဲ့ တိမ္တိုက္ေတြျမင္ရင္ေတာင္
အားက်ရမွန္းမွ မသိ
ထံုေပေပစိတ္နဲ႔သာ ၾကည့္ေနမိေတာ့တယ္...။


ခုေနမ်ား၊ တန္ခိုးရွင္တစ္ပါးက
"ေပ်ာ္ေစသတည္း" .. လို႔ ေကာင္းခ်ီးေပးရင္ေတာင္
ႏွစ္မ်ားစြာက ေအးခဲခဲ့တဲ့ မ်က္ရည္ေတြသာ
ေပ်ာ္က်လာမယ္ ထင္ပါရဲ့...။ ။

တင္မင္းထက္
(တစ္မိုးထဲေအာက္မွာ၊ ၁၉၉၄ ဇန္န၀ါရီ)

-------------------------------------------------------------------------------------

ကမၻာ ၂ ခု

(၁)
နယ္ႏွင္ဒဏ္ခံ စံပယ္ခင္း
လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ ေလညင္းကေလး
တိတ္ဆိတ္ေၾကကြဲ ၾကယ္စင္မ်ား
ဖုန္းဆိုးရင္ခြင္ ပက္ၾကားအက္။

(၂)
ႀကီးျမတ္တဲ့ ႐ူးသြပ္မႈနဲ႔
ေမွ်ာ္လင့္စိတ္ကူးမ်ားေတာက္ပ
ငါ့၀ိညာဥ္ရဲ႕့မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းတစ္ေလွ်ာက္။

တင္မင္းထက္
(တစ္မိုးထဲေအာက္မွာ၊ ၁၉၉၄ ဇန္န၀ါရီ)

-------------------------------------------------------------------------------------

ေအးစက္စက္ မီးလွ်ံ

မ႐ြာျဖစ္ေသးတဲ့ မိုးေရေတြ
ေလးလံေနတဲ့ ငါ့ေကာင္းကင္
တိမ္တိုက္ေတြ အထပ္ထပ္။

ငါ့ရဲ့ အခြံသက္သက္မီးအိမ္မွာ
ထြန္းညႇိမယ့္ ပန္းတစ္ပြင့္
မင္းမျဖစ္ေသးသမွ်
အထီးက်န္ ဆန္ေနရဦးမယ္။

... ... ဆန္းၾကယ္စြာ
(ဒါမွမဟုတ္) ႐ိုးစင္းစြာ
မင္း သိလာပါလိမ့္မယ္။

ငါ့ရင္ျပင္တစ္ခြင္လံုး
မၿငႇိမ္းရက္တဲ့မီးေတြ
ျမင္ရင္ေတာင္ ငဲ့ညႇာမေနပါနဲ႔
ေလာင္ကြၽမ္းျခင္း မင္းအတြက္မို႔
ၿငိမ္းေအးမႈလို႔ ငါမွတ္ယူပါ့မယ္။

မင္းမ်က္၀န္းရဲ့ ျမားတစ္စင္း
ငါ့စိတ္ကို ညႇိဳ့ငင္
စကားလံုးေတြ
ငါ့ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကုိ တံခါးေခါက္ေနၿပီ။

႐ိုးေျဖာင့္တဲ့ ျမစ္တစ္စင္းပမာ
တည္ၿငိမ္လြတ္လပ္စြာ
စီးဆင္းလာခဲ့သမွ်
ငါ ၿမိဳသိပ္ခဲ့ရတာေတြ
မင္းကိုေႏြးေထြးေစႏိုင္ပါ့မလား...။

ငါခံစားရသမွ်
မင္းခံစားႏိုင္မယ္ဆိုရင္
ဒီေလာက္ထိေျခာက္ေသြ႔ေနမယ္မထင္ဘူး
ငါ့ရဲ့နက္႐ႈိင္းမႈကို
မင္းနားမလည္ႏိုင္ေသးေလေတာ့
မင္းရဲ့မီးလွ်ံက ေအးစက္စက္။ ။

တင္မင္းထက္
(၀ိညာဥ္ျပာတို႕ မိုးေကာင္းကင္၊ ၁၉၉၂)

-------------------------------------------------------------------------------------

၇၁ - ၉၃

အေယာင္ေဆာင္ လြတ္လပ္မႈသက္သက္
တြန္႔တိုတဲ့ ၀ိုင္တစ္ခြက္
သက္တန္းရဲ့ သုံးပုံတစ္ပုံ
ငါေသာက္လို႔ ကုန္ခဲ့ၿပီ။

ျပင္းရွတဲ့ ေတာင့္တမႈေတြကို
ေရာင့္ရဲတဲ့အၿပံဳးနဲ႔ ေျဖသိမ့္
ေရေသျမစ္ ျဖစ္ခဲ့တာၾကာေတာ့
ငါ့ကိုယ္ငါ အၾကည္ညိဳပ်က္လာတယ္။

ျဖဴစင္ခ်င္စိတ္ကေလးသာ မက်န္ရင္
စီးဆင္းခဲ့တဲ့ ငါ့၀ိညာဥ္ကို
စြန္းထင္းမႈအတြက္ စြဲခ်က္တင္
ဘာမွ ခြင့္လႊတ္ခ်င္စရာ မရွိ...။

လူငယ္ဘ၀ရဲ့ စြန္႔စားခ်င္စိတ္ကို
ဖဲ၀ိုင္းမွာသာ ပုံေအာလိုက္ရ၊
စစ္တုရင္ခုံေပၚမွာ ရဲရင့္လိုုက္ရနဲ႔
တစ္ ကိုး ကင္း ေန႔ေတြ။ ။

တင္မင္းထက္
(ရာစုသစ္ျမစ္က်ဥ္း ၂၊ ၁၉၉၃ စက္တင္ဘာ)


-------------------------------------------------------------------------------------

အၾကြင္းရွိခ်စ္ျခင္း

အလင္းႏွစ္တစ္သန္း
နီးလြန္းလွပါတယ္ ...
မင္းနဲ႔ ခြဲခြာရတဲ့အခါ
ပိုေ၀းကြာ။

ေလးသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္း
ျမန္လြန္းလွပါတယ္ ...
မင္းနဲ႔ မေတြ႔ရတဲ့အခါ
စိတ္ထဲၾကာ။

... ... ... ...
အဲသည္လိုမ်ိဳးေတြေတာ့
မညာခ်င္ပါဘူး။

ခ်စ္သူကို သတိအရဆုံးက
အရက္မူးတဲ့ အခ်ိန္နဲ႔
ဖဲ႐ႈံးတဲ့ အခ်ိန္ပဲဆိုတဲ့
သူငယ္ခ်င္းရဲ့ ၀ါဒကိုလဲ
မေထာက္ခံပါဘူး။

႐ုပ္သက္သက္နဲ႔ လူမျဖစ္ေလေတာ့
မင္းကိုငါ ေတာင့္တပါတယ္၊
(ဒါေပမယ့္)
မင္းလေရာင္နဲ႔ ေ၀းခဲ့ရင္
ငါ့၀ိညာဥ္ဟာ
႐ိုးျပတ္ပင္လို ခမ္းေျခာက္
မ်က္ရည္တလည္လည္နဲ႔
လမ္းေပ်ာက္သြားမယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။

ရွားေစာင္းျပႆဒ္ တစ္ပင္ဟာ
မိုးေခါင္ေရရွား႐ုံနဲ႔
မေသႏိုင္ပါဘူး၊
ငါ့ႏွင္းဆီေတြလဲ
ဖူးသစ္လာအုံးမွာပါပဲ၊
(ဒါေပမယ့္)
မင္းမရွိတဲ့ငါ ...
ဘယ္သင္းပ်ံ႔ႏိုင္မွာလဲကြာ။ ။

တင္မင္းထက္
(လႈိင္းရဲ့ျပတင္း၊ ၁၉၉၃ ဒီဇင္ဘာ)


-------------------------------------------------------------------------------------

ဥယ်ာဥ္အတု

မတင္းလြန္း၊ မေလ်ာ့လြန္း
သံဆူးႀကိဳးေတြကေန
ဘာဂီတသံမွ ထြက္မလာႏိုင္ဘူး။
အကိုင္းအခက္ေတြကို ကိုက္ျဖတ္ကာ
"မဂၤလာပါ" လို႔ စာလုံးေဖာ္ခံေနရတဲ့
ပ်ိဳး ... ပင္ ... ေတြ ...

တင္မင္းထက္
(ရာစုသစ္ျမစ္က်ဥ္း ၃၊ ၁၉၉၅ ဇြန္)

-------------------------------------------------------------------------------------

တိတ္ဆိတ္တဲ့ စကား

ကန္႔သတ္ထားတဲ့ ေကာင္းကင္ထက္
ျပစ္ဒဏ္သင့္ လိပ္ျပာမ်ားပမာ
စကားလုံးေတြ ေယာက္ယက္ခတ္
ေတးမသီႏိုင္တဲ့ေန႔ရက္ေတြ။

မင္းမ်က္၀န္းမွ တစ္ဆင့္
ပန္းတစ္ပြင့္ျမင္ရတဲ့အေၾကာင္း
ငါဘယ္လို အခ်က္ျပရမလဲ။

ဆြံအတဲ့ လမ္းမေတြတေလွ်ာက္
ငါတို႔ရဲ႔ႏွင္းဆီ႐ိုင္းေတြသာ
ပဲ့တင္ခတ္ တုန္ခါေနၾကတယ္။

ငါတို႔ရင္ထဲက စကားေတြ
မုန္တိုင္းလို
ေဖာက္ခြဲပစ္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္
အသိခက္တဲ့ အၾကည့္ေတြနဲ႔ပဲ
ႏွစ္ကိုယ္ၾကား ေျပာျပေနရတယ္။ ။

တင္မင္းထက္
(၉၈ အခ်စ္ကဗ်ာ၊ အခ်စ္ကဗ်ာ ၉၈)

-------------------------------------------------------------------------------------

လက္ေဆာင္

ကံ့ေကာ္ပန္းေတြနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့
ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႔ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြဟာ
သူ႔ကို ရည္စူးခဲ့တာပါ။

ကြၽန္ေတာ္ပ်ံသန္းဖို႔ ေကာင္းကင္တစ္ခု
သူ႔မ်က္၀န္းကေနရတယ္။

သန္႔စင္ၿပီးလွပတဲ့ အိပ္မက္ေလးတစ္ခု
သူ႔ကို ကြၽန္ေတာ္ေပးခဲ့တယ္။

သူ႔ရဲ႔ရနံ႔ေတြကို သယ္ေဆာင္လာတဲ့
အျပာေရာင္ လက္ကိုင္ပု၀ါေလးတစ္ထည္က
ကြၽန္ေတာ့္ကို ေခြၽးသိပ္ယုယခဲ့ပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔အေပၚ အၿမဲတမ္းဖိစီးေနတဲ့
အေမွာင္ေခတ္ထဲက ရတတ္သမွ်အလင္းေရာင္
အေကာင္းဆုံး လက္ေဆာင္အျဖစ္
သူ႔အတြက္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေပးတယ္။
ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ သူ႔ကိုရတယ္။

သစ္႐ြက္ေလးတစ္႐ြက္
လႈပ္ခတ္တာကအစ
အဓိပၸာယ္ ရွိခဲ့ပါတယ္။

တင္မင္းထက္
(ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္း၊ ၁၉၉၆)

၀င္းေမာင္ ၏ ကဗ်ာမ်ား

Thursday, February 12, 2009

ကဗ်ာဆရာ၀င္းေမာင္ ဆိုရင္ သိတဲ့သူေတြသိၾကမွာပါ။ ၀င္းေမာင္ ၊ ၀င္းၿမင့္၊
၀င္းလြင္..စတဲ့ကဗ်ာေရးေကာင္းသူေတြေရာေနရင္လည္းေရာေနလိမ့္မယ္။
၁၉၉၅ - ၉၆ ကာလေတြဆီက ကၽြန္မသူ႔ကဗ်ာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို
ဖတ္ခဲ့ရၿပီး…ကူးယူသိမ္းဆည္းထားခဲ့ပါတယ္။အဲဒီကဗ်ာေလးေတြကို ကၽြန္မ
ၿပန္မွ်ေ၀ခ်င္လို႔ပါ။ ပစ္ထားတာၾကာေနသလိုၿဖစ္ေနတဲ့ကၽြန္မရဲ႕ကဗ်ာဘေလာခ့္
ေလးကိုလည္းဖုန္ခါရင္းေပါ့..း)
ကို၀င္းေမာင္ ကိုကၽြန္မၿမင္ဖူးသိဖူးတာလည္း အဲဒီသရဖူကာလမ်ားဆီက
သိခဲ့တာပါ..။သရဖူကာလဆိုတာက သရဖူမဂၢဇင္း အရွိန္ေကာင္းေနတဲ့
အခ်ိန္ကိုေၿပာတာပါ။ စာေပနဲ႔ပတ္သက္ရင္မွတ္တမ္းမွတ္ရာအၿဖစ္ထားရမယ့္
သရဖူ မဂၢဇင္းေတြအဲဒီတုန္းကထြက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကတည္းကၿမင္ဖူးခဲ့တယ္။
ေနာက္ပိုင္း စၾကၤာလုလင္ ဆိုၿပီး ေမာင္သစၥာ(သစၥာပိုင္စိုး)တို႔ ကိုႏြယ္ဦးတို႔နဲ႔
ေနလ ဂ်ာနယ္လုပ္ေတာ့တစ္ခါထပ္ဆံုတယ္။အဲဒီမွာေတာ့သူက
ကဗ်ာဆရာမဟုတ္ဘူး။ကံၾကမၼာဖတ္သူ။ ဇာတာတြက္သူ..။
ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ကၽြန္မလည္းကိုယ့္ေသာကနဲ႔ကိုယ္ သူလည္းသူ႔ဘ၀
နဲ႔သူ..မေတြ႕ၿဖစ္ၾကေတာ့တာေတာ္ေတာ့္ကိုၾကာတယ္။ကၽြန္မခရီးမထြက္
္ခင္ေလးကမွေရာက္လာ..တယ္။ အေၾကြးလာဆပ္တာတဲ့။
ဘာေၾကြးလဲဆိုေတာ့ဇာတာေၾကြး.။သားကေလးကိုဇာတာတြက္ေပးထားတာ။
ကိုယ္ကၿဖင့္ေမ့ေတာင္ေနၿပီ။
ကၽြန္မသြားမယ္ဆိုတာသိေတာ့သူကေမြးေန႔ေမးတယ္။နင့္လည္းတစ္ခုတြက္
ေပးမယ္တဲ့။ကၽြန္မကေမြးေန႔လည္းေၿပာလိုက္ေရာ..သူကရယ္တယ္။
နင့္ဇာတာက နင္တကယ္လို
အပ္ရင္အနားမွာဘာမွမရွိတတ္တဲ့ဇာတာပဲ တဲ့။ ေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္.. း(
..သူကလုပ္ၾကံေၿပာတာမွမဟုတ္တာ။ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ။
အဲဒါနဲ႔ ..ဆရာရယ္ ဇာတာလည္းဖြဲ႔ တာဖြ႔ဲ ကံၾကမၼာဖတ္တာလည္း
ဖတ္ေပါ့..ကဗ်ာေလးေရးေပးပါဦး ဆိုမွ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ကၽြန္မဇာတာနဲ႔အတူ
ေရာက္လာတယ္။ နင္ အသက္ၾကီးရင္ေတာ့ေကာင္းသြားမွာပါတဲ့..။
ဘယ္ေလာက္ၾကီးရင္လဲလို႔မေမးလိုက္ရဘူး ..း)
သူ႔ကဗ်ာေလးေတြကေတာ့ တကယ့္ကိုေကာင္းတာပါ။
ကဗ်ာေတြကို ၾကမၼာဖတ္သလိုေရးသြားတဲ့ကဗ်ာဆရာလို႔ ေၿပာရမလား…???
ဖတ္တဲ့သူကိုယ္တိုင္သာဆံုးၿဖတ္ပါေတာ့လို႔…။
( ကို၀င္းေမာင္ ..သို႔ အမွတ္တရ..)

သူ နွင့္ အၿခားေသာအရာမ်ား
အဆင္မေၿပတဲ့ဘ၀ကို
အမည္ေပးခြင့္ၿပဳသမွ်ထက္ေစ်းၾကီးေပး၀ယ္ဖို႔
သက္တမ္းေစ့ေအာင္ပန္းကိုင္းက်ိဳးသံက်ယ္ေလာင္
…ေဟ့ေကာင္..
ေခ်ာက္ကမ္းပါးကိုကပ္မေလွ်ာက္နဲ႔….တဲ့
အဲသလို အဘိဓမၼာဆန္သူက
အႏၱရာယ္အေၾကာင္းေဆြးေႏြးတယ္။

ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္မ်က္ႏွာေၾကာတင္းသူ
က်င့္သားရေအာင္ဆင္းရဲသူ
မိန္းမရဲ႕ ဗိုက္ထဲက စၾက၀ဠာသစ္ကိုေငးေမာသူ
ဥမၼတၱေကာေပၚမွာ တက္ထိုင္မိသူမို႔..

အတၱလဂ္ကိန္း
သံုးထပ္ကိန္းေတြ
မဟာဘုတ္ေတြ
အက်ယ္တ၀င့္၀ရုန္းသုန္းကားၿဖစ္ရ
ဒါကပဲ အခ်စ္ကိုေသခ်ာၿမင္ဖူးသူရဲ႕
ဥပဓိလို႔ဆိုၿပန္
သြားစမ္းပါ
ဒီမွာ
အတိအက်ေၿပာရရင္
မရွိမၿဖစ္ၿခင္းေတြမွာ
မရွိလို႔ၿဖစ္ေအာင္ေနထိုင္ၿခင္းနဲ႔ရြဲ႕ေစာင္းခဲ့သမွ်
အခုေခါင္းကိုက္တာနဲ႔ထပ္တူက်ေနၿပီ..။

ေမ့ေလ်ာ့စြာၿဖစ္တည္ခဲ့မိလို႔
ထြက္ခြာဖို႔အတြက္ဒူးတဆတ္ဆတ္ရင္တဒိတ္ဒိတ္
အိပ္ေရးပ်က္ၿခင္းအေၾကာင္းလည္းမေၿပာခ်င္
ဒီ ထက္ပိုၿပီး ထိတ္လန္႔မိတယ္
ခု…
ကေလးေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕အေတြးနဲ႔
ေလာကကိုအားလ်ားေမွာက္အၾကည့္မွာ
အၿခားေသာ အရာေတြပိက်လာရဲ႕ …။ ။
၀င္းေမာင္

တစ္ေယာက္တည္းတည့္ေအာင္ေနၿခင္းအစီအစဥ္
ခု..ဖြာေနတဲ့ေဆးေပါ့လိပ္လို
ရာဇ၀င္ၿပန္ေတြးေနတဲ့ အိေၿႏၵ ဟာမီးတရဲရဲ..။

အဘိဓမၼာသင္တန္းဆရာၾကီးေလာကဓံေအာက္
အပ္ဖ်ားေပၚမုန္ညင္းေစ့တင္သေလာက္မွမၿငိမ္ဘူးဆိုရင္
အဲဒီ ဂီတကိုနားမေထာင္ခ်င္ဘူး။

ၾကည့္စမ္း
တိမ္ေတြ..တိမ္ေတြ..မိုးကိုသယ္လာခဲ့ၿပီ။

မေန႔က၏
ယေန႔၏ …အသိ….တဲ့
အဲဒါေလးကို ..အဲသလို…သူ႕ခ်ည္းပဲ၀ါးစား
အထားအသိုမွန္ပေစ…ေလလံုမိုးလံုရွိပေစ
အပ်င္းေၿပကစားနည္းတစ္ခုလို
အေၾကာေလ်ာ့ေၿဖသိမ့္ၿခင္းထဲ ၀က္အူရစ္လွည့္၀င္
က်ဳပ္အထင္ကရ ေနထိုင္မႈမွာေတာ့
တစ္ေယာက္တည္းမသင့္ၿမတ္ခဲ့တာ
ၾကာၿပီ..။

က်ဳပ္အလိုမတူပဲ
ရာသီေတြလဲေနတယ္
ခင္ဗ်ားတို႔သက္ေသရွိရဲ႕..။

အဆင္မေၿပဘူး
ဘာတစ္ခုမွအဆင္မေၿပဘူး
၀ိသာခါနကၡတ္ ရာဟုဓါတ္စီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေမြးခဲ့လို႔လား။ ။
၀င္းေမာင္

ေတးဆိုတဲ့၀ိညာဥ္
သီခ်င္းမရွိေသာအရပ္မွာ
အိပ္မက္မရွိေသာအရပ္မွာ
ကိုယ္ကိုၿပန္မတ္ကာ
ကံၾကမၼာမ်က္ႏွာသာေပးသည့္အတိုင္း..။

ဟုတ္ေပၿပီ
“ အဆင့္အတန္းၿမင့္ခ်င္စိတ္တို႔၏
၀င္ရိုးမ်ား
ဘီးမ်ား
အိပ္ေဆးၿပင္းၿပင္းမ်ား
မထီေလးစားစကားမ်ားနဲ႔
ေရနံဆီမီးအိမ္ကို အစုိးရိမ္ၾကီးခဲ့
ၾကယ္ေၾကြတာကိုလည္းႏွေမ်ာခဲ့တယ္။ ”

မိုးေကာင္းကင္ထဲက
အေကြ႕အေကာက္ေတြ
နံရံေတြ တံတိုင္းေတြ
သက္၀င္ပါရွိစြာ
ပုံႏွိပ္ထားေသာစကားလံုးထဲမွာ
ၿငင္းခံုေဆြးေႏြးရန္
ဒီလိုပဲလား
အခ်ိဳ႕လူေတြေနၾကထိုင္ၾကတာက…။

ဒီလိုပဲလား
ငါ့မွာေနမိထိုင္မိတာက..။

ဒီလိုပဲလား
စားပင္ေသာက္ပင္စိုက္ပ်ိဳးတာက..။

ဒါဇင္ေပါင္းမ်ားစြာ ပ်င္းရိစရာေကာင္း
ၾကြား၀ါဖို႔ေကာင္းေလာက္ေအာင္
၀မ္းနည္းခဲ့ဖူးၿပီ..။

တစ္မူထူးၿခားစြာမေၿပာလိုပါ
“ အမွန္တရားနဲ႔တစ္ေထရာတည္းတူဖို႔
အိပ္ေရး၀၀အိပ္ပါရေစ ” ။ ။
၀င္းေမာင္


မိမိေၿခသံကိုေရတြက္ၿခင္း
ႏွလံုးသားတို႔
ေခၚထူးပဲ့တင္မႈမ်ားထူပိန္းေစရန္
လက္ရမ္းကိုခိုင္ေစခ်င္၏..။

အခန္း၀င္လာပံုက
ေရာ္ရြက္ေတြေၾကြလာသလိုပဲ။

ထိုကဲ့သို႔ရည္ရြယ္ခ်က္
ဖြဲ႕ ႏြဲ႕လိုက္ပါေတာ့လားဆို
အလို…ခင္ဗ်ားမွာေရာဂါရွိေနၿပီလား..။

အေကာင္းစားမို႔
အေကာင္းဆံုးလႊင့္ပစ္ရမယ့္
တန္ဖိုးနိမ့္ေညာင္းညာမႈမ်ား
၀မ္းသာစကား၊ႏွစ္တစ္ႏွစ္
အိပ္မက္တစ္ခု ၊ရုပ္ရွင္ရံုတစ္ရံု
ခ်စ္လြန္းလို႔ ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုပံုကို
ငါကိုယ္တိုင္ၾကံဳဖူးတယ္လို႔ဆိုပါ…။

“ ဘ၀ကိုတကယ္
ခင္တြယ္ပါသလား……..’ တဲ့။

၀ဲပ်ံၿခင္းအတတ္နဲ႔ အေတာင္က်ိဳးပံုရဲ႕ႏွစ္ထပ္ကိန္း
မ်က္ႏွာကိုနင္းေၿခမယ့္လက္ေလ်ာ့အရႈံးေပးစိတ္
ကြဲလြဲခ်က္ေပၚ တိတ္တိတ္ကေလးရိုက္ကပ္မိတြယ္။

ဘိတ္ဘိတ္ဆံုးလူရိုေသရွင္ရိုေသတစ္ခုခုရဲ႕
အဓိပၸာယ္မွာ
“ဘယ္သြားမလို႔လဲ”
“ဘယ္ကၿပန္လာသလဲ..”
“ထမင္းစားၿပီးၿပီလား..”
“ေနေကာင္းရဲ႕လား..”
မလိုအပ္ပဲ ခရီးသြားဟန္လြဲပဲ့တင္
တစ္ေန၀င္ တစ္ေခတ္ကုန္ၿမန္လြန္းတဲ့စၾက၀ဠာ….

“မသိဘူး..
….ဘာဆိုဘာမွမသိခ်င္ဘူး …”..အေမရယ္
ငယ္ငယ္တုန္းကလို
ခဲဖ်က္ဟာအသံုး၀င္ပါေစေတာ့…။ ။
၀င္းေမာင္

အိတ္ေဆာင္အဘိဓာန္
ၿဖဴးၿဖဴး ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္ အေၿခအေန ေနသားတက် ၿဖစ္ဖို႔
အၿခားလူေတြရဲ႕အပူအပင္လို႔သေဘာထားလိုက္
(အဲသလို ယူဆရင္
…..လက္ခံခြင့္ၿပဳမလား)

ေက်းဇူးၿပဳၿပီး ၿငိမ္ၿငိမ္ေနပါ
မ်က္ႏွာမသစ္ပါနဲ႔
ေၿခမေဆးပါနဲ႔..။

ႏွစ္ ကို ႏွစ္ နဲ႔ေပါင္းရင္ ေလး
ႏွစ္ မွ ႏွစ္ ကိုေၿမွာက္ေသာ္ ဆိုတဲ့ ဟာသ
ဘ၀မွာဘူးေလးရာဖရံုမဆင့္ရန္မဆိုစေလာက္သာ
ကေလးငယ္ရဲ႕ ႏုနယ္မႈေတြ အလုအယက္ခန္းသြားပံုဟာ
အထိတ္တလန္႔သိေတာ့
ေတြးေတာမႈ
စၾက၀ဠာ ၊ကမၻာ
ဥပဓိရုပ္နဲ႔ ပိုက္ဆံ
တိုက္ဆိုင္တတ္ပံုေတြဟိုတစ္စ သည္တစ္စ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အဲသေလာက္တုန္ခါေနပံုေထာက္ရင္
သူ
ရုိးသားခဲ့တာေသခ်ာတယ္။

ယံုၾကည္မႈေတြကိုေဒါသနဲ႔ေထြးထုတ္ပစ္လိုက္ရင္
မ်က္ရည္စိမ္းေတြထြက္က်လာလိမ့္မယ္။ ။
၀င္းေမာင္

ထမင္းလံုးတေစၦ
အူမေတာင့္မွသီလေစာင့္မယ္လို႔
ခပ္လြယ္လြယ္အေၾကာေတြေလ်ာ့ခဲ့ရတာလည္း
မ်ားလွပါၿပီကြယ္။

တစ္ခါတစ္ရံ
လူသာမာန္တို႔ရဲ႕ပံုတိုပတ္စ
အဲဒီမိုးေလ၀သကိုမွန္းဆရင္း
ေဆးဖက္၀င္ေသာဂုဏ္သိကၡာတစ္ခုနဲ႔
အဆိပ္တက္ေသာ၀မ္းနည္းမႈကိုရလိမ့္..။

ခန္းဆီးစကိုေလတိုးလို႔
လၿပည့္ညကိုမီးေလာင္ၿပီး
အခ်စ္ေရ တို႔တေတြ ဘယ္ေန႔ ေခၽြးတိတ္ၾကမွာလဲ။

ခပ္ေသာ့ေသာ့စကားလံုးေတြနဲ႔
ကိန္းဂဏန္းကိုထိုးၾကိတ္သတ္ၿဖတ္တဲ့ပြဲ
စက္၀ိုင္းဆြဲဖ်က္ပစ္တဲ့စြန္တစ္ေကာင္လို
ကဗ်ာဆရာေတြသူငယ္ခ်င္းတို႔
မင္းတို႔လိုငါ
ေၿမေပၚမွာ
ေမြးဖြားခဲ့
ၾကီးၿပင္းခဲ့
ခ်စ္တတ္ခဲ့
ေၾကာက္တတ္ခဲ့
ရူးႏွမ္းခဲ့ေပါ့..။
“ဘ၀ဆိုတာပစ္ခ်ခံရတာပဲ”…တဲ့
အဲဒီၿမက္ရိုင္းေတာကိုေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္
ရႈိက္ၾကီးတငင္မ်က္ရည္ေပါက္ေတြၿပည့္လို႔
အရယ္အၿပံဳးနဲ႔ အရာအားလံုးဟာ
ေၾကာက္စရာအရွိန္အဟုန္နဲ႔သြားေနတုန္း
ၿဗဳန္းကနဲ “တန္ဖိုး ”..လို႔ေရးလိုက္တာ
ဘယ္ေလာက္တန္သလဲ..။ ။
၀င္းေမာင္

နွလံုးသားရဲ႕မ်က္လံုးတစ္စံု

Tuesday, January 20, 2009

ႏွလံုးသားရဲ႕မ်က္လံုးတစ္စံု ဆိုတာ ေနဆူးသစ္ ရဲဲ႕ကဗ်ာစာအုပ္ေလးပါ။ကၽြန္မတို႔အရင္က
ရာစုသစ္ၿမစ္က်ဥ္း ဆိုၿပီးအတူစာအုပ္ေတြလုပ္ခဲ့ၾကသလို၊တစ္ကိုယ္ေတာ္ေတြလည္းလုပ္ခဲ့
ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူ႔စာအုပ္ကတစ္္အုပ္အပါအ၀င္ေပါ့..။ဒီစာအုပ္ေလးကိုအမွတ္တရ
ၿပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ဒီေနရာကေနတစ္ခုေၿပာခ်င္တာက..မီးဘုရင္မရဲ႕က်ိန္စာ...ဆိုတဲ့ကဗ်ာစာအုပ္အ
ေၾကာင္းပါ။အဲဒီစာအုပ္ေလးကၽြန္မဆီမွာအစကရွိပါတယ္။ခု..ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းလုပ္သြားသူ
တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕သြားပံုရတယ္။မရွိေတာ့ဘူး။ဒါေၾကာင့္အဲဒီကဗ်ာစာအုပ္ေလးလက္၀ယ္
ရွိသူမ်ားရွိရင္ၿပန္မွ်ေ၀ေပးပါလို႔ေတာင္းပန္ခ်င္တာပါ။ မီးဘုရင္မ ..ဆိုတာကိုေဆြရဲ႕ကဗ်ာ
ထဲကစာသားေလးကိုယူထားတာလို႔သူတို႔ေၿပာထားတဲ့စာေၾကာင္းေလးကိုလည္းသတိရေန
တယ္။
ဒီစာအုပ္ေလးကိုေနဆူးသစ္က ကိုညီဆင္းသစ္နဲ႔အတူလုပ္ခဲ့ပံုပဲ။ Designs and
illustration by Nyi Sin Thit လုိ႔ေတြ႕ရသလို တစ္ခ်ိန္ကသူတို႔ႏွစ္ေယာက္
ကိုတြဲလ်က္ၾကီးသိပၸံဖက္လာတာ၊ေတာင္ငူဖက္မွာေတြ႕ေတြ႕ေနတာေတြကိုသြားသတိရတယ္။
အဂၤလိပ္လိုလည္းကိုညီဆင္းသစ္ပဲၿပန္ေရးထားပါတယ္။

ႏွလံုးသားရဲ႕မ်က္၀န္းတစ္စံု

အနာဂတ္အသစ္ဆီ
ၾကိဳလင့္ပ်ံသန္းႏိုင္ဖို႔ အေတာင္ပံသစ္ေတြတပ္ဆင္ၾက
ေကာင္းကင္ဟာ
လြတ္လပ္ေပါ့ပါးၿခင္းေတြမြတ္သိပ္ေနခဲ့ေပါ့။
ငါတို႔ရင္ထဲ
ခံစားမႈေတြၿပြတ္သိပ္လို႔ေလးလံမြန္းၾကပ္ၿခင္းေတြဖိႏွိပ္ခဲ့။
ကဗ်ာေတြ...
ကဗ်ာေတြ...
လြတ္လပ္စြာပ်ံသန္းၾက
အဆံုးမရွိေပါ့ပါးၾက ရာဇ၀င္ေတြဟာလွပလို႔..။ ။
ေနဆူးသစ္
5th September 1994

We must be fixed the new wings on
To fly on future's forwards
The sky is hungry for freedom.
Our hearts were,
Piled up in knots with sufferings
Pressed down by deeper suffocating.
Poems are freely flying,
Lighting in endless attitude
And the histories are good looking.
English version by Nyi Sin Thit


ဒ႑ာရီ ၇၅
ဂႏၳ၀င္အိပ္မက္တို႔
ကိန္းထပ္ဆင့္ရာဇ၀င္ခ်ီရင္း
အသည္းႏွလံုးၿဒပ္ေပါင္းစုမ်ား
စုၿပံဳအနယ္က်လာခဲ့။
ဲအဲဒီေခ်ာ္ရည္ၿမစ္ေပါ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလင္းလဲ့ေတာက္ပ
မီးေတာင္ေဟာင္းေတြလႈပ္ႏိုးထ
ေၿမလႊာသစ္အလွကိုဖန္ဆင္းလို႔။
ေနဆူးသစ္

Fable 75
The classical dreams are still making
History in number again and again
And the heart compounds become settle in mass.

It is a molten lava river
Which makes the hopes in blaze
Wakes up the extinct volcanos,
Creates the new earth.
Translated by Nyi Sin Thit

သင္ခန္းစာ
တစ္ခ်ိဳ႕ကသီလေစာင့္တယ္
အပင္စိုက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္က ကေလးေတြကို
စာသင္ေပးတယ္။
စာလံုးေပါင္းအသစ္ေတြတက္ေပးတယ္။
သူတို႔က
ကာတြန္း၊ပံုၿပင္၊၀တၳဳ၊သတင္းစာေတြ
ဖတ္ခ်င္တယ္
စကားလံုးေတြနဲ႔လွည့္စားခ်င္တယ္။
ဒါေပမယ့္
သူတို႔ဟာပညာမစံုေသးဘူး
ရိုးသားတဲ့ကေလးေတြပဲၿဖစ္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္က ကေလးေတြကို
စာသင္ေပးတယ္
စာလံုးေပါင္းအသစ္တက္ေပးတယ္။
သူတို႔က
လူရဲ႕အဓိပၸါယ္ကိုသိခ်င္တယ္
ဘ၀ရဲ႕ခက္ဆစ္ကိုနားလည္ခ်င္တယ္
ဒါေပမယ့္
သူတို႔ဟာပညာမစံုေသးဘူး
ရိုးသားတဲ့ကေလးေတြပဲၿဖစ္တယ္။
ေနာက္ဆံုး...
ကၽြန္ေတာ္က..
သူတို႔ေမးခြန္းေတြလံုး၀မေၿဖႏိုင္တဲ့အခါ
သင္ခန္းစာေတြရပ္လိုက္ရတယ္။
ကေလးေတြဟာ
စကားလံုးေတြအေၾကာင္း
လူရဲ႕အဓိပၸါယ္အေၾကာင္း
ဘ၀ရဲ႕ခက္ဆစ္ေတြအေၾကာင္း
ဘာတစ္ခုမွသိမသြားခဲ့
တကယ္ေတာ့
သူတို႔ဟာပညာမစံုေသးဘူး
ရိုးသားတဲ့ကေလးငယ္ေတြပဲၿဖစ္တယ္။
ေနဆူးသစ္


အနမ္း
အဲဒီမွာ
တို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ညီတူညီမွ်
လြတ္လပ္ပြင့္လင္းမႈေတြရွိတယ္။
ဆံုဆည္းခြင့္ကိုတမ္းတခဲ့တာပါ
ေပ်ာက္ဆံုးၿခင္းကိုရွာေဖြခဲ့တာပါ။
ခ်စ္သူတို႔ရဲ႕
ရာဇ၀င္ၿပတိုက္အိုထဲ
မိႈတက္ေနတဲ့ဖေယာင္ရုပ္ထုလို
အမွတ္တရမ်ားစြာေပါ့ကြယ္။
အဲဒီမွာ
တို႔နွစ္ဦးရဲ႕ညီတူညီမ
ထိန္းခ်ဳပ္ထာရၿခင္းေတြရွိတယ္
ဘ၀ေဒသနာ
အခ်ိန္ကာလမ်ားစြာဟာ
ႏူးညံ႕မႈေ၀ဒနာအၿဖစ္
တို႔ရဲ႕အသည္းႏွလံုးထဲ
တစိမ့္စိမ့္စီး၀င္လာခဲ့ၿပီ။ ။
ေနဆူးသစ္
(အဲဒီကဗ်ာကိုမႏွစ္က ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ကၽြန္မတို႔မဂၢဇင္းထဲေဖာ္ၿပခဲ့ေသးတယ္။အခ်စ္ကဗ်ာမ်ားဆိုၿပီး.. း) )

အရိပ္မ်ားရဲ႕ေအာက္မွာ
ခရုခြံမ်ားရဲ႕ေနာက္က်ၿခင္းညေန
အေညာင္းအညာေၿဖရင္း
ပင္လယ္ကမ္းစပ္ေတြရွိရာ
ေလညင္းခံထြက္ရင္း
ၿငီးေငြ႕ဖြယ္သဲေသာင္ၿပင္ဆီ
နရီဒီေရလႈိင္းလႊာတိုးနိမ့္
အာရုံမ်ားရဲ႕ေၿခရာ
အသည္းႏွလံုးမပါေသာ
ေဟာင္းေလာင္းရင္ခြင္
အခင္းအက်င္းၿပပြဲ
ေသဆံုးၿခင္း၊ေမြးဖြားၿခင္း
အရင္းၿမစ္ၿဖစ္တည္မႈ
ေန႔ညအသစ္မ်ား
ခံစားမႈအေဖာ္မြန္ရွာေဖြဆဲ
တစ္ေယာက္တည္းအထီးက်န္
လမ္းရုိးအတိုင္းလွည့္ၿပန္ခဲ့ရ။ ။
ေနဆူးသစ္

နာရီမ်ား
ငါတို႔မွာနာရီေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္
ပုရြက္ဆိတ္တစ္ေကာင္ရဲ႕အန႔ံခံမႈမ်ိဳးနဲ႔
အသက္ရွဴသံကိုၿခိမ္းေၿခာက္ေနတဲ့
နာရီေတြ
ကေလးငယ္လိုဥာဏ္ရည္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈမ်ိဳးနဲ႔
သဘာ၀ကိုေဆာ့ကစားေနတဲ့
နာရီေတြ
စစ္ပြဲေတြရဲ႕ေယာင္ကိုင္းပုပ္ပြမႈကို
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္မလင္စိမ္ထားခ်င္တဲ့
နာရီေတြ
မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ထမီအနားစထဲ
ပဲ့ပါသြားတဲ့
နာရီေတြ
ေရတံခြန္ေအာက္မွာတြားသြားေနတဲ့
နာရီေတြ
ၾကယ္ေတြလို၊ပန္းပြင့္ေတြလို
ေၾကြေၾကြက်တဲ့
နာရီေတြ
ထီလက္မွတ္ေတြရဲ႕အနာဂါတ္ကို
ကံစမ္းမဲတစ္ပံုတစ္ပင္နဲ႔
နာရီေတြ။
အဲဒီနာရီေတြဟာ
ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးကို
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပါင္းအိုးထဲမွာႏူးညံ႕ေစၿပီး
သူတို႔ရဲ႕လိုရမၼက္ၾကီးတဲ့အံသြားေတြနဲ႔
ကိုက္၀ါးေနၾကေတာ့တယ္။
ငါတို႔မွာနာရီေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္
ငါတို႔ရဲ႕မေရရာၿခင္းစိတ္ကူးေတြထက္မွာ
ငါတို႔ရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကိုမႈိတက္ခံရင္း
ရာသီအသစ္ေတြကိုေသာက္သံုးရင္း
ရင္ဘတ္အေဟာင္းေလာင္းနဲ႔
နာရီေတြ
နကၡတ္ေဗဒပညာရွင္တစ္ေယာက္လို
ေဟာကိန္းထုတ္လို႔။ ။
ေနဆူးသစ္
(ေနာက္ေတာ့မွဆက္ပါမယ္။)



ပန္းပြင့္စ်ာပန
ခ်စ္သူေရ
ပန္းပြင့္ကေလးေတြ
ေရစီးေၾကာင္းထဲေမွ်ာခ်လိုက္ပါ
ဘယ္ဆီေရာက္သြားမလဲ
စြန႔္ပစ္ရက္စက္ခံရဆဲ
အၿမံဳပန္းေတြအတြက္
ခ်စ္သူၿဖစ္ရရံုသက္သက္
ပုန္းလ်ိဳးကြယ္လ်ိဳးတိတ္တခိုး
လြမ္းေနခဲ့တယ္။
မင္းသိမွာပါ
ေၾကြသြားတဲ့ပန္းေတြဟာ
ဘယ္ေလာက္မ်ားလွပခဲ့ၾကသလဲ
ခိုင္မာတဲ့ခ်စ္ၿခင္းအတြက္
ဘယ္ေလာက္မ်ားစြန္႔စား၀ံ့ၾကသလဲ
အဲဒီနာရီေတြမွာ
စကားလံုးေတြတစ္လံုးၿပီးတစ္လံုး
ပဲ့တင္ထပ္တဲ့ေနာက္ဆံုးေပါ့..
ညနက္နက္ညဥ့္အိပ္မက္မွာ
ေလစိမ္းေတြကလည္းတိုက္လိုက္တာ
ပန္းဖ်က္မုဆိုးေတြဟာ
ဘ၀ရဲ႕သံုးပံုႏွစ္ပံုကို
ရင့္ညိဳေမွာင္မိုက္ေစခဲ့တာပဲမဟုတလား။
ဒါဟာလဲ
ပန္းတို႔ခ်စ္သူအတြက္
ဂႏၳ၀င္အသစနဲ႔ကဗၺည္းတင္တဲ့
သံေယာဇဥ္ပါပဲကြယ္
ဆံုဆည္းပိုင္ဆိုင္ခြင့္အတြက္မို႔
ဘုရားသခင္မွ်ေ၀တဲ့အၾကင္နာမႈေတြနဲ႔
တို႔ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမႈဟာ
ရင္တြင္းၿမစ္မ်ားကိုခံစာ းစီးေမ်ာမယ့္
အသည္းႏွလံုးတစ္စံုကို
ေမွ်ာ္လင့္ရွင္သန္ေနခဲ့ၿပီေလ။ ။
ေနဆူးသစ္


အ၀ါေရာင္လိ္ပ္ၿပာရဲ႕အသက္ရွဴသံ
ေရႊရည္စိမ္ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕အဆိပ္ေတြေၾကာင့္
ေန႔နဲ႔ည
မၿမင္ရတဲ့အၿဖစ္ကိုငါေရာက္ေနၿပီ။
မြဲေတသြားတဲ့မ်က္လံုးေတြဟာ
အိပ္မက္ေတြကိုသာအေဖာ္ၿပဳရင္း
အနာဂါတ္ကိုအထီးက်န္ဆန္စြာ
ကုန္ဆံုးေနခဲ့ရေပါ့။
သိပ္ခက္ပါလားခ်စ္သူရယ္…
မင္းနရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုဟာ
ႏွင္းဆီပန္းေလးလိုရဲရင့္၀ံ့ၾကြားေနတာ
ငါဘယ္လိုႏႈိင္းယွဥ္ၿပရပါ့
ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္မွ
အမည္းေရာင္ရင့္ပန္းခ်ီကားေတြေရးေနတဲဘ၀
ေလမိေနေပမယ့္
ရစ္ၾကိဳးကုန္သြားတဲ့စြန္ကေလးဟာ
ငွက္တစ္ေကာင္ကိုအားက်ေနသလိုမ်ိဳး
အလွပဆံုးအေတြးေတြနဲ႔ေလ
လမ္းမေတြ၊ရုပ္ရွင္ရံုေတြ၊ပန္းၿခံေတြ
ေခတ္ေပၚေရာင္စံုအ၀တ္အထည္ေတြ
ဖတ္လက္စစာအုပ္အေဟာင္းအၿမင္းေတြဟာ
ငါ့ကိုငိုေၾကြးေမွာင္မိုက္ေစခဲ့တယ္။
က်န္းမာပါစ လို႔ႏႈတ္ဆက္နဲ့နာရီသံေတြ
ဟဲဗီးေရာ့ခ္မယ္လိုဒီရဲ႕ေပါက္ကြဲမႈေတြ
တေစၦေၿခာက္တဲ့ေခြးေဟာင္သံေတြ
ကေလးငယ္ရဲ႕ငိုသံေတြကေတာ့
ငါ့ကိုေနေရာင္ၿခည္ေတြေပးေ၀ခဲ့တယ္။
လမင္းနဲ႔ထြန္းကားတဲ့ေကာ္ဖီခြက္ထဲ
အလင္းေရာင္ကိုၿမဳပ္ႏွံတဲ့သဘာ၀တို႔ေရ
ငါ့ကိုယ္ငါၿပန္မရေတာ့မယ့္အတူတူ
အရိပ္ဆိုတာလည္းမလိုအပ္ေတာ့ပါဘူး။
ည ဟာင့ါအတြက္ေတာ့
မာယာသိပ္မ်ားတဲမိန္းမတစ္ေယာက္လို
အလိုမတူပဲေပါင္းဖက္ခဲ့ရေပါ့
ငါ့ရဲ႕အေသြးသားရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီနဲ႔
အသည္းႏွလံုးေတြကဖန္တီးထားတဲ့
ၿပာမႈန္အပိုင္းအစေတြ
ဘယ္လိုေၾကမြၿပန္႔က်ဲသြားတယ္ဆိုတာ
ၿမင္ခ်င္စမ္းပ
ေဒါသၿဖစ္ရံုသက္သက္
ေအာ္ဟစ္ေၿပာင္ေလွာင္ခဲ့့ခ်င္လို႔ေလ
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း
ငါဟာ
တနဂၤေႏြရဲ႕ဓမၼေတးတစ္ပုဒ္လို
ၿပီးဆံုးခဲ့တဲ့အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ။ ။
ေနဆူးသစ္


အစာ
၁။
ညအခ်ိန္ေရာက္ၿပီဆို
သတိထားေကာင္ေလးေရ
ပုရြက္ဆိတ္ေတြဟာ
ဦးေႏွာက္ထဲေဖာက္ေသာက္ဖို႔ပဲသိတယ္။
ကိုယ္တိုင္ရူးႏွမ္းေသြးပ်က္
က်မ္းအသစ္ေတြရြက္ထားရတာ
မသိရွာခဲ့ဘူး
စည္သြတ္ဘူးေတြလည္းမဖြင့္ရဲ
ေပါင္မုန္႔ေတြလည္းခ်န္မထားရဲေတာ့။
၂။
ဘယ္လိုလဲေကာင္ေလးေရ
မင္းရဲ႕ခ်စ္သူလက္ေဆာင္
ေရာင္စံုပ၀ါစေတြဟာ
အခ်ိဳဓါတ္သိပ္ကဲလြန္းေနၿပီလား
ငါ့ေၾကာင္အိမ္ထဲက
ပုတ္သိုးသိုးအစာေတြေတာင္မွ
ပုရြက္ဆိတ္ေတြနဲ႔အထာက်ေနခဲ့ရေပါ့။
၃။
သိပ္ဆာေနၿပီလားေကာင္ေလးေရ
ပုရြက္ဆိတ္ေတြပါတာမပါတာမၾကည့္နဲ႔
ရတဲ့အစာအကုန္စားပစ္လိုက္
ငါ့အတြက္
ဘာမွခ်န္မထားလဲၿဖစ္တယ္။
၄။
ေအာ္…
ဒါေပမယ့္ေကာင္ေလးေရ
ငါအိပ္ေနတုန္း
အိပ္မက္လွလွေလးေတြေတာ့
ခိုးမစားလိုက္နဲ႔ေနာ္
မနက္မိုးလင္းစအာရုဏ္ဦးမွာ
ရွင္းသန္႔ၾကည္လင္စြာ
ငါ ..ႏိုးထဖို႔လက္ေနလိမ့္မယ္။ ။
ေနဆူးသစ္


ေဇာက္နက္ငလ်င္
ေလာင္းကစားပြဲမွာ
ေၾကြးထူထူနဲ႔အႏိုင္ရသလိုမ်ိဳး
တစ္၀က္တစ္ပ်က္အေပ်ာ္ေတြစုၿပံဳေနခဲ့
ခ်စ္သူတို႔ရဲ႕
ေသြးသားႏုႏုအသက္ရွဴသံအတြက္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သိုးသိုးေတြကသာ
အသည္းကြဲၿခင္းမီးေတာက္ထဲ
ၿပာမႈန္အၿဖဴေရာင္စစ္စစ္အၿဖစ္
တန္ဖိုးၿမင့္တက္ေနေတာ့တယ္။
ငါေတာင့္တမိတဲ့သန္႔ရွင္းရုိးသားမႈ
ဒီလိုဆက္စုတ္ရြံမုန္းခဲ့ရေပါ့….။
အစာအိမ္ေတြသံပတ္ေပးရင္း
တံေတြးခြက္ထဲေပါေလာေမ်ာပါေန႔ညမ်ား
ကံၾကမၼာေသြးပုတ္ေတြက
အရစ္လိုက္အရစ္လိုက္ဖံုးလႊမ္းလို႔သြားၿပီ။
အနာဂတ္တုိ႔ေရ
အမွန္တရားရဲ႕ၿဒပ္မဲ့အလွတို႔အတြက္
အိပ္မက္ေတြနဲ႔ေပါင္းသင္းရင္း
ေဟာဒီခ်ဥ္ၿခင္းေတြထက္
ခံတြင္းပ်က္ေနတဲ့ေကာင္
အာဟာရအတုနဲ႔အသက္ဆက္ရပံုကို
ဘယ္လိုရွင္းၿပရပ။
ေနဆူးသစ္

သိကၡာသည္ည
ဇီးကြက္မတ္တပ္အိပ္ငိုက္
လင္းဆြဲဆပ္ကပ္ေညာင္းခိုက္
မီးခြက္ဇက္ၿပတ္ေမွာင္မိုက္။ ။
ေနဆူးသစ္


ၿပႆဒါးေန႔စြဲ
ဆႏၵယိုစီးမႈ
ကမး္ပါးတစ္ခုဆီေရာက္ခဲ့ၾက
နိဒါန္းတခ်ိဳ႕ရဲ႕သိမ္ငယ္တဲ့နိဂံုး
ေခ်ာ္ရည္ၿမစ္ထဲစုန္းစုန္းၿမဳတ္ေန
အသားပိုထပ္ဥတုမ်ားစြာ
ခ်ဥ္ဆီတက္ခဲ့ၾက
၀န္ခ်ီစက္အေဟာင္း
ေလ်ာ့ယိရြဲသ႑န္ေၿပာင္းေလာက
အစိမ္းေသပုတ္ပြမႈသာ၀ါၾကြားႏိုင္
သုညေၿခရာေရတြက္ရင္း
လိ္ၿပာေတြအေအးမိဖ်ားနာၾက
အနာဂတ္ဥာဏ္ရည္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈအတြက္
ေက်ာက္ေခတ္လူသားေတြသာ
ေမြးဖြားလာခဲ့
ခ်စ္ခဲ့ဖူးသူမ်ားအတြက္
မာၿခင္းအဆင့္(၁၀)ရတုပြဲေတြက်င္းပၾက
အရိုးတြန္သံရဲ႕ေပါက္ကြဲမႈဂီတ
အသည္းႏွလံုးအတုနဲ႔နားဆင္ဆဲ
အခ်ိန္နဲ႔ဘ၀ရဲ႕ေက်းကၽြန္ၿဖစ္ခဲ့ၾက
စကားလံုးေတြနဲ႔အတိုက္ခံၿငင္းဆိုၾက
သစၥာတရားအခ်ဥ္ေဖာက္မႈေၾကာင့္
စည္းရုိးမဲ့သတ္ပံုအမွားမ်ားစြာ
ငါ့ကဗ်ာေတြရုိ႕က်ိဳးေနရမလား
ေဟာဒီ..အမဂၤလာပံုရိပ္ေတြထဲ
မိုက္မဲမႈသင္ရိုးသစ္ကို
ဘယ္သူတီထြင္ထားပါသလဲ
သဘာ၀ကိုက
သူ႔ရဲ႕အၾကီးအၿမတ္ဆံုး
ဒုကၡအေမြေတြသာဖန္ဆင္းေပးခဲ့
အာရုဏ္ဦးအလွဆင္ဖို႔ရာ
ညမီးပံုပြဲရဲ႕
ေလာင္ၿပီးသားမီးက်ီခဲေတြ
ပန္းမပြင့္တဲ့ေၿမသလင္းမွာ
ေၿမၾသဇာအၿဖစ္ေသဆံုးသြားၾကေပါ့။ ။
ေနဆူးသစ္

ခႏၱီယေတး
အခ်စ္အတြက္
အဓိပၸာယ္ႏွစ္ခုမဖြင့္နဲ႔ကြယ္
မင္းကို
အာရုဏ္ဦးဆန္ဆန္ေမွ်ာ္လင့္
ညေတြသာၿဖစ္ခဲ့ရ
ခံစားမႈေမွာ္အတတ္နဲ႔
က်ယ္ၿပန္႔တဲ့ေကာင္းကင္ၿပာ
တစ္ၾကိမ္တစ္ခါပုိုင္ဆိုင္ခြင့္
ႏွစ္ခ်ိဳ႕သက္ၿပင္း
အလင္းတံခါးေတြပိတ္ဆို႔ထားရဲ႕…….
ဆင္ၿခင္တံုတရားကင္းမဲ့
ငါက
အိပ္မက္ေတြနဲ႔အဆိပ္သင့္
မင္းက
မိန္းမစစ္စစ္အၿဖစ္
တစ္ဘ၀စာၾကိဳၿမင္ခဲ့ေပါ့။
ဆံုဆည္းခြင့္အလွ
အသည္းႏွလံုးဂီတ
အတၱအသြင္သစ္
ေတးၿဖစ္ဘယ္လိုဆိုရပ ၊
သေကၤတေတြေပ်ာက္ဆံုး
ငါ့အနာဂတ္အားလံုး
ပစ္မွတ္ၿဖစ္သြားတဲ့အခါ
မင္းက
အရာရာကိုဥပကၡာထား
ၿမားတစ္စင္းပစ္ခြင္းလိုက္စမ္းပါ
အဲဒီကစားပြဲဟာ
ရႈံးနိမ့္ပါရေစ
အဓိပၸာယ္ရွိစြာ….။ ။
ေနဆူးသစ္


ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္
မိန္းမပ်ိဳေလးရဲ႕ဧည့္ခန္း
ပန္းအိုးအလည္တည့္တည့္
ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္ ပြင့္
အဲဒီႏွင္းဆီပန္းအိုးရဲ႕ေနာက္မွာ
ဇာတ္လမ္းတစ္ခုရွိေနတာ…..။

လူေတြက
ဆူးရွိႏွင္းဆီကိုစြန္႔ပစ္
ဆူးမဲ့ႏွင္းဆီကိုခ်စ္ၾကတယ္
ဒါေပမယ့္ႏွင္းဆီပန္းပြင့္
ပန္းလိုပြင့္
ပန္းလိုေၾကြ
သူမသိပ္ခ်စ္တဲ့ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္
အရူးအမူးတပ္မက္
ႏူးႏူးညံ့ညက္ဆုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူး
ဆူးစူးတတ္ရဲ႕..
ဒီအေရာင္ေသြး၊ေႏြးေထြးေပြ႕ဖက္
သူမခံစားခ်က္ေလ..။

ေနာက္ၿပီး
သူမႏႈတ္ခမ္းကစကားလံုးေတြ
ပြင့္အံက်လာ
သူမမ်က္လံုးမွာ ႏွင္းဆီပြင့္နီေတြ
ေနာက္ၿပီး..
ပတ္၀န္းက်င္ေတြအားလံုးၾကည့္ၾကည့္
ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္ ပြင့္မပြင့္
အသည္းႏွလံုးေတြအားလံုးၾကည့္ၾကည့္
ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္ ပြင့္မပြင့္။
မိန္းမပ်ိဳေလးကေၿပာတယ္
ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္ ပြင့္ခဲ့တဲ့ပန္းအိုး
သိပ္လွ
အဲဒီပန္းအိုးရဲ႕ေနာက္မွာ
ဇာတ္လမ္းတစ္ခုရွိေနတာ
ဧည့္ခန္းဟာ…။ ။
ေနဆူးသစ္


ရတုအသစ္ရဲ႕ေဆာင္း
မုတ္သုန္ရဲ႕စြန္႔ခြာမႈထဲ
ႏွင္းပြင့္ေလးေတြတဖြဲဖြဲေၾကြက်
စံပယ္ေတြဟာအလွပဆံုးသတို႔သမီးၿဖစ္ခဲ့တယ္။
သဘာ၀ရဲ႕အဆံုးအစၿဖစ္တည္မႈေတြထက္က
ႏုပ်ိဳမႈရဲ႕ေသဆံုးၿခင္းသာ၊
ဒီလိုနဲ႔အမွတ္စဥ္ေတြေရတြက္ခဲ့ရ
အတၳဳပၸတၱိအသစ္ၿဖစ္ခဲ့ရ
အိပ္မက္၀ိုင္ခ်ိဳရဲ႕
ပဥၥလက္မိုးေကာင္းကင္ထဲ
၀ိညာဥ္ၿပာတို႔အရိပ္ေတြစြဲထင္ေနရင္း
မ်က္ရည္စေတြစီခ်ယ္လို႔
ရီေ၀ပိန္းပိတ္ဆဲေလာကဟာ
ေအးစက္စက္ပဲ့တင္သံေတြနဲ႔။ ။
ေနဆူးသစ္

(ဤတြင္ၿပီး၏…)

ေမးခြန္း

Saturday, January 17, 2009

ေမးခြန္း

ဘာ၀ယ္ရမွာလဲ
ေမးခြန္းတစ္ခုက ဦးထုတ္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္။
ဦးထုတ္ေဆာင္းထားတဲ့ေမးခြန္းဟာ ေက်ာပိုးအိတ္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
ႈဦးထုတ္ေဆာင္းၿပီးေက်ာပိုးအိတ္လြယ္ထားတဲ့ေမးခြန္းဟာ
စီးကရက္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
ဦထုတ္ေဆာင္းေက်ာပိုးအိတ္လြယ္စီးကရက္ခဲထားတဲ့ေမးခြန္းဟာ
ေနကာမ်က္မွန္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္။
ဦးထုတ္ေဆာင္းေက်ာပိုးအိတ္လြယ္စီးကရက္ခဲေနကာမ်က္မွတ္တပ္ထားတဲ့ေမးခြန္းဟာ
အရက္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
အရက္မူးေနတဲေမးခြန္းဟာေရခ်ိန္ကိုက္ေနတဲ့ကာရာအိုေကထဲ၀င္သြားၿပန္တယ္
အရက္မူးမူးနဲ႔သီခ်င္းဆိုေနတဲ့ေမးခြန္းဟာ
မာတီစစ္စတန္အိပ္မက္ကြန္ယက္ထဲ၀င္သြားတယ္
အိပ္မက္ထဲကေမးခြန္းဟာမန္းနီးခ်ိန္ခ်ာထဲ၀င္သြားတယ္
ႏိုင္ငံတကာေငြစေၾကးစေတြနဲ႔ေမးခြန္းဟာ
အားၿဖည့္အခ်ိဳရည္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
အားၿပည့္လာတဲ့ေမခြန္းဟာ ေဆးသုတ္ဘူးေတြစီထားတဲ့ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
လမ္းမေတြေပၚေလွ်ာက္သြားေနတဲ့အသစ္စက္စကလိုေမးခြန္းဟာ
ေမးခြန္းေတြေရာငးတဲ့ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္။ ။
ႏိုင္မြန္ေအာင္သြင္


အဲဒါက ကိုႏိုင္မြန္ေအာင္သြင္ေရးတဲ့ကဗ်ာပါ....ႏိုင္မြန္(ႏွင္းဆီတစ္ရာ)နာမည္နဲ႔ေရးခဲ့တာၿဖစ္ပါတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့၁၁ႏွစ္ေက်ာ္က သရဖူမဂၢဇင္းမွာပါသြားတာၿဖစ္ပါတယ္။
ဒီလိုေရးနည္းေရးဟန္နဲ႔ကဗ်ာေတြေတြ႕ဖူးၾကမွာပါ။ ကၽြန္မကေတာ့ ဒီကဗ်ာကိုေတာ့သေဘာက်တယ္။
ဆံုးသြားတဲ့ထိလူကိုစိတ္၀င္တစားရင္ခုန္ေစလုိ႔ပါ။

မဂၤလာႏွစ္သစ္ၿဖစ္ေစသား..

Wednesday, December 31, 2008

၂၀၀၈ ကေတာ့ ကုန္ဆံုးလြန္ေၿမာက္သြားခဲ့ၿပီ..။ ၂၀၀၉ ဆိုတာၾကီးက ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္ၾကီး
ထိုင္ၿပီးလူေတြရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ၾကည့္ေနတယ္။ သူဘာေတြေပးႏိုင္မွာလဲ...။ကၽြန္မတို႔
ဘာေတြေမွ်ာ္လင့္ေနၾကလဲ....။ထံုးစံအတိုင္း ေရးထားၿပီးသားစာမ်က္ႏွာေတြကို ကၽြန္မတို႔ၾကိဳ
သိခြင့္မရေသးဘူး...။ေန႔ရက္ေတြကိုတစ္ရက္ခ်င္းဆြဲလွန္ဖြင့္ဖတ္သြားရဦးမွာ............
ဘာပဲေၿပာေၿပာ ...ဒီလိုတစ္ခ်ိန္ေလးေတာ့ လူေတြေပ်ာ္ခြင့္၊ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားခြင့္ရေနေသး
တယ္။အဲဒီအတြက္ပဲ ေက်းဇူးတင္ရဦးေတာ့မွာပဲ..........
ခ်စ္ေသာ မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္း၊မိသားစု၊ေမာင္ႏွမ၊ဆရာသမားနဲ႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြအားလံုး
ဒီႏွစ္သစ္မွာ ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္ ဆႏၵေတြၿပည့္၀ ေပ်ာ္႐ႊင္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔............။

တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ

Sunday, December 21, 2008

ဟိုတေလာေလးကပဲ..မိုးေနက ေမာ႐ူးဆိုးရဲ႕ကဗ်ာေလး႐ုိက္ပို႔ေပးတာနဲ႔ေၾကြးဆပ္လိုက္ႏိုင္တယ္။
ခုလည္း တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ..ကိုလက္စသပ္ေပးလိုက္ၿပီ
စိတ္ေတြမၾကည္လင္၊အလုပ္ေတြ႐ႈပ္ေနလ်က္ကပဲ ဘေလာ့ခ္ကိုလည္းမခြာႏိုင္၊ပစ္မထားႏိုင္ၿဖစ္ေန
တယ္ေလ...
တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ...ကေတာ္ေတာ္လူစံုတက္စံုေလးပါတဲ့စာအုပ္ပါ။
ကိုဒတၳ၊ကိုသရ၀ဏ္ၾကီးနဲ႔ ကိုသန္း၀င္းထြဋ္၊အမေမၿငိမ္းတို႔ေတြပါသလို အငယ္ေတြထဲက
တင္မင္းထက္တို႔ေနဆူးသစ္တို႔လည္းပါတယ္။ေနာက္ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ့ နီမာ႐ွင္း
သူ႔ကဗ်ာေလးေတြေကာင္းရက္နဲ႔စာေပေလာကထဲသူေရာက္မလာခဲ့ဘူး....
သူလည္းတင္မင္းထက္လိုတိတ္တိတ္ကေလးကဗ်ာေတြေရးေနေလာက္ရဲ႕...
ေနဆူးသစ္ကေတာ့ ကဗ်ာေတြေရးဆဲ၊ပို႔ဆဲပဲ...ဒါေပမယ့္သူ႔ခမ်ာလည္း..ဟိုနားတစ္စဒီနားတစ္စ
ၿဖဳတ္ခံေနရ႐ွာတယ္။
ကဗ်ာစာအုပ္ေတြကိုအံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ထုတ္ခဲ့ၾကတဲ့ ၁၉၉၃ ၊၉၄၊၉၅ ကာလကိုသတိရတယ္။
ကၽြန္မတို႔အားလံုးေလွခါးထစ္ေတြကိုတစ္ထစ္ခ်င္းေသေသခ်ာခ်ာတက္ခဲ့ၾကတဲ့သေကၤတေပါ့...
ေနာက္ေဖးေပါက္ေတြကေက်ာ္မတက္ခဲ့ၾကဘူး၊ဓါတ္ေလွခါးလိုဟာမ်ိဳးမသံုးခဲ့ဘူး၊အထစ္ေတြ
ေက်ာ္မတက္ခဲ့ၾကဘူးေပါ့..ဘယ္ေလာက္ေတာင္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့စာမ်က္ႏွာေလးေတြလဲ
သူမ်ားေတြေတာ့မသိဘူး၊ကၽြန္မကေတာ့ေပ်ာ္တယ္။လိပ္ၿပာသန္႔တယ္။အဲလိုလိပ္ၿပာသန္႔ခြင့္ရ
တဲ့အတြက္လည္းေက်နပ္တယ္။



မိုးၾကိဳေတး

ဖြင့္ၾက႐ွဲၾက
ၿပဇာတ္ေနာက္ခံေတးသြားဘ၀
ဘယ္ေတာ့မွမေရာက္ရဘူးဆိုတဲ့
ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕သီခ်င္းပိ်ဴေလး
လာၿပီ။

ဆင္ဖိုနီကိုအားၿပဳ
ေႏြအရပ္ရဲ႕လႈိင္းတံပိုးကို
စုပ္ယူထားခဲ့ရတဲ့ေသြးေၾကာနဲ႔
စီးဆင္းၾကပါစို႔ရဲ႕။

ဘင္သံကိုမခံရပ္ႏုိင္တဲ့
ႏွလံုးသားအေပ်ာ့စားမ်ားႏႈတ္ထြက္ပါ
ကခုန္မယ့္ဒူးဆစ္မ်ားအတြက္ပဲ
ခ်ဥ္ဆီနည္းနည္း႐ွိပါေစ။

စြန္႔ပစ္ခံေန႔ရက္ေတြလည္း
“၂၄”နာရီေၿမာက္မွာဘ၀တစ္ပါးေၿပာင္းသြား
ေဟာသည္သီခ်င္းက်ေတာ့
အ႐ွင္လတ္လတ္ ၂၄ႏွစ္ေၿမာက္မွာ
သီခ်င္းသက္ကုန္သြား
ေဒါသမ်ားသက္သက္။ ။
သန္း၀င္းထြဋ္


စိတ္ကမ္းစပ္
တိမ္ေက်ာက္တံုးေတြနဲ႔
ေကာင္းကင္ၾကီးေလးလံ
ကမၻာေၿမလက္အံေသေနေပါ့
ေဟာင္းေလာင္းရင္ခြင္တို႔
ခံတြင္းအသစ္လဲလွယ္ၾက
ကင္ပြန္းတပ္ေ႐ႊရတုပြဲေတြက်င္းပ
အသက္၀၀႐ွဴၿခင္းအတတ္
တစ္ဖက္ကမ္းခတ္္ခဲ့ၿပီ
ပေယာဂမပါပဲ
အလိုလိုအဆိပ္ၿပီးေနတာကေတာ့
အရိပ္ထဲကပန္းပြင့္ေတြ..။ ။
ေမာင္နႏၵ


ဂရင္းလန္ေဆာင္းအိပ္မက္
(၁)
ႏွင္းစာ႐ြက္ေဟာင္းေပၚက
ည၀ါက်႐ွည္မ်ားထဲ
“စြတ္ဖား”ေတြမည္းမည္း….မည္းမည္း..
ႏွလံုးေသြးကလြဲလို႔
အရာရာဟာ
သုညဒီဂရီေအာက္
ခရီး႐ွည္ေပါက္ခဲ့။
(၂)
“ဆိုက္ေဗးရီးယား”လက္အုပ္ခ်ီရမယ့္
အေအးဒါဏ္ဟာ
အသက္႐ွင္ေနေသးတယ္
ကမၻာေပၚမွာပဲ..
…ဆိုတဲ့
အသိနဲ႔သတိကိုေတာင္ခဲသြားေစၿပီ…။
ဒီထက္ပိုတဲ့အေအး
မ႐ွိႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့
အထင္လည္း
ခဲသြားၿပီ..
ေႏြဦးလာရင္
ေနၿမင္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့
အထင္လည္းခဲသြားၿပီ…။
(၃)
ခ်စ္သူေတြ
စကၠန္႔ကုေဋခ်ီေ၀းေနခ်ိန္ေပါ့
ၿငိမ့္ေညာင္းသာယာ
ေရခဲၿပင္၀ံပုေလြတို႔အူသံ႐ွည္ေတြ
မဆံုးတမ္းနီးကပ္လာ
ကၽြန္ေတာ္အေႏြး
အကတ္အသတ္ကိုေသာက္ၾကဖို႔တဲ့။
ဂ်က္လန္ဒန္ေရ
ခင္ဗ်ားမွတ္မိသေလာက္
သတၱိ၊နည္းလမ္းနဲ႔ အဆံုးအၿဖတ္ေတြ
ထပ္ေၿပာပါဦး
ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ကိုေသာက္မွၿဖစ္ေတာ့မယ္။
(၄)
မ်က္ရည္တို႔
ပါးေပၚတြဲလြဲခဲ
ေနာက္ေတာ့မ်က္လံုးထဲတင္ပိတ္ခဲ
မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းေရ..
ေန….ေန..ေပးပါ၊ ေနေပးပါေတာ့…
အိုကမၻာေၿမ…
ဒီမီးနီေလးအသိအမွတ္ၿပဳပါ
စြတ္ဖားရာမ်ဥ္းေတြတစ္ေလွ်ာက္ေတာ့
ပင့္သက္႐ႈိက္သံ
သြားၾကိတ္သံတို႔
အခဲလိုက္အဆုတ္လိုက္
ဒလိမ့္ေခါက္ေကြးက်က်န္လို႔။ ။
လူေသြး



အိပ္မက္မမက္တဲ့ေကာင္းကင္
သကၠရာဇ္ေတြစီးၿပီး
မၿငီးမၿငဴ
ခရီးသြားေနတဲ့သူ႔ကို
ငံု႔ၾကည့္
ဂ႐ုဏာသက္မိရဲ႕။

ဧည့္သည္ေတြက
ငါ့ဆီကလာသလိုနဲ႔
သူ႔ဆီကိုပဲသြားၾက
တားလို႔လည္းမရ။

သူ႔ခရီးက
မၿပီးဆံုးေသးသလို
ငါ့မ်က္လံုးေတြလည္း
အိပ္မေပ်ာ္ေသးပါလား။ ။
နီမာ႐ွင္း



Metamorphosis
တိမ္ေတြဟာ
ေလလြင့္ရာေၿပးလို႔
အေ၀းဆံုးထိသြားႏိုင္တယ္။

တိမ္ေတြဟာ
မာယာနဲ႔
မ်က္ႏွာမ်ားစြာေၿပာင္းႏိုင္တယ္။

တိမ္ေတြဟာ
ပန္းခ်ီဆရာမႏိုင္တဲ့
အေရာင္သစ္မ်ားစြာလည္းဖန္ဆင္းႏိုင္တယ္။

တိမ္ေတြဟာ
အနာဂတ္မဲ့၊အတိတ္မဲ့
အခ်စ္မဲ့၊အနာမဲ့စြာ
က်ရာအ႐ုပ္မွာေပ်ာ္ႏိုင္တယ္။

တိမ္ေတြဟာ
ထည္၀ါခန္းနား
ဆန္းၿပားၿမင့္မားရဲ႕
ဒါေပမယ့္
ဆုပ္ကိုင္ၿပမရ
ခ်ဳပ္ေႏွာင္တားမရ..။

ဒါနဲ႔ပဲ
စိတ္က်ဘ၀ထဲ
အခါခါလဲေသရသမွ်
အိပ္မက္ဘ၀မွာေတာ့
ငါဟာ…
တိမ္တစ္စသာၿဖစ္ခဲ့တယ္။ ။
ေမၿငိမ္း


ကမၻာႏွစ္ခု
နယ္ႏွင္ဒါဏ္ခံစပယ္ခင္း
လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ေလညင္းကေလး
တိတ္ဆိတ္ေၾကကြဲၾကယ္စင္မ်ား
ဖုန္းဆိုးရင္ခြင္ပတ္ၾကားအက္။

ၾကီးၿမတ္တဲ့႐ိုးသားမႈနဲ႔
ေမွ်ာ္လင့္စိတ္ကူးမ်ားေတာက္ပ
ငါ့၀ိညာဥ္ရဲ႕မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းတစ္ေလွ်ာက္….။ ။
တင္မင္းထက္

ေမာ႐ူးဆိုး၏ကဗ်ာမ်ား

Tuesday, December 16, 2008

ေမြးေန႔မ်ား.....

ထူးျခားခ်က္ႏွင့္
သြက္လက္မွတ္သား
ရင္ၾကားမေပ်ာက္
ကာလေထာက္ထား
အားရဖတ္ရႈ
ျပဳစုေရးသား လူမ်ားစာရင္း
ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေပါ့
ေလ်ာ့ေလ်ာ့သြားၿပီ။

အၿမဲတမ္းဟု
လန္းဆတ္သစ္လြင္
ေရာင္စဥ္ထြန္းပ
အလွတင့္တယ္၊ တြယ္ၿငိတပ္မက္
ခြဲမထြက္ရက္၊ ႏုညက္ရႊင္လန္း
တစ္ပြင့္ပန္းေလ
ႏြမ္းေဟာင္းလာၿပီ။

ေခ်းေညာ္မရွိ
ရွိလည္း သတိ၊ မထားရွိထား
စကားသိပ္သည္း ေျပာၿပီးတိုင္းမွ
ခဏသြက္လက္၊ မ်က္ႏွာသစ္က်င့္
ထပ္ဆင့္ခါခါ
ျဖစ္လာတတ္ၿပီ။

ေခါင္းထဲမွာႏွစ္
ဘာသာျဖစ္တည္၊ အေတြးဆီတက္
အသက္ရွည္ဆဲ၊ ပြဲဦးထြက္တိုင္း
အဘက္ဘက္မွ၊ အိပ္မက္ေတြရယ္
အဓိပၸာယ္ရွိ
ပိုသိသြားၿပီ။

သည္လိုႏွင့္
ဘ၀ရဲ႕စင္ျမင့္မွာ အဆင္သင့္ျပဳလုပ္
အခ်ဳိးက်စက္ရုပ္မ်ားလို
ဟိုသည္လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္
ေက်းဇူးညိွတက္လ်က္
မပ်က္မကြက္ေမြးေန႔မ်ား။ ။

ေမာရူးဆိုး