ကဗ်ာဆိုတာ
ႏွလံုးေသြးတစ္စက္နဲ႔ ေခတ္အဆက္ဆက္ စီးဆင္းႏိုင္တဲ့ ၿမစ္ ၿဖစ္တယ္။ စၾကဝဠာထဲမွာ (ဒါမွမဟုတ္) လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ရႈမဆံုးေအာင္ ရုန္းကန္လွပေနတဲ့ သဘာဝတရားငယ္တစ္ခုလို႔ ... ကဗ်ာကို ... ေၾသာ္ .. ဘယ္သူေတြမ်ား ခ်စ္ႏိုင္ပါလိမ့္ ..။
ေမာင္သိန္းေဇာ္

ကဗ်ာ
ကမၻာေၿမၿပင္ရဲ႕
ေသၿခင္းမဲ့အသည္းႏွလံုး
ငါ့အခ်စ္ဆံုးေပါ့
သစၥာတရားကို တိုက္ရိုက္ဘာသာၿပန္ထားတာၿဖစ္တယ္။
မင္းဆက္ၿငိမ္း

နွလံုးသားရဲ႕မ်က္လံုးတစ္စံု

Tuesday, January 20, 2009

ႏွလံုးသားရဲ႕မ်က္လံုးတစ္စံု ဆိုတာ ေနဆူးသစ္ ရဲဲ႕ကဗ်ာစာအုပ္ေလးပါ။ကၽြန္မတို႔အရင္က
ရာစုသစ္ၿမစ္က်ဥ္း ဆိုၿပီးအတူစာအုပ္ေတြလုပ္ခဲ့ၾကသလို၊တစ္ကိုယ္ေတာ္ေတြလည္းလုပ္ခဲ့
ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူ႔စာအုပ္ကတစ္္အုပ္အပါအ၀င္ေပါ့..။ဒီစာအုပ္ေလးကိုအမွတ္တရ
ၿပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ဒီေနရာကေနတစ္ခုေၿပာခ်င္တာက..မီးဘုရင္မရဲ႕က်ိန္စာ...ဆိုတဲ့ကဗ်ာစာအုပ္အ
ေၾကာင္းပါ။အဲဒီစာအုပ္ေလးကၽြန္မဆီမွာအစကရွိပါတယ္။ခု..ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းလုပ္သြားသူ
တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕သြားပံုရတယ္။မရွိေတာ့ဘူး။ဒါေၾကာင့္အဲဒီကဗ်ာစာအုပ္ေလးလက္၀ယ္
ရွိသူမ်ားရွိရင္ၿပန္မွ်ေ၀ေပးပါလို႔ေတာင္းပန္ခ်င္တာပါ။ မီးဘုရင္မ ..ဆိုတာကိုေဆြရဲ႕ကဗ်ာ
ထဲကစာသားေလးကိုယူထားတာလို႔သူတို႔ေၿပာထားတဲ့စာေၾကာင္းေလးကိုလည္းသတိရေန
တယ္။
ဒီစာအုပ္ေလးကိုေနဆူးသစ္က ကိုညီဆင္းသစ္နဲ႔အတူလုပ္ခဲ့ပံုပဲ။ Designs and
illustration by Nyi Sin Thit လုိ႔ေတြ႕ရသလို တစ္ခ်ိန္ကသူတို႔ႏွစ္ေယာက္
ကိုတြဲလ်က္ၾကီးသိပၸံဖက္လာတာ၊ေတာင္ငူဖက္မွာေတြ႕ေတြ႕ေနတာေတြကိုသြားသတိရတယ္။
အဂၤလိပ္လိုလည္းကိုညီဆင္းသစ္ပဲၿပန္ေရးထားပါတယ္။

ႏွလံုးသားရဲ႕မ်က္၀န္းတစ္စံု

အနာဂတ္အသစ္ဆီ
ၾကိဳလင့္ပ်ံသန္းႏိုင္ဖို႔ အေတာင္ပံသစ္ေတြတပ္ဆင္ၾက
ေကာင္းကင္ဟာ
လြတ္လပ္ေပါ့ပါးၿခင္းေတြမြတ္သိပ္ေနခဲ့ေပါ့။
ငါတို႔ရင္ထဲ
ခံစားမႈေတြၿပြတ္သိပ္လို႔ေလးလံမြန္းၾကပ္ၿခင္းေတြဖိႏွိပ္ခဲ့။
ကဗ်ာေတြ...
ကဗ်ာေတြ...
လြတ္လပ္စြာပ်ံသန္းၾက
အဆံုးမရွိေပါ့ပါးၾက ရာဇ၀င္ေတြဟာလွပလို႔..။ ။
ေနဆူးသစ္
5th September 1994

We must be fixed the new wings on
To fly on future's forwards
The sky is hungry for freedom.
Our hearts were,
Piled up in knots with sufferings
Pressed down by deeper suffocating.
Poems are freely flying,
Lighting in endless attitude
And the histories are good looking.
English version by Nyi Sin Thit


ဒ႑ာရီ ၇၅

ဂႏၳ၀င္အိပ္မက္တို႔
ကိန္းထပ္ဆင့္ရာဇ၀င္ခ်ီရင္း
အသည္းႏွလံုးၿဒပ္ေပါင္းစုမ်ား
စုၿပံဳအနယ္က်လာခဲ့။
ဲအဲဒီေခ်ာ္ရည္ၿမစ္ေပါ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလင္းလဲ့ေတာက္ပ
မီးေတာင္ေဟာင္းေတြလႈပ္ႏိုးထ
ေၿမလႊာသစ္အလွကိုဖန္ဆင္းလို႔။
ေနဆူးသစ္

Fable 75
The classical dreams are still making
History in number again and again
And the heart compounds become settle in mass.

It is a molten lava river
Which makes the hopes in blaze
Wakes up the extinct volcanos,
Creates the new earth.
Translated by Nyi Sin Thit

သင္ခန္းစာ

တစ္ခ်ိဳ႕ကသီလေစာင့္တယ္
အပင္စိုက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္က ကေလးေတြကို
စာသင္ေပးတယ္။
စာလံုးေပါင္းအသစ္ေတြတက္ေပးတယ္။
သူတို႔က
ကာတြန္း၊ပံုၿပင္၊၀တၳဳ၊သတင္းစာေတြ
ဖတ္ခ်င္တယ္
စကားလံုးေတြနဲ႔လွည့္စားခ်င္တယ္။
ဒါေပမယ့္
သူတို႔ဟာပညာမစံုေသးဘူး
ရိုးသားတဲ့ကေလးေတြပဲၿဖစ္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္က ကေလးေတြကို
စာသင္ေပးတယ္
စာလံုးေပါင္းအသစ္တက္ေပးတယ္။
သူတို႔က
လူရဲ႕အဓိပၸါယ္ကိုသိခ်င္တယ္
ဘ၀ရဲ႕ခက္ဆစ္ကိုနားလည္ခ်င္တယ္
ဒါေပမယ့္
သူတို႔ဟာပညာမစံုေသးဘူး
ရိုးသားတဲ့ကေလးေတြပဲၿဖစ္တယ္။
ေနာက္ဆံုး...
ကၽြန္ေတာ္က..
သူတို႔ေမးခြန္းေတြလံုး၀မေၿဖႏိုင္တဲ့အခါ
သင္ခန္းစာေတြရပ္လိုက္ရတယ္။
ကေလးေတြဟာ
စကားလံုးေတြအေၾကာင္း
လူရဲ႕အဓိပၸါယ္အေၾကာင္း
ဘ၀ရဲ႕ခက္ဆစ္ေတြအေၾကာင္း
ဘာတစ္ခုမွသိမသြားခဲ့
တကယ္ေတာ့
သူတို႔ဟာပညာမစံုေသးဘူး
ရိုးသားတဲ့ကေလးငယ္ေတြပဲၿဖစ္တယ္။
ေနဆူးသစ္


အနမ္း
အဲဒီမွာ
တို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ညီတူညီမွ်
လြတ္လပ္ပြင့္လင္းမႈေတြရွိတယ္။
ဆံုဆည္းခြင့္ကိုတမ္းတခဲ့တာပါ
ေပ်ာက္ဆံုးၿခင္းကိုရွာေဖြခဲ့တာပါ။
ခ်စ္သူတို႔ရဲ႕
ရာဇ၀င္ၿပတိုက္အိုထဲ
မိႈတက္ေနတဲ့ဖေယာင္ရုပ္ထုလို
အမွတ္တရမ်ားစြာေပါ့ကြယ္။
အဲဒီမွာ
တို႔နွစ္ဦးရဲ႕ညီတူညီမ
ထိန္းခ်ဳပ္ထာရၿခင္းေတြရွိတယ္
ဘ၀ေဒသနာ
အခ်ိန္ကာလမ်ားစြာဟာ
ႏူးညံ႕မႈေ၀ဒနာအၿဖစ္
တို႔ရဲ႕အသည္းႏွလံုးထဲ
တစိမ့္စိမ့္စီး၀င္လာခဲ့ၿပီ။ ။
ေနဆူးသစ္
(အဲဒီကဗ်ာကိုမႏွစ္က ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ကၽြန္မတို႔မဂၢဇင္းထဲေဖာ္ၿပခဲ့ေသးတယ္။အခ်စ္ကဗ်ာမ်ားဆိုၿပီး.. း) )

အရိပ္မ်ားရဲ႕ေအာက္မွာ
ခရုခြံမ်ားရဲ႕ေနာက္က်ၿခင္းညေန
အေညာင္းအညာေၿဖရင္း
ပင္လယ္ကမ္းစပ္ေတြရွိရာ
ေလညင္းခံထြက္ရင္း
ၿငီးေငြ႕ဖြယ္သဲေသာင္ၿပင္ဆီ
နရီဒီေရလႈိင္းလႊာတိုးနိမ့္
အာရုံမ်ားရဲ႕ေၿခရာ
အသည္းႏွလံုးမပါေသာ
ေဟာင္းေလာင္းရင္ခြင္
အခင္းအက်င္းၿပပြဲ
ေသဆံုးၿခင္း၊ေမြးဖြားၿခင္း
အရင္းၿမစ္ၿဖစ္တည္မႈ
ေန႔ညအသစ္မ်ား
ခံစားမႈအေဖာ္မြန္ရွာေဖြဆဲ
တစ္ေယာက္တည္းအထီးက်န္
လမ္းရုိးအတိုင္းလွည့္ၿပန္ခဲ့ရ။ ။
ေနဆူးသစ္

နာရီမ်ား
ငါတို႔မွာနာရီေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္
ပုရြက္ဆိတ္တစ္ေကာင္ရဲ႕အန႔ံခံမႈမ်ိဳးနဲ႔
အသက္ရွဴသံကိုၿခိမ္းေၿခာက္ေနတဲ့
နာရီေတြ
ကေလးငယ္လိုဥာဏ္ရည္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈမ်ိဳးနဲ႔
သဘာ၀ကိုေဆာ့ကစားေနတဲ့
နာရီေတြ
စစ္ပြဲေတြရဲ႕ေယာင္ကိုင္းပုပ္ပြမႈကို
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္မလင္စိမ္ထားခ်င္တဲ့
နာရီေတြ
မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ထမီအနားစထဲ
ပဲ့ပါသြားတဲ့
နာရီေတြ
ေရတံခြန္ေအာက္မွာတြားသြားေနတဲ့
နာရီေတြ
ၾကယ္ေတြလို၊ပန္းပြင့္ေတြလို
ေၾကြေၾကြက်တဲ့
နာရီေတြ
ထီလက္မွတ္ေတြရဲ႕အနာဂါတ္ကို
ကံစမ္းမဲတစ္ပံုတစ္ပင္နဲ႔
နာရီေတြ။
အဲဒီနာရီေတြဟာ
ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးကို
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပါင္းအိုးထဲမွာႏူးညံ႕ေစၿပီး
သူတို႔ရဲ႕လိုရမၼက္ၾကီးတဲ့အံသြားေတြနဲ႔
ကိုက္၀ါးေနၾကေတာ့တယ္။
ငါတို႔မွာနာရီေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္
ငါတို႔ရဲ႕မေရရာၿခင္းစိတ္ကူးေတြထက္မွာ
ငါတို႔ရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကိုမႈိတက္ခံရင္း
ရာသီအသစ္ေတြကိုေသာက္သံုးရင္း
ရင္ဘတ္အေဟာင္းေလာင္းနဲ႔
နာရီေတြ
နကၡတ္ေဗဒပညာရွင္တစ္ေယာက္လို
ေဟာကိန္းထုတ္လို႔။ ။
ေနဆူးသစ္
(ေနာက္ေတာ့မွဆက္ပါမယ္။)



ပန္းပြင့္စ်ာပန
ခ်စ္သူေရ
ပန္းပြင့္ကေလးေတြ
ေရစီးေၾကာင္းထဲေမွ်ာခ်လိုက္ပါ
ဘယ္ဆီေရာက္သြားမလဲ
စြန႔္ပစ္ရက္စက္ခံရဆဲ
အၿမံဳပန္းေတြအတြက္
ခ်စ္သူၿဖစ္ရရံုသက္သက္
ပုန္းလ်ိဳးကြယ္လ်ိဳးတိတ္တခိုး
လြမ္းေနခဲ့တယ္။
မင္းသိမွာပါ
ေၾကြသြားတဲ့ပန္းေတြဟာ
ဘယ္ေလာက္မ်ားလွပခဲ့ၾကသလဲ
ခိုင္မာတဲ့ခ်စ္ၿခင္းအတြက္
ဘယ္ေလာက္မ်ားစြန္႔စား၀ံ့ၾကသလဲ
အဲဒီနာရီေတြမွာ
စကားလံုးေတြတစ္လံုးၿပီးတစ္လံုး
ပဲ့တင္ထပ္တဲ့ေနာက္ဆံုးေပါ့..
ညနက္နက္ညဥ့္အိပ္မက္မွာ
ေလစိမ္းေတြကလည္းတိုက္လိုက္တာ
ပန္းဖ်က္မုဆိုးေတြဟာ
ဘ၀ရဲ႕သံုးပံုႏွစ္ပံုကို
ရင့္ညိဳေမွာင္မိုက္ေစခဲ့တာပဲမဟုတလား။
ဒါဟာလဲ
ပန္းတို႔ခ်စ္သူအတြက္
ဂႏၳ၀င္အသစနဲ႔ကဗၺည္းတင္တဲ့
သံေယာဇဥ္ပါပဲကြယ္
ဆံုဆည္းပိုင္ဆိုင္ခြင့္အတြက္မို႔
ဘုရားသခင္မွ်ေ၀တဲ့အၾကင္နာမႈေတြနဲ႔
တို႔ရဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာမႈဟာ
ရင္တြင္းၿမစ္မ်ားကိုခံစာ းစီးေမ်ာမယ့္
အသည္းႏွလံုးတစ္စံုကို
ေမွ်ာ္လင့္ရွင္သန္ေနခဲ့ၿပီေလ။ ။
ေနဆူးသစ္


အ၀ါေရာင္လိ္ပ္ၿပာရဲ႕အသက္ရွဴသံ
ေရႊရည္စိမ္ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕အဆိပ္ေတြေၾကာင့္
ေန႔နဲ႔ည
မၿမင္ရတဲ့အၿဖစ္ကိုငါေရာက္ေနၿပီ။
မြဲေတသြားတဲ့မ်က္လံုးေတြဟာ
အိပ္မက္ေတြကိုသာအေဖာ္ၿပဳရင္း
အနာဂါတ္ကိုအထီးက်န္ဆန္စြာ
ကုန္ဆံုးေနခဲ့ရေပါ့။
သိပ္ခက္ပါလားခ်စ္သူရယ္…
မင္းနရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံုဟာ
ႏွင္းဆီပန္းေလးလိုရဲရင့္၀ံ့ၾကြားေနတာ
ငါဘယ္လိုႏႈိင္းယွဥ္ၿပရပါ့
ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္မွ
အမည္းေရာင္ရင့္ပန္းခ်ီကားေတြေရးေနတဲဘ၀
ေလမိေနေပမယ့္
ရစ္ၾကိဳးကုန္သြားတဲ့စြန္ကေလးဟာ
ငွက္တစ္ေကာင္ကိုအားက်ေနသလိုမ်ိဳး
အလွပဆံုးအေတြးေတြနဲ႔ေလ
လမ္းမေတြ၊ရုပ္ရွင္ရံုေတြ၊ပန္းၿခံေတြ
ေခတ္ေပၚေရာင္စံုအ၀တ္အထည္ေတြ
ဖတ္လက္စစာအုပ္အေဟာင္းအၿမင္းေတြဟာ
ငါ့ကိုငိုေၾကြးေမွာင္မိုက္ေစခဲ့တယ္။
က်န္းမာပါစ လို႔ႏႈတ္ဆက္နဲ့နာရီသံေတြ
ဟဲဗီးေရာ့ခ္မယ္လိုဒီရဲ႕ေပါက္ကြဲမႈေတြ
တေစၦေၿခာက္တဲ့ေခြးေဟာင္သံေတြ
ကေလးငယ္ရဲ႕ငိုသံေတြကေတာ့
ငါ့ကိုေနေရာင္ၿခည္ေတြေပးေ၀ခဲ့တယ္။
လမင္းနဲ႔ထြန္းကားတဲ့ေကာ္ဖီခြက္ထဲ
အလင္းေရာင္ကိုၿမဳပ္ႏွံတဲ့သဘာ၀တို႔ေရ
ငါ့ကိုယ္ငါၿပန္မရေတာ့မယ့္အတူတူ
အရိပ္ဆိုတာလည္းမလိုအပ္ေတာ့ပါဘူး။
ည ဟာင့ါအတြက္ေတာ့
မာယာသိပ္မ်ားတဲမိန္းမတစ္ေယာက္လို
အလိုမတူပဲေပါင္းဖက္ခဲ့ရေပါ့
ငါ့ရဲ႕အေသြးသားရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီနဲ႔
အသည္းႏွလံုးေတြကဖန္တီးထားတဲ့
ၿပာမႈန္အပိုင္းအစေတြ
ဘယ္လိုေၾကမြၿပန္႔က်ဲသြားတယ္ဆိုတာ
ၿမင္ခ်င္စမ္းပ
ေဒါသၿဖစ္ရံုသက္သက္
ေအာ္ဟစ္ေၿပာင္ေလွာင္ခဲ့့ခ်င္လို႔ေလ
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း
ငါဟာ
တနဂၤေႏြရဲ႕ဓမၼေတးတစ္ပုဒ္လို
ၿပီးဆံုးခဲ့တဲ့အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ။ ။
ေနဆူးသစ္


အစာ
၁။
ညအခ်ိန္ေရာက္ၿပီဆို
သတိထားေကာင္ေလးေရ
ပုရြက္ဆိတ္ေတြဟာ
ဦးေႏွာက္ထဲေဖာက္ေသာက္ဖို႔ပဲသိတယ္။
ကိုယ္တိုင္ရူးႏွမ္းေသြးပ်က္
က်မ္းအသစ္ေတြရြက္ထားရတာ
မသိရွာခဲ့ဘူး
စည္သြတ္ဘူးေတြလည္းမဖြင့္ရဲ
ေပါင္မုန္႔ေတြလည္းခ်န္မထားရဲေတာ့။
၂။
ဘယ္လိုလဲေကာင္ေလးေရ
မင္းရဲ႕ခ်စ္သူလက္ေဆာင္
ေရာင္စံုပ၀ါစေတြဟာ
အခ်ိဳဓါတ္သိပ္ကဲလြန္းေနၿပီလား
ငါ့ေၾကာင္အိမ္ထဲက
ပုတ္သိုးသိုးအစာေတြေတာင္မွ
ပုရြက္ဆိတ္ေတြနဲ႔အထာက်ေနခဲ့ရေပါ့။
၃။
သိပ္ဆာေနၿပီလားေကာင္ေလးေရ
ပုရြက္ဆိတ္ေတြပါတာမပါတာမၾကည့္နဲ႔
ရတဲ့အစာအကုန္စားပစ္လိုက္
ငါ့အတြက္
ဘာမွခ်န္မထားလဲၿဖစ္တယ္။
၄။
ေအာ္…
ဒါေပမယ့္ေကာင္ေလးေရ
ငါအိပ္ေနတုန္း
အိပ္မက္လွလွေလးေတြေတာ့
ခိုးမစားလိုက္နဲ႔ေနာ္
မနက္မိုးလင္းစအာရုဏ္ဦးမွာ
ရွင္းသန္႔ၾကည္လင္စြာ
ငါ ..ႏိုးထဖို႔လက္ေနလိမ့္မယ္။ ။
ေနဆူးသစ္


ေဇာက္နက္ငလ်င္
ေလာင္းကစားပြဲမွာ
ေၾကြးထူထူနဲ႔အႏိုင္ရသလိုမ်ိဳး
တစ္၀က္တစ္ပ်က္အေပ်ာ္ေတြစုၿပံဳေနခဲ့
ခ်စ္သူတို႔ရဲ႕
ေသြးသားႏုႏုအသက္ရွဴသံအတြက္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သိုးသိုးေတြကသာ
အသည္းကြဲၿခင္းမီးေတာက္ထဲ
ၿပာမႈန္အၿဖဴေရာင္စစ္စစ္အၿဖစ္
တန္ဖိုးၿမင့္တက္ေနေတာ့တယ္။
ငါေတာင့္တမိတဲ့သန္႔ရွင္းရုိးသားမႈ
ဒီလိုဆက္စုတ္ရြံမုန္းခဲ့ရေပါ့….။
အစာအိမ္ေတြသံပတ္ေပးရင္း
တံေတြးခြက္ထဲေပါေလာေမ်ာပါေန႔ညမ်ား
ကံၾကမၼာေသြးပုတ္ေတြက
အရစ္လိုက္အရစ္လိုက္ဖံုးလႊမ္းလို႔သြားၿပီ။
အနာဂတ္တုိ႔ေရ
အမွန္တရားရဲ႕ၿဒပ္မဲ့အလွတို႔အတြက္
အိပ္မက္ေတြနဲ႔ေပါင္းသင္းရင္း
ေဟာဒီခ်ဥ္ၿခင္းေတြထက္
ခံတြင္းပ်က္ေနတဲ့ေကာင္
အာဟာရအတုနဲ႔အသက္ဆက္ရပံုကို
ဘယ္လိုရွင္းၿပရပ။
ေနဆူးသစ္

သိကၡာသည္ည
ဇီးကြက္မတ္တပ္အိပ္ငိုက္
လင္းဆြဲဆပ္ကပ္ေညာင္းခိုက္
မီးခြက္ဇက္ၿပတ္ေမွာင္မိုက္။ ။
ေနဆူးသစ္


ၿပႆဒါးေန႔စြဲ
ဆႏၵယိုစီးမႈ
ကမး္ပါးတစ္ခုဆီေရာက္ခဲ့ၾက
နိဒါန္းတခ်ိဳ႕ရဲ႕သိမ္ငယ္တဲ့နိဂံုး
ေခ်ာ္ရည္ၿမစ္ထဲစုန္းစုန္းၿမဳတ္ေန
အသားပိုထပ္ဥတုမ်ားစြာ
ခ်ဥ္ဆီတက္ခဲ့ၾက
၀န္ခ်ီစက္အေဟာင္း
ေလ်ာ့ယိရြဲသ႑န္ေၿပာင္းေလာက
အစိမ္းေသပုတ္ပြမႈသာ၀ါၾကြားႏိုင္
သုညေၿခရာေရတြက္ရင္း
လိ္ၿပာေတြအေအးမိဖ်ားနာၾက
အနာဂတ္ဥာဏ္ရည္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈအတြက္
ေက်ာက္ေခတ္လူသားေတြသာ
ေမြးဖြားလာခဲ့
ခ်စ္ခဲ့ဖူးသူမ်ားအတြက္
မာၿခင္းအဆင့္(၁၀)ရတုပြဲေတြက်င္းပၾက
အရိုးတြန္သံရဲ႕ေပါက္ကြဲမႈဂီတ
အသည္းႏွလံုးအတုနဲ႔နားဆင္ဆဲ
အခ်ိန္နဲ႔ဘ၀ရဲ႕ေက်းကၽြန္ၿဖစ္ခဲ့ၾက
စကားလံုးေတြနဲ႔အတိုက္ခံၿငင္းဆိုၾက
သစၥာတရားအခ်ဥ္ေဖာက္မႈေၾကာင့္
စည္းရုိးမဲ့သတ္ပံုအမွားမ်ားစြာ
ငါ့ကဗ်ာေတြရုိ႕က်ိဳးေနရမလား
ေဟာဒီ..အမဂၤလာပံုရိပ္ေတြထဲ
မိုက္မဲမႈသင္ရိုးသစ္ကို
ဘယ္သူတီထြင္ထားပါသလဲ
သဘာ၀ကိုက
သူ႔ရဲ႕အၾကီးအၿမတ္ဆံုး
ဒုကၡအေမြေတြသာဖန္ဆင္းေပးခဲ့
အာရုဏ္ဦးအလွဆင္ဖို႔ရာ
ညမီးပံုပြဲရဲ႕
ေလာင္ၿပီးသားမီးက်ီခဲေတြ
ပန္းမပြင့္တဲ့ေၿမသလင္းမွာ
ေၿမၾသဇာအၿဖစ္ေသဆံုးသြားၾကေပါ့။ ။
ေနဆူးသစ္

ခႏၱီယေတး

အခ်စ္အတြက္
အဓိပၸာယ္ႏွစ္ခုမဖြင့္နဲ႔ကြယ္
မင္းကို
အာရုဏ္ဦးဆန္ဆန္ေမွ်ာ္လင့္
ညေတြသာၿဖစ္ခဲ့ရ
ခံစားမႈေမွာ္အတတ္နဲ႔
က်ယ္ၿပန္႔တဲ့ေကာင္းကင္ၿပာ
တစ္ၾကိမ္တစ္ခါပုိုင္ဆိုင္ခြင့္
ႏွစ္ခ်ိဳ႕သက္ၿပင္း
အလင္းတံခါးေတြပိတ္ဆို႔ထားရဲ႕…….
ဆင္ၿခင္တံုတရားကင္းမဲ့
ငါက
အိပ္မက္ေတြနဲ႔အဆိပ္သင့္
မင္းက
မိန္းမစစ္စစ္အၿဖစ္
တစ္ဘ၀စာၾကိဳၿမင္ခဲ့ေပါ့။
ဆံုဆည္းခြင့္အလွ
အသည္းႏွလံုးဂီတ
အတၱအသြင္သစ္
ေတးၿဖစ္ဘယ္လိုဆိုရပ ၊
သေကၤတေတြေပ်ာက္ဆံုး
ငါ့အနာဂတ္အားလံုး
ပစ္မွတ္ၿဖစ္သြားတဲ့အခါ
မင္းက
အရာရာကိုဥပကၡာထား
ၿမားတစ္စင္းပစ္ခြင္းလိုက္စမ္းပါ
အဲဒီကစားပြဲဟာ
ရႈံးနိမ့္ပါရေစ
အဓိပၸာယ္ရွိစြာ….။ ။
ေနဆူးသစ္


ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္
မိန္းမပ်ိဳေလးရဲ႕ဧည့္ခန္း
ပန္းအိုးအလည္တည့္တည့္
ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္ ပြင့္
အဲဒီႏွင္းဆီပန္းအိုးရဲ႕ေနာက္မွာ
ဇာတ္လမ္းတစ္ခုရွိေနတာ…..။

လူေတြက
ဆူးရွိႏွင္းဆီကိုစြန္႔ပစ္
ဆူးမဲ့ႏွင္းဆီကိုခ်စ္ၾကတယ္
ဒါေပမယ့္ႏွင္းဆီပန္းပြင့္
ပန္းလိုပြင့္
ပန္းလိုေၾကြ
သူမသိပ္ခ်စ္တဲ့ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္
အရူးအမူးတပ္မက္
ႏူးႏူးညံ့ညက္ဆုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူး
ဆူးစူးတတ္ရဲ႕..
ဒီအေရာင္ေသြး၊ေႏြးေထြးေပြ႕ဖက္
သူမခံစားခ်က္ေလ..။

ေနာက္ၿပီး
သူမႏႈတ္ခမ္းကစကားလံုးေတြ
ပြင့္အံက်လာ
သူမမ်က္လံုးမွာ ႏွင္းဆီပြင့္နီေတြ
ေနာက္ၿပီး..
ပတ္၀န္းက်င္ေတြအားလံုးၾကည့္ၾကည့္
ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္ ပြင့္မပြင့္
အသည္းႏွလံုးေတြအားလံုးၾကည့္ၾကည့္
ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္ ပြင့္မပြင့္။
မိန္းမပ်ိဳေလးကေၿပာတယ္
ႏွင္းဆီပန္းနီပြင့္ ပြင့္ခဲ့တဲ့ပန္းအိုး
သိပ္လွ
အဲဒီပန္းအိုးရဲ႕ေနာက္မွာ
ဇာတ္လမ္းတစ္ခုရွိေနတာ
ဧည့္ခန္းဟာ…။ ။
ေနဆူးသစ္


ရတုအသစ္ရဲ႕ေဆာင္း
မုတ္သုန္ရဲ႕စြန္႔ခြာမႈထဲ
ႏွင္းပြင့္ေလးေတြတဖြဲဖြဲေၾကြက်
စံပယ္ေတြဟာအလွပဆံုးသတို႔သမီးၿဖစ္ခဲ့တယ္။
သဘာ၀ရဲ႕အဆံုးအစၿဖစ္တည္မႈေတြထက္က
ႏုပ်ိဳမႈရဲ႕ေသဆံုးၿခင္းသာ၊
ဒီလိုနဲ႔အမွတ္စဥ္ေတြေရတြက္ခဲ့ရ
အတၳဳပၸတၱိအသစ္ၿဖစ္ခဲ့ရ
အိပ္မက္၀ိုင္ခ်ိဳရဲ႕
ပဥၥလက္မိုးေကာင္းကင္ထဲ
၀ိညာဥ္ၿပာတို႔အရိပ္ေတြစြဲထင္ေနရင္း
မ်က္ရည္စေတြစီခ်ယ္လို႔
ရီေ၀ပိန္းပိတ္ဆဲေလာကဟာ
ေအးစက္စက္ပဲ့တင္သံေတြနဲ႔။ ။
ေနဆူးသစ္

(ဤတြင္ၿပီး၏…)

ေမးခြန္း

Saturday, January 17, 2009

ေမးခြန္း

ဘာ၀ယ္ရမွာလဲ
ေမးခြန္းတစ္ခုက ဦးထုတ္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္။
ဦးထုတ္ေဆာင္းထားတဲ့ေမးခြန္းဟာ ေက်ာပိုးအိတ္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
ႈဦးထုတ္ေဆာင္းၿပီးေက်ာပိုးအိတ္လြယ္ထားတဲ့ေမးခြန္းဟာ
စီးကရက္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
ဦထုတ္ေဆာင္းေက်ာပိုးအိတ္လြယ္စီးကရက္ခဲထားတဲ့ေမးခြန္းဟာ
ေနကာမ်က္မွန္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္။
ဦးထုတ္ေဆာင္းေက်ာပိုးအိတ္လြယ္စီးကရက္ခဲေနကာမ်က္မွတ္တပ္ထားတဲ့ေမးခြန္းဟာ
အရက္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
အရက္မူးေနတဲေမးခြန္းဟာေရခ်ိန္ကိုက္ေနတဲ့ကာရာအိုေကထဲ၀င္သြားၿပန္တယ္
အရက္မူးမူးနဲ႔သီခ်င္းဆိုေနတဲ့ေမးခြန္းဟာ
မာတီစစ္စတန္အိပ္မက္ကြန္ယက္ထဲ၀င္သြားတယ္
အိပ္မက္ထဲကေမးခြန္းဟာမန္းနီးခ်ိန္ခ်ာထဲ၀င္သြားတယ္
ႏိုင္ငံတကာေငြစေၾကးစေတြနဲ႔ေမးခြန္းဟာ
အားၿဖည့္အခ်ိဳရည္ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
အားၿပည့္လာတဲ့ေမခြန္းဟာ ေဆးသုတ္ဘူးေတြစီထားတဲ့ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္
လမ္းမေတြေပၚေလွ်ာက္သြားေနတဲ့အသစ္စက္စကလိုေမးခြန္းဟာ
ေမးခြန္းေတြေရာငးတဲ့ဆိုင္ထဲ၀င္သြားတယ္။ ။
ႏိုင္မြန္ေအာင္သြင္


အဲဒါက ကိုႏိုင္မြန္ေအာင္သြင္ေရးတဲ့ကဗ်ာပါ....ႏိုင္မြန္(ႏွင္းဆီတစ္ရာ)နာမည္နဲ႔ေရးခဲ့တာၿဖစ္ပါတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့၁၁ႏွစ္ေက်ာ္က သရဖူမဂၢဇင္းမွာပါသြားတာၿဖစ္ပါတယ္။
ဒီလိုေရးနည္းေရးဟန္နဲ႔ကဗ်ာေတြေတြ႕ဖူးၾကမွာပါ။ ကၽြန္မကေတာ့ ဒီကဗ်ာကိုေတာ့သေဘာက်တယ္။
ဆံုးသြားတဲ့ထိလူကိုစိတ္၀င္တစားရင္ခုန္ေစလုိ႔ပါ။

မဂၤလာႏွစ္သစ္ၿဖစ္ေစသား..

Wednesday, December 31, 2008

၂၀၀၈ ကေတာ့ ကုန္ဆံုးလြန္ေၿမာက္သြားခဲ့ၿပီ..။ ၂၀၀၉ ဆိုတာၾကီးက ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္ၾကီး
ထိုင္ၿပီးလူေတြရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ၾကည့္ေနတယ္။ သူဘာေတြေပးႏိုင္မွာလဲ...။ကၽြန္မတို႔
ဘာေတြေမွ်ာ္လင့္ေနၾကလဲ....။ထံုးစံအတိုင္း ေရးထားၿပီးသားစာမ်က္ႏွာေတြကို ကၽြန္မတို႔ၾကိဳ
သိခြင့္မရေသးဘူး...။ေန႔ရက္ေတြကိုတစ္ရက္ခ်င္းဆြဲလွန္ဖြင့္ဖတ္သြားရဦးမွာ............
ဘာပဲေၿပာေၿပာ ...ဒီလိုတစ္ခ်ိန္ေလးေတာ့ လူေတြေပ်ာ္ခြင့္၊ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားခြင့္ရေနေသး
တယ္။အဲဒီအတြက္ပဲ ေက်းဇူးတင္ရဦးေတာ့မွာပဲ..........
ခ်စ္ေသာ မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္း၊မိသားစု၊ေမာင္ႏွမ၊ဆရာသမားနဲ႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြအားလံုး
ဒီႏွစ္သစ္မွာ ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္ ဆႏၵေတြၿပည့္၀ ေပ်ာ္႐ႊင္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔............။

တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ

Sunday, December 21, 2008

ဟိုတေလာေလးကပဲ..မိုးေနက ေမာ႐ူးဆိုးရဲ႕ကဗ်ာေလး႐ုိက္ပို႔ေပးတာနဲ႔ေၾကြးဆပ္လိုက္ႏိုင္တယ္။
ခုလည္း တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ..ကိုလက္စသပ္ေပးလိုက္ၿပီ
စိတ္ေတြမၾကည္လင္၊အလုပ္ေတြ႐ႈပ္ေနလ်က္ကပဲ ဘေလာ့ခ္ကိုလည္းမခြာႏိုင္၊ပစ္မထားႏိုင္ၿဖစ္ေန
တယ္ေလ...
တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ...ကေတာ္ေတာ္လူစံုတက္စံုေလးပါတဲ့စာအုပ္ပါ။
ကိုဒတၳ၊ကိုသရ၀ဏ္ၾကီးနဲ႔ ကိုသန္း၀င္းထြဋ္၊အမေမၿငိမ္းတို႔ေတြပါသလို အငယ္ေတြထဲက
တင္မင္းထက္တို႔ေနဆူးသစ္တို႔လည္းပါတယ္။ေနာက္ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ့ နီမာ႐ွင္း
သူ႔ကဗ်ာေလးေတြေကာင္းရက္နဲ႔စာေပေလာကထဲသူေရာက္မလာခဲ့ဘူး....
သူလည္းတင္မင္းထက္လိုတိတ္တိတ္ကေလးကဗ်ာေတြေရးေနေလာက္ရဲ႕...
ေနဆူးသစ္ကေတာ့ ကဗ်ာေတြေရးဆဲ၊ပို႔ဆဲပဲ...ဒါေပမယ့္သူ႔ခမ်ာလည္း..ဟိုနားတစ္စဒီနားတစ္စ
ၿဖဳတ္ခံေနရ႐ွာတယ္။
ကဗ်ာစာအုပ္ေတြကိုအံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ထုတ္ခဲ့ၾကတဲ့ ၁၉၉၃ ၊၉၄၊၉၅ ကာလကိုသတိရတယ္။
ကၽြန္မတို႔အားလံုးေလွခါးထစ္ေတြကိုတစ္ထစ္ခ်င္းေသေသခ်ာခ်ာတက္ခဲ့ၾကတဲ့သေကၤတေပါ့...
ေနာက္ေဖးေပါက္ေတြကေက်ာ္မတက္ခဲ့ၾကဘူး၊ဓါတ္ေလွခါးလိုဟာမ်ိဳးမသံုးခဲ့ဘူး၊အထစ္ေတြ
ေက်ာ္မတက္ခဲ့ၾကဘူးေပါ့..ဘယ္ေလာက္ေတာင္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့စာမ်က္ႏွာေလးေတြလဲ
သူမ်ားေတြေတာ့မသိဘူး၊ကၽြန္မကေတာ့ေပ်ာ္တယ္။လိပ္ၿပာသန္႔တယ္။အဲလိုလိပ္ၿပာသန္႔ခြင့္ရ
တဲ့အတြက္လည္းေက်နပ္တယ္။



မိုးၾကိဳေတး

ဖြင့္ၾက႐ွဲၾက
ၿပဇာတ္ေနာက္ခံေတးသြားဘ၀
ဘယ္ေတာ့မွမေရာက္ရဘူးဆိုတဲ့
ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕သီခ်င္းပိ်ဴေလး
လာၿပီ။

ဆင္ဖိုနီကိုအားၿပဳ
ေႏြအရပ္ရဲ႕လႈိင္းတံပိုးကို
စုပ္ယူထားခဲ့ရတဲ့ေသြးေၾကာနဲ႔
စီးဆင္းၾကပါစို႔ရဲ႕။

ဘင္သံကိုမခံရပ္ႏုိင္တဲ့
ႏွလံုးသားအေပ်ာ့စားမ်ားႏႈတ္ထြက္ပါ
ကခုန္မယ့္ဒူးဆစ္မ်ားအတြက္ပဲ
ခ်ဥ္ဆီနည္းနည္း႐ွိပါေစ။

စြန္႔ပစ္ခံေန႔ရက္ေတြလည္း
“၂၄”နာရီေၿမာက္မွာဘ၀တစ္ပါးေၿပာင္းသြား
ေဟာသည္သီခ်င္းက်ေတာ့
အ႐ွင္လတ္လတ္ ၂၄ႏွစ္ေၿမာက္မွာ
သီခ်င္းသက္ကုန္သြား
ေဒါသမ်ားသက္သက္။ ။
သန္း၀င္းထြဋ္


စိတ္ကမ္းစပ္
တိမ္ေက်ာက္တံုးေတြနဲ႔
ေကာင္းကင္ၾကီးေလးလံ
ကမၻာေၿမလက္အံေသေနေပါ့
ေဟာင္းေလာင္းရင္ခြင္တို႔
ခံတြင္းအသစ္လဲလွယ္ၾက
ကင္ပြန္းတပ္ေ႐ႊရတုပြဲေတြက်င္းပ
အသက္၀၀႐ွဴၿခင္းအတတ္
တစ္ဖက္ကမ္းခတ္္ခဲ့ၿပီ
ပေယာဂမပါပဲ
အလိုလိုအဆိပ္ၿပီးေနတာကေတာ့
အရိပ္ထဲကပန္းပြင့္ေတြ..။ ။
ေမာင္နႏၵ


ဂရင္းလန္ေဆာင္းအိပ္မက္
(၁)
ႏွင္းစာ႐ြက္ေဟာင္းေပၚက
ည၀ါက်႐ွည္မ်ားထဲ
“စြတ္ဖား”ေတြမည္းမည္း….မည္းမည္း..
ႏွလံုးေသြးကလြဲလို႔
အရာရာဟာ
သုညဒီဂရီေအာက္
ခရီး႐ွည္ေပါက္ခဲ့။
(၂)
“ဆိုက္ေဗးရီးယား”လက္အုပ္ခ်ီရမယ့္
အေအးဒါဏ္ဟာ
အသက္႐ွင္ေနေသးတယ္
ကမၻာေပၚမွာပဲ..
…ဆိုတဲ့
အသိနဲ႔သတိကိုေတာင္ခဲသြားေစၿပီ…။
ဒီထက္ပိုတဲ့အေအး
မ႐ွိႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့
အထင္လည္း
ခဲသြားၿပီ..
ေႏြဦးလာရင္
ေနၿမင္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့
အထင္လည္းခဲသြားၿပီ…။
(၃)
ခ်စ္သူေတြ
စကၠန္႔ကုေဋခ်ီေ၀းေနခ်ိန္ေပါ့
ၿငိမ့္ေညာင္းသာယာ
ေရခဲၿပင္၀ံပုေလြတို႔အူသံ႐ွည္ေတြ
မဆံုးတမ္းနီးကပ္လာ
ကၽြန္ေတာ္အေႏြး
အကတ္အသတ္ကိုေသာက္ၾကဖို႔တဲ့။
ဂ်က္လန္ဒန္ေရ
ခင္ဗ်ားမွတ္မိသေလာက္
သတၱိ၊နည္းလမ္းနဲ႔ အဆံုးအၿဖတ္ေတြ
ထပ္ေၿပာပါဦး
ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ကိုေသာက္မွၿဖစ္ေတာ့မယ္။
(၄)
မ်က္ရည္တို႔
ပါးေပၚတြဲလြဲခဲ
ေနာက္ေတာ့မ်က္လံုးထဲတင္ပိတ္ခဲ
မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းေရ..
ေန….ေန..ေပးပါ၊ ေနေပးပါေတာ့…
အိုကမၻာေၿမ…
ဒီမီးနီေလးအသိအမွတ္ၿပဳပါ
စြတ္ဖားရာမ်ဥ္းေတြတစ္ေလွ်ာက္ေတာ့
ပင့္သက္႐ႈိက္သံ
သြားၾကိတ္သံတို႔
အခဲလိုက္အဆုတ္လိုက္
ဒလိမ့္ေခါက္ေကြးက်က်န္လို႔။ ။
လူေသြး



အိပ္မက္မမက္တဲ့ေကာင္းကင္

သကၠရာဇ္ေတြစီးၿပီး
မၿငီးမၿငဴ
ခရီးသြားေနတဲ့သူ႔ကို
ငံု႔ၾကည့္
ဂ႐ုဏာသက္မိရဲ႕။

ဧည့္သည္ေတြက
ငါ့ဆီကလာသလိုနဲ႔
သူ႔ဆီကိုပဲသြားၾက
တားလို႔လည္းမရ။

သူ႔ခရီးက
မၿပီးဆံုးေသးသလို
ငါ့မ်က္လံုးေတြလည္း
အိပ္မေပ်ာ္ေသးပါလား။ ။
နီမာ႐ွင္း



Metamorphosis

တိမ္ေတြဟာ
ေလလြင့္ရာေၿပးလို႔
အေ၀းဆံုးထိသြားႏိုင္တယ္။

တိမ္ေတြဟာ
မာယာနဲ႔
မ်က္ႏွာမ်ားစြာေၿပာင္းႏိုင္တယ္။

တိမ္ေတြဟာ
ပန္းခ်ီဆရာမႏိုင္တဲ့
အေရာင္သစ္မ်ားစြာလည္းဖန္ဆင္းႏိုင္တယ္။

တိမ္ေတြဟာ
အနာဂတ္မဲ့၊အတိတ္မဲ့
အခ်စ္မဲ့၊အနာမဲ့စြာ
က်ရာအ႐ုပ္မွာေပ်ာ္ႏိုင္တယ္။

တိမ္ေတြဟာ
ထည္၀ါခန္းနား
ဆန္းၿပားၿမင့္မားရဲ႕
ဒါေပမယ့္
ဆုပ္ကိုင္ၿပမရ
ခ်ဳပ္ေႏွာင္တားမရ..။

ဒါနဲ႔ပဲ
စိတ္က်ဘ၀ထဲ
အခါခါလဲေသရသမွ်
အိပ္မက္ဘ၀မွာေတာ့
ငါဟာ…
တိမ္တစ္စသာၿဖစ္ခဲ့တယ္။ ။
ေမၿငိမ္း


ကမၻာႏွစ္ခု
နယ္ႏွင္ဒါဏ္ခံစပယ္ခင္း
လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ေလညင္းကေလး
တိတ္ဆိတ္ေၾကကြဲၾကယ္စင္မ်ား
ဖုန္းဆိုးရင္ခြင္ပတ္ၾကားအက္။

ၾကီးၿမတ္တဲ့႐ိုးသားမႈနဲ႔
ေမွ်ာ္လင့္စိတ္ကူးမ်ားေတာက္ပ
ငါ့၀ိညာဥ္ရဲ႕မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းတစ္ေလွ်ာက္….။ ။
တင္မင္းထက္

ေမာ႐ူးဆိုး၏ကဗ်ာမ်ား

Tuesday, December 16, 2008

ေမြးေန႔မ်ား.....

ထူးျခားခ်က္ႏွင့္
သြက္လက္မွတ္သား
ရင္ၾကားမေပ်ာက္
ကာလေထာက္ထား
အားရဖတ္ရႈ
ျပဳစုေရးသား လူမ်ားစာရင္း
ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေပါ့
ေလ်ာ့ေလ်ာ့သြားၿပီ။

အၿမဲတမ္းဟု
လန္းဆတ္သစ္လြင္
ေရာင္စဥ္ထြန္းပ
အလွတင့္တယ္၊ တြယ္ၿငိတပ္မက္
ခြဲမထြက္ရက္၊ ႏုညက္ရႊင္လန္း
တစ္ပြင့္ပန္းေလ
ႏြမ္းေဟာင္းလာၿပီ။

ေခ်းေညာ္မရွိ
ရွိလည္း သတိ၊ မထားရွိထား
စကားသိပ္သည္း ေျပာၿပီးတိုင္းမွ
ခဏသြက္လက္၊ မ်က္ႏွာသစ္က်င့္
ထပ္ဆင့္ခါခါ
ျဖစ္လာတတ္ၿပီ။

ေခါင္းထဲမွာႏွစ္
ဘာသာျဖစ္တည္၊ အေတြးဆီတက္
အသက္ရွည္ဆဲ၊ ပြဲဦးထြက္တိုင္း
အဘက္ဘက္မွ၊ အိပ္မက္ေတြရယ္
အဓိပၸာယ္ရွိ
ပိုသိသြားၿပီ။

သည္လိုႏွင့္
ဘ၀ရဲ႕စင္ျမင့္မွာ အဆင္သင့္ျပဳလုပ္
အခ်ဳိးက်စက္ရုပ္မ်ားလို
ဟိုသည္လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္
ေက်းဇူးညိွတက္လ်က္
မပ်က္မကြက္ေမြးေန႔မ်ား။ ။

ေမာရူးဆိုး

တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ

Sunday, December 14, 2008

နပိုလီယန္
ကေလးတို႔နပိုလီယန္ဘိုနာပတ္ကို
ဘယ္တုန္းကေမြးတာလဲ
ဆရာကေမးတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ကပါ
ကေလးေတြကေၿဖတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ကပါ
ကေလးေတြကေၿဖတယ္
ဘယ္သူမွမသိၾကဘူး။

ကေလးတို႔နပိုလီယန္ဘိုနာပတ္
ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲ
ဆရာကေမးတယ္။

စစ္ပြဲတစ္ပြဲေအာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္
ကေလးေတြကေၿဖတယ္။
စစ္ပြဲတစ္ပြဲ႐ွဴံးနိမ့္ခဲ့ပါတယ္
ကေလးေတြကေၿဖတယ္
ဘယ္သူမွမသိၾကဘူး။

ကၽြန္ေတာ္တို႔အသားသည္က
နပိုလီယန္လို႔ေခၚတဲ့ေခြးတစ္ေကာင္ကိုေမြးထားတယ္တဲ့
ဖရန္ကီးကေၿပာတယ္
အသားသည္ကေခြးကို႐ုိက္ေလ့႐ွိတယ္
လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္က
ေခြးဟာအစာငတ္ၿပီးေသသြားတယ္။

ခုေတာ့ကေလးေတြအားလံုးက
နပိုလီယန္ကိုသနားေနၾကေလရဲ႕။

Napoleon by Miroslav Holuv Czchoslovakia
ဘာသာၿပန္သူ
ညီဆင္းသစ္


အမွန္နဲ႔အမွား
အမွန္တရားမွာ
အၿဖဴေရာင္ဦးေခါင္းတစ္လံုး႐ွိခဲ့တယ္။
အမွားကေတာ့
အဲဒီဦးေခါင္းရဲ႕ဦးေႏွာက္ကိုေဖာက္စားၿပီး
ပဥၥလက္အတတ္နဲ႔ဖုတ္သြင္းထားခဲ့တယ္။

အမွန္တရားဟာ
ဦးေႏွာက္မပါတဲ့သူ႔ဦးခြံနဲ႔
သိကၡာေတြအဖတ္ဆယ္ရင္း
အမွားရဲ႕စားၾကြင္းစားက်န္ေတြထဲ
ေခြး၀ဲစားတစ္ေကာင္ၿဖစ္သြားခဲ့တယ္။

အမွန္တရားဟာ
ႏွစ္ခ်ိဳ႕အဘိဓမၼာေဟာင္းေတြနဲ႔
ဂႏၳ၀င္သစ္ပဲ့တင္ေစရင္း
အမွားရဲ႕ေခတ္ေပၚဗန္းစကားေၾကာင့္
ေလဟာနယ္ေတြသာပိုင္ဆိုင္ခဲ့တယ္။

အမွန္တရားဟာ
ေလာကရဲ႕ေလစီးေၾကာင္းထဲ
အၿပင္းစားစိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြေပါေလာေမ်ာပါခဲ့
အမွားရဲ႕အဖတ္ဆယ္တင္မႈေၾကာင့္
အမွ်င္မၿပတ္တဲ့အသက္႐ွဴေငြ႔ေတြ
ေသြးသားယိုစိမ့္ခ်ိနဲ႔လာခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔
အမွန္တရားဟာ
အမွားကိုအၾကိမ္ၾကိမ္႐ွံဴးနိမ့္ၿခင္းေၾကာင့္
အမွားကိုအထင္ၾကီးစြာနဲ႔
အမွားကိုအမွန္ၿဖစ္ေစခဲ့တယ္။

အမွားကေတာ့
အမွန္တရားကုိထိပ္ပုတ္ေခါင္းပုတ္လုပ္ၿပီ
အမွန္တရားရဲ႕ညံ့ဖ်င္းမႈကိုကဲ့ရဲ႕ရင္း
အမွားေတြဘယ္လိုေအာင္ၿမင္လာတယ္ဆိုတာ
အခန္႔သား႐ွင္းၿပေနေလရဲ႕။ ။
ေနဆူးသစ္
ဒါလည္းမၾကာခဏသတိရေနမိတတ္တဲ့ကဗ်ာေလးပါပဲ...
သတိရစရာအေၾကာင္းကလဲမ်ားတာကိုး...



ကႏၱာရမိုး

ေအးစက္…
ခၽြန္ထက္…
ရက္စက္တဲ့ဆူးတစ္ေခ်ာင္း
ေရခဲတူးဆြတဲ့သံေခ်ာင္းလို
ခပ္နက္နက္စူး
အ႐ူးအမူးၿဖစ္ေစ။

တစ္စက္…ႏွစ္စက္
ရက္ဆက္
ပ်က္ကြက္ရင္ေတာင္
ေလွာင္သံနဲ႔႐ြာရက္
အသက္ဆက္ရေအာင္
အေယာင္ေဆာင္ၿဖစ္ၿဖစ္ေပါ့…။ ။
ေနလင္း


အစိမ္းေရာင္ညိွဳ႕ငင္ၿခင္း


ငါ့ေနေရာင္ကို
မင္းမ်က္၀န္းထဲထည့္။

ငါ့လေရာင္ကို
မင္းအာ႐ံုထဲထည့္။

ငါ့ဒီလိႈင္းကို
မင္းလြင္ၿပင္ထဲထည့္။

ငါ့ေရတံခြန္တစ္ခုလံုး
မင္းႏွလံုးဆံုခ်က္ထဲထည့္။

ငါ့ပုလဲေတြ
မင္းသြားေတြထဲထည့္။

ငါ့ၿမင့္ၿမတ္ၿခင္းေတြ
မင္းဆံပင္ထဲထည့္။

ငါ့မူးရစ္မႈေတြ
မင္းဖန္ခြက္ထဲထည့္။

ငါ့အတၱေတြ
မင္းဆႏၵထဲထည့္။

ကဲ..ငါ့ဘ၀ကိုလည္း
မင္းအစိမ္းေရာင္ထဲထည့္လိုက္..။

မင္းအစိမ္းေရာင္ေတြကိုေတာ့
ေက်ာက္႐ုိင္းတုံးတစ္တံုးထဲထည့္။

ၿပီးမွ
အဲဒီေက်ာက္႐ုိင္းတုံးကို“
(ဆင္ၿခင္မႈမဆံုးပါးရေအာင္)
ငါ့ဦးေႏွာက္ထဲထည့္ခဲ့ၿပီ။ ။
သားမႊန္း

(သားမႊန္းဆိုတာ ကိုရ ပါပဲ..)

ဒါ၀င္ရဲ႕ဇာတာကိုစစ္ေဆးၿခင္း


“ရင္၀ကိုၿမားတစ္စင္းစိုက္ရင္
လားရာအရပ္ကိုစူးစမ္းမယ့္အစား
အဲဒီၿမားကိုအရင္ႏႈတ္လိုက္ပါ” တဲ့
ဗုဒၶရဲ႕စကားငါၾကားဖူးေလရဲ႕။

ငါ့ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးမွာေတာ့
ၿမင္မေကာင္းေအာင္
ေယာင္ကိုင္းဖူးပြေနတဲ့ၿမားဒါဏ္ရာေတြနဲ႔
ဘယ္ေတာ့မွဆြဲႏႈတ္လို႔မကုန္ႏိုင္မယ့္
ဒုကၡရဲ႕အဖူးအငံုေတြရယ္ေပါ့။

အခြံမာသစ္သီးတစ္လံုးကို
ေဖ်ာ္ရည္စက္ထဲမွာထည့္ၾကိတ္ေတာ့
ၿငီးတြားသလိုမ်ိဳး
ခ်စ္ေမတၱာဆိုတာေတြလဲ
ဒုကၡစက္ထဲမွာ
တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔ကြဲအက္ေၾကမြ
တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔အရည္ေပ်ာ္
ေနာက္ဆံုးေတာ့အားလံုးဟာအေငြ႕ပ်ံ
ခြက္ထဲမွာလဲဘာမွမက်န္ေတာ့
အဲဒီအခါမွ
ငါဟာ …အငမ္းမရေမာ့ေသာက္။

ဘ၀ဟာ
အခ်ိန္႐ွိသေ႐ြ႕
႐ွံဴးနိမ့္ေနရၿခင္းဆိုရင္
အပင္ပမ္းခံၿပီး
ငါ၀င္ၿပိဳင္မေနခ်င္ေတာ့ဘူး
ခပ္ေစာေစာသာအလံၿဖဴၿပလိုက္ၾကပါေတာ့။

သီအိုရီထဲမွာ
ေမ်ာက္ေတြဟာလူၿဖစ္ႏိုင္ၾကၿပီး
လက္ေတြ႕မွာ
လူေတြဟာေမ်ာက္ၿဖစ္ေနတာကိုေတာ့
အားလံုးဟာဘယ္လိုမွမတားဆီးႏိုင္ခဲ့။

မာလုက်ပုတၱေရ..
လာ..
သင္နဲ႔ငါ..
ေခ်ာက္ထဲကိုခုန္ခ်လိုက္ၾကစို႔ရဲ႕။ ။
သရ၀ဏ္(ၿပည္)

တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ

Tuesday, December 9, 2008

ကမ္းေၿခမွာ
ကမ္းေၿခမွာေလွ်ာက္ေနသူေတြရဲ႕
ေၿခရာေတြကိုလိႈင္းကဖ်က္ပစ္ေနတယ္။

လူႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ေၿပာေနတဲ့
စကားေတြကိုေလကသယ္ယူသြားတယ္။

ဒါေပမယ့္လူေတြကကမ္းေၿခမွာလမ္းေလွ်ာက္ဆဲ
သူတို႔ရဲ႕ေၿခေထာက္ေတြကေၿခရာေတြထင္ေန္ဆဲ..။

လူႏွစ္ေယာက္ကစကားလံုးအသစ္ေတြ႐ွာၿပီး
အတူတူေၿပာေနၾကဆဲ..။ ။
At the Beach by Kemal Ozer Turkey
Translated by Nyi Sin Thit


စံုတြဲ
တစ္ေယာက္က
သူ႔ၿဖစ္ဆဲပန္းပြင့္နဲ႔
လွ်ိဳ႕၀ွက္တိတ္ဆိတ္မႈကို
႐ွွက္စႏိုးၿမွင့္တင္
ကမၻာကိုအစဥ္စီးဆင္းမယ့္
မိုးစက္ပြင့္ရဲ႕တိမ္တစ္တိုက္
ဒါမွမဟုတ္ၿမစ္ၾကီးတစ္စင္းရဲ႕တာလႊတ္ရာ
မာယာနဲ႔စိတ္ကူးယဥ္လွပ
သူ႔ေန႔ေတြကိုအစီအစဥ္ခ်လို႔။

အၿခားတစ္ေယာက္က
တဒဂၤမိန္းေမာမႈမွာ
သူ႔အေပါင္းအသင္းသူခိုင္ၿမဲ
တည္ေဆာက္ဆဲလမ္းအသစ္
သူ႔ဒုကၡဓါးၿမိနဲ႔
သူ႔အေတြ႕အၾကံဳတတိတိခၽြန္
သူတီထြင္ရာအိပ္မက္ထဲ
အအိပ္မက္တဲ့သူ႔တန္ခိုးေတြ
ႏႈိးမယ့္သူ႐ွာေနရဲ႕။

သူတို႔
မ်က္၀န္းေပၚကေခ်ာက္နက္ထဲ
ေတြ႔ဆံုနစ္ၿမဳပ္နက္႐ႈိင္းၾက
တစ္ေယာက္ေမ့ေလ်ာ့မႈတစ္ေယာက္ကိုင္ဆြဲ
တစ္ေယာက္အေတြးထဲတစ္ေယာက္စိမ့္၀င္
ေန႔စဥ္ရဲ႕အစကိုပ်ံသန္းဖို႔
တစ္ေယာက္ကမ္းပါးေပၚတစ္ေယာက္
တပ္ဆင္ေခ်ာ့ၿမွဴၾက..။

ကမၻာဦးကအတိုင္းေပါ့
ေနေရာင္ၿခည္ေတြက
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြေပၚစူးစူးၚရဲရဲ
ၿဖာက်ေနဆဲ..။ ။
ေမာင္နႏၵ


အေမ
အခ်စ္ေရ…အခုဆို
ဧရာ၀တီဟာ
ငိုညည္းၿမည္တမ္းေပါ့
ေအာ္စကာ၀ိုင္းလ္ရဲ႕ႏိုက္တင္းေဂးလ္ေတြ
မ႐ွိၾကဘူးေလ။

အခ်စ္ေရ
ခုဆို..အေမ့စိုက္ခင္းေတြ
ေလာင္မီးပိုးက်
အေမ့ၿခံ၀ိုင္းေလး
မီးေလာင္ၿပာက်
ေအာ္စကာ၀ိုင္းလ္ရဲ႕ႏိုက္တင္းေဂးလ္ေတြ
မ႐ွိၾကဘူးေလ။

အခ်စ္ေရ အခုဆို
ေ႐ႊရည္စိမ္ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြက
ကမၻာ့ဦးေခါင္းၿဒပ္ေသရဲ႕ဂုဏ္သတၱိအတြက္
တာဘိုကားနီနီတစ္စီးေပၚမွာ
ေအာက္စီဂ်င္ကိုအလြဲသံုးစားၿပဳေနရဲ႕
ေအာ္စကာ၀ိုင္းလ္ရဲ႕ႏိုက္တင္းေဂးလ္ေတြ
မ႐ွိၾကဘူးေလ။

အခ်စ္ေရ..အခုဆို
ႏွင္းဆီနီလည္းရဲရဲမပြင့္ေသးပါလား
မိုးေသာက္ၿခင္းအတုေမြးဖြားခဲ့ၿပန္ေပါ့
ေအာ္စကာ၀ိုင္းလ္ရဲ႕ႏိုက္တင္းေဂးလ္ေတြ
မ႐ွိၾကဘူးေလ။ ။
မာန္သစ္ႏိုး


ေရတိမ္ပိုင္းမွတ္တိုင္မ်ား


ကမ္းစပ္ေတြအေပၚကၾကည့္ေတာ့
ေ၀ရီးလင္းပ်က္ခပ္ေရးေရးသာ
ၿပာမႈန္ေတြၾကဲမခ်ပါနဲ႔
ေရညွိသက္သတ္လြတ္စားတဲ့
ေ႐ႊငါးေလးေတြ
အစာအဆိပ္သင့္ခံေနရလို႔
အခု
ေက်ာက္စရစ္ခဲေတြခ်ည္းက်န္ေတာ့တယ္။
အသည္းကြဲၿပီးစခံစားခ်က္မ်ိဳး
အေကာင္းဆံုးလိႈင္းတြန္႔ပန္းခ်ီ
ဖန္ပုလင္းလြတ္ထဲသို၀ွက္သိမ္းဆည္းထားခဲ့
စကားလံုးေတြနဲ႔ေလဟာနယ္ကိုဆြဲဆြဲဆန္႔လိုက္
ေခတ္ဆန္မဆန္ဆိုလို႔
ငိုစားရယ္စားတီေကာင္ေတြသာ
႐ြ႐ြကေလးတြယ္တက္လာေနၾက..။
မွန္ခဲ့ပါၿပီ
ေဟာသည္ခုံတန္းလ်ားၿပာၿပာေတြဟာ
ခ်စ္သူမုန္းသူၾကည္ႏူးဖို႔
ညေနခင္းေတြကိုႏႈတ္ဆက္ဖို႔သက္သက္မွ်သာ။ ။
ေနဆူးသစ္


ညစာစားပြဲ

တိမ္ေတြကိုဖမ္းၿပီး
ခ်က္ၿပဳတ္ေနပံုမ်ား
ၿခံစည္း႐ုိးေနာက္္မွာ
စားရမဲ့ေသာက္ရမဲ့ေတြဟာေငးးလို႔။

မနက္မနက္မွာ
လမ္းမွားၿပီးေရာက္လာတတ္တဲ့
ဓူ၀ံၾကယ္က
ေပါင္မုန္႔ေတြကိုေမးလိုက္တယ္
ေၿမာက္အရပ္ဟာဘယ္ဘက္မွာလဲတဲ့..။

အရိပ္ထဲမွာေတာ့
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ဓါးေတြနဲ႔စိုက္ေန
ၿပီးေတာ့ရယ္ေမာလိုက္ၾက
အေရၿပားေတြကို၀ိုင္အရက္နဲ႔ပက္ခ်
ႏ်ဴ႐ုိးဆစ္ၿဖစ္ေနတဲ့ညဟာ
ေၿခဦးတည့္ရာေၿပးေန..။

ေၾကာင္ေတာင္ကန္းမ်က္လံုးမ်ား
သတၱဳသံထြက္ေနတဲ့ရယ္သံ
စီးကရက္မီးခိုးမ်ား
ခၽြင္ကနဲဖန္ခြက္ခ်င္းထိ
ေက်းဇူးေတြနဲ႔တစ္ခန္းလံုးေလွ်ာက္ပြ
ေနာက္ထပ္ယူဦးမလား
ေၿခရာမိုးေတြသြန္းၿဖိဳး႐ြာ….
……………………….။

ပြဲၿပီးသြားတဲ့အခါ
ေၿခရာလက္ရာမပ်က္
ဖုတ္ဖက္ခါထြက္သြားၾက
ေၿမဇာၿမက္ေတြခမ်ာသာ
ႏြမ္းရိလို႔က်န္ခဲ့႐ွာ..။ ။
သရ၀ဏ္ (ၿပည္)


ပန္းပြင့္မ်ား

အလြမ္းဆိုတာ
ပန္းတစ္ပြင့္ၿဖစ္ရင္
ဒီပန္းကိုမင္းမပန္ေစခ်င္ဘူး။

ကိုယ့္ခ်စ္သူဟာ
ပန္းတစ္ပြင့္ၿဖစ္ရင္
ဒီပန္းဟာထာ၀ရတစ္ပြင့္တည္းပါ။

သတိရၿခင္းဟာ
ပန္းတစ္ပြင့္ဆိုရင္
အၿမဲကိုယ္မင္းအတြက္သိမ္းထားမယ္။

ဆံုဆည္းမႈဟာ
ပနး္တစ္ပြင့္ၿဖစ္ရင္
ဒီပန္းဟာကိုယ္တို႔အတြက္ၿဖစ္ပါေစ။

ခြဲခြာၿခင္းဟာ
ပန္းတစ္ပြင့္ဆိုရင္
ႏြမ္းသြားမယ့္အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနမိတယ္။ ။
မိုးေသြး



လွည့္စားၿခင္း

ေၿမြ
အေရခြံလဲ
လဲၿပီးစအေရာင္
ပိုေတာက္ေၿပာင္လာသတဲ့..
ဒါေပမယ့္
အဆိပ္႐ွိတဲ့ေၿမြ
အေရာင္ေၿပာင္းေပမယ့္
ေၿမြဟာ..ေၿမြပါပဲ..။ ။
သီဟ

ဒုတိယတန္းစား

ငါ့ရင္အံုေလွာင္ခ်ိဳင့္မွာ
ၿခေသၤ့တစ္ေကာင္႐ွိတယ္။
သူက
ကၽြန္ေတာ့္စကားႏြမ္းေတြကို
မစားသံုးခ်င္ဘူးတဲ့။
ေကာင္းကင္ရဲ႕ေအာက္မွာ
လတ္ဆတ္တာဘာမွမ႐ွိဘူးလို႔
ေၿဖာင္းဖ်တာေတာင္မွ
သူ..မေက်နပ္ႏိုင္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္ကိုတစ္ခ်ိန္လံုးကုတ္ၿခစ္ကာ
ဟိန္းေဟာက္လိုက္ေတာင္းပန္လိုက္နဲ႔ပါပဲ။
ကဲ..
မီးေတာင္လိုေပါက္ကြဲလို႔
သူလြတ္လာၿပီဆိုပါစို႔..။
ဘယ္မွာလဲ..သူ႔ေကာင္းကင္
ဘယ္မွာလဲ..သူ႔လြင္ၿပင္…
သူက အ႐ုိင္းဆန္တယ္
ကၽြန္ေတာ့္လိုလိုက္ေလ်ာညီေထြမေနတတ္ဘူး
ဆင္ေၿခဖံုးရပ္ကြက္ကထပ္ခိုးေလးတစ္ခုေတာင္
သူခိုလႈံဖို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္လိုဒုတိယတန္းစားေတြနဲ႔
မပတ္သက္ခ်င္ဘူးလို႔ဘယ္ေလာက္ေၿပာေၿပာ
သူ႔ထြက္ေပါက္ကိုပိတ္ထားရမွာပဲ။
နာက်င္၊ေမာပန္း၊ေလးလံ
အာ႐ုံေတြကန္းခဲ့ၿပီ။
ပ်ံသန္းေနတဲ့တိမ္တိုက္ေတြၿမင္ရင္ေတာင္
အားက်ရမွန္းမွမသိ
ထံုေပေပစိတ္နဲ႔သာၾကည့္ေနမိေတာ့တယ္။
ခုေနမ်ား၊တန္ခိုး႐ွင္တစ္ပါးက
“ေပ်ာ္ေစသတည္း”လို႔ေကာင္းခ်ီးေပးရင္ေတာင္
ႏွစ္မ်ားစြာကေအးခဲခဲ့တဲ့မ်က္ရည္ေတြသာ
ေပ်ာ္က်လာမယ္ထင္ပါရဲ႕…။ ။
တင္မင္းထက္

(အဲဒီကဗ်ာက ကၽြန္မအၿမဲသတိရေနမိတဲ့ကဗ်ာပါပဲ..အလြတ္နီးပါးရခဲ့ဖူးတယ္
အရင္ကေပါ့…ခုေတာ့ ကၽြန္မမွာလဲ ေအးခဲေနတဲ့မ်က္ရည္ေတြပဲက်န္တာဆို
ေတာ့…. ေပ်ာ္က်ဖို႔ေစာင့္ရဦးမလား၊ဒီတိုင္းထားလိုက္ရင္ေကာင္းမလားစဥ္းစား
ေနတုန္း………….)



လြဲမွားမႈမ်ား

ကၽြန္ေတာ္ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာေရ႐ြတ္ၿပီးတဲ့အခါ
သူတစ္ၾကိမ္တစ္ခါေတာင္မ႐ြတ္ဆိုရေသးပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတဲ့အခါ
သူက အပ်င္းေၿပကိုက္၀ါးလို႔…။

ကၽြန္ေတာ္လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့အခါ
သူတိုက္အိုေထာင့္မွာမတ္တပ္ရပ္ေနဆဲေပါ့..။

ကၽြန္ေတာ္ပန္းခင္းထဲကိုေရာက္တဲ့အခါ
သူဟာမိုးတိမ္ေတြကိုေမာ့ၾကည့္ေနတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါတစ္ရံလန္႔ႏိုးတဲ့အခါ
သူ…ညမ်ားစြာမအိပ္စက္ေသးပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္ႏွင္းစက္ေတြကိုတို႔ထိၾကည့္တဲ့အခါ
သူဟာေနေရာင္ေတြကိုမုန္းတီးေနေသးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္႐ုိးသားစြာလေရာင္ကိုမိန္းေမာေနတဲ့အခါ
သူဟာေကာင္းကင္ရဲ႕သုညေတြကိုေရးသားလို႔ေပါ့။

ကၽြန္ေတာ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုခံစားေနဆဲအခါ
သူဟာက်ိန္ဆဲမႈမ်ားနဲ႔ဗလံုးဗေထြးမွားယြင္းေနခဲ့တယ္။

“ကၽြန္ေတာ့္”ကိုယ္”ကၽြန္ေတာ္”
မွန္တစ္ခ်ပ္ေပၚတင္ၾကည့္တဲ့အခါ
သူ႔ကိုအလြန္တစ္ရာမုန္းတီးမိၿပန္ေရာ..။ ။
ရဲလြင္