ေကာ္ဖီခြက္ကေလးမ်ား

Wednesday, October 28, 2009

ဒီေကာ္ဖီခြက္ေလး ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေတြကို Idea magazine လ တစ္ရာၿပည့္မွာ Poetry Performance အေနနဲ႔ သံုးခ်င္လုိ႔ ေတာင္းထားခဲ့တာပါ။ လတစ္ရာၿပည့္မွာ ထူးထူးၿခားၿခားေလး လုပ္ခ်င္လုိ႔ Poetry Performance ကို ႏွစ္မ်ိဳး လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခုက ဒီေကာ္ဖီခြက္ကေလးေတြၿဖစ္ၿပီး တစ္ခုက ကိုငုအိမ္ထက္ၿမက္ ရဲ႕ ကဗ်ာေတြပါ။ ေကာ္ဖီခြက္ကေလး ေလးမ်က္ႏွာ၊ ကိုငုုအိမ္ထက္ၿမက္ ကဗ်ာေလးပုဒ္ကိုတင္လုိက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ကိုငု ကဗ်ာေတြက တစ္ခါတည္း နတ္ၿပည္တက္သြားတာ ၿပန္ဆင္းမလာေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ Performance မွာ ဘက္ပဲ့ က်န္ခဲ့ေပမယ့္ သူ႔ဟာနဲ႔သူလွေနတဲ့ ေကာ္ဖီခြက္ကေလးေတြကိုပဲ ကၽြန္မခ်စ္ေသာ ကဗ်ာမ်ားကေနပဲ တင္ေပး လုိက္ပါတယ္။ ဘာလုိ႔ ဒီကေနတင္လဲဆိုေတာ့ ဒီကဗ်ာေလးေတြကို စဖတ္ရကတည္းက ကၽြန္မခ်စ္ေသာကဗ်ာမ်ား မွာသိမ္းထားမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားခဲ့လုိ႔ပါ။
ကဗ်ာေတြကို ဓါးၿပတုိက္တာကို အသာတၾကည္ေပးတဲ့ Zephyr ၊ စိတ္ကူးတည့္ရာအတုိင္းဒီဇိုင္းေတြကို တစ္ထပ္တည္းက်ေအာင္လုပ္ေပးတဲ့ ဒီဇိုင္းဆရာေလး ကိုမ်ိဳး၊ တို႔ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကဗ်ာေတြက Singapore မွာေနထိုင္ၿပီး ကၽြန္မက Sydney မွာပါ။ ကိုမ်ိဳးက Malaysia မွာၿဖစ္ၿပီး idea တိုက္က ၿမန္မာၿပည္မွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေလးခု မနားတမ္းဆက္သြယ္ ဖန္တီးၿပီးရလာတဲ့ ရလဒ္ေလးၿဖစ္လုိ႔လည္း အမွတ္တရပါပဲ။ ဒီဇိုင္းေတြကို psd file နဲ႔ resolution အၿပည့္ ၿမန္မာၿပည္ကိုပို႔ရတယ္ဆုိတာေတာ္ေတာ္ မလြယ္တဲ့ကိစၥပါ။ ခုေတာ့ ေအာင္ၿမင္သြားခဲ့ပါၿပီ ။ ကိုငုရဲ႕ ကဗ်ာေတြကိုေတာ့ လြမ္းဆြတ္ေနမိပါတယ္။
PS: တစ္မ်က္ႏွာခ်င္းစီ ကလစ္ေခါက္ၿပီး ဖတ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ကဗ်ာသီးသန္႔စာသားကိုလည္း ေအာက္မွာ ထည့္ေပးလုိက္ပါတယ္။

ေကာ္ဖီခြက္ေလး

ဒီေန႔မင္းေရာ ငါပါ ေမွာက္က်ခဲ႔တယ္ေနာ္ ...
သံသရာအဆံုးကျပန္ေရတြက္ရင္
ဒီေန႕ကဘာေန႕ပါလိမ္႔ေကာ္ဖီခြက္ေလးရယ္ ....

မိုးဥတုအလြတ္တစ္ခုနဲ႔
ေဆာင္းဥတုအျပည္႕ၾကားမွာ
တိုးေဖ်ာ႔တဲ႔ သစ္ရြက္ေၾကြခ်ိန္ေလးတစ္ခု အတိအက်ရိွခဲ႔တယ္ ေကာ္ဖီခြက္ေလးရဲ႕ ...
မိုးေရစိုစြတ္ျပီး ေဆာင္းေငြ႕ပါတဲ႔
အဲဒီ သစ္ရြက္ေၾကြခ်ိန္ေလးမွာ...
မင္းကို ငါကေခၚေပမယ္႔ ..
အသည္းကြဲေနတဲ႔ ေကာ္ဖီခြက္ေလးမင္းက မထူးႏိုင္ခဲ႔ဘူးေလ ...။ ။

ေကာ္ဖီခြက္ေလး ...

အနည္ေလးေတြ ေရြ႕ေနတယ္ ...
စိတ္ထဲမွာေရြ႕ေနတယ္ ...
ျငိမ္မလိုနဲ႔ ေရြ႕ေနတယ္ ...
မင္းသိလားေကာ္ဖီခြက္ေလး
ငါ မင္းလို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ အနည္က်ခ်င္တာကိုေလ ..။
မင္းဘယ္လိုအေငြ႕ေတြနဲ႔ျပန္အုပ္ထားတာလဲ...
ငါ႔စိတ္ကို ဘာနဲ႔အုပ္ထားရမလဲ ေျပာျပပါလား ...။

တစ္ခုတည္းေသာအာရံုမွာ ျမဲေနတဲ႔ေကာ္ဖီခြက္ေလး ...
မင္းအနားမွာ ငါသိမ္ငယ္လိုက္တာကြာ ...။ ။


ေကာ္ဖီခြက္ေလး

ငါတို႕ဘ၀ထဲကို ေရေႏြးပူေလာင္းထည္႕ခဲ႔သူေတြအတြက္ ...
သင္းပ်ံ႕တဲ႔ ရနံ႕နဲ႔ ... ျပံဳးျပလုိက္ၾကစုိ႕ကြယ္ ...
တစ္လမ္းေမာင္းေတြရဲ႕ရာဇ၀င္မွာ
ငါတို႕အတူ ခမ္းနားၾကစို႕ကြယ္ ....။

ကိုယ္႔ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးေရးမူအရ ...
ေကာ္ဖီခြက္ေလးနဲ႔ငါနဲ႔
ငါးရဖို႕မရည္ရြယ္ဘဲ ငါးမွ်ားေနသူေတြလို
ေလးနက္တဲ႔စာအုပ္ေတြနဲ႔ ...
ေတြေတြၾကီးမွ်ားေနလိုက္တယ္ ...။

ေကာ္ဖီခြက္ေလးေရ ...
ေတြ႕လား ...
စာအုပ္ထဲမွာ ...၊
မင္းနဲ႔ငါအတြက္
ေန၀င္သြားျပန္ျပီ ... ။ ။


ေကာ္ဖီခြက္ေလး

ေကာင္းေသာလမ္းခြဲပါတဲ႔ ...
မငိုနဲ႔ေလ ..ေကာ္ဖီခြက္ေလးရဲ႕ ..
အခိုးအေငြ႕ေလးကိုႏႈတ္ဆက္ပါ...
ရဲရင္႔စြာ ..
ရဲရင္႔စြာေပါ႔ကြယ္ ...

ေလထဲမွာေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာကို
ငါတို႕
ဘာလို႕ ဒီေလာက္တန္ဖိုးထားျမတ္ႏိုးတာလဲ ...
...

အဲဒီညလည္း
ေကာ္ဖီခြက္ေလးနဲ႔အတူ အိပ္စက္ျခင္းကို တစိမ္းဆန္ပစ္လုိက္ရတယ္ ....။ ။


ေကာ္ဖီခြက္ေလး

ေကာ္ဖီခြက္ေလးေရ ..
မင္းက
အနက္ေရာင္တေရာင္တည္းနဲ႔ ရွဳမျငီးျဖစ္ေနတဲ႔ခြက္လွလွေလးေပါ႔
မင္းနဲ႔သာအတူမေသာက္ရဘူးဆိုရင္ ...
ေကာ္ဖီေသာက္ျခင္းဟာ အႏုပညာမဟုတ္ေတာ႔ဘူးကြဲ႔ ...။

ေကာ္ဖီမႈန္႕ရယ္ သၾကားရယ္ ေရေႏြးရယ္ မင္းရင္ဘတ္ထဲမွာ ေကာ္ဖီျဖစ္သြားသလို
အလြမ္းရယ္ ခါးသက္မႈရယ္ အေယာနိေသာမနသီကာရရယ္ ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲမွာ ကဗ်ာ ျဖစ္လာဖို႕ေကာင္းတယ္ ...။

မင္းက ငါ႔ကို ေငးရီၾကည္႕ေနသလို ..
ငါကမင္းကို နာက်င္ခ်စ္မက္စြာ ၾကည္႕ေနခ်င္တယ္ ...
မင္းက ငါ႔ကိုေႏြးေထြးေစသလို ..
ငါက မင္းကို ငါ႔ေသြးေၾကာေတြထဲမွာ လံုျခံဳေႏြးေထြးေစခ်င္တာ ...
မင္းက ငါ႔ကို ကဖိန္းဓာတ္ေပးသလို ..
ငါကမင္းကို Platonic Love ေပးခ်င္တာ ...၊
မင္းက ငါ႔ကို ျပံဳးျပတဲ႔အခါ
ငါကမင္းကို ႏွလံုးခုန္သံနဲ႔ျပန္ျပံဳးျပခ်င္တာ ေကာ္ဖီခြက္ေလးရဲ႕ ...။

မင္းငါ႔ကို နားလည္စြာ ခါးသက္ေပးပါ ...။
မင္းငါ႔ကို နားလည္စြာ ခါးသက္ေပးပါ ....၊

ကမာၻၾကီးဆန္ခ်င္တာနဲ႔ ႏွလံုးသားရဲ႕သံုးပံုႏွစ္ပံုေရလႊမ္းခံလိုက္မိတယ္တဲ႔ ...
မင္းငါ႔ကိုရင္ဖြင္႔တဲ႔အခါ ..
မင္းနဲ႔အတူနာက်င္ေနမိတယ္ ...
ငါတို႕ေတြဟာ ေရလႊမ္းခံခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူးကြာ ...
ကမာၻၾကီးဆန္ခ်င္ခဲ႔တာ ...
ကမာၻၾကီးဆန္ခ်င္ခဲ႔တာပါ ....။

ေကာ္ဖီခြက္ေလးေရ ...
တုိးတိုးေလးဆိုၾကရေအာင္ ...

It's a heartache, nothing but a heartache
Hits you when it's too late, hits you when you're down
It's a fools' game, nothing but a fool's game
Standing in the cold rain, feeling like a clown ..... ။ ။



ေကာ္ဖီခြက္ေလး

ငါ႔မွာမာယာ နည္းနည္းရိွတယ္ .. ေကာ္ဖီခြက္ေလးရယ္ ...
အနက္ေရာင္ဟာအေရာင္တစ္ခုဆိုရင္ ...
လင္းေနတဲ႔ အနက္ေရာင္ေတြ ငါပိုင္ဆိုင္တယ္ ...
ပရီးမီးဟား 2 plus 1 ကို
Espresso ထက္ၾကိဳက္မိတာ ..
မင္းနဲ႔ ငါ႔ၾကားကနားလည္မႈပါ ...။

(ေကာ္ဖီခြက္ကိုင္းေလးကို
လက္ရာမထင္ေအာင္တစ္ရွဴးနဲ႔သုတ္တယ္ ...)
မင္းသိမွာပါ ေကာ္ဖီခြက္ေလးရယ္ ..
သူက ေျခရာလက္ရာမက်န္ခဲ႔ခ်င္ဘူးတဲ႔ ...
ငါ႔ဘယ္ဘက္ရင္အံုမွာ တစ္ရွဴးနံ႕နည္းနည္းရတယ္ ....။

ေကာင္းကင္ကို ေမာ႔ၾကည္႕ရေအာင္ ေကာ္ဖီခြက္ေလးရယ္ ...
ေျပာစမ္းပါ ...
ဘယ္ၾကယ္တစ္စင္းရဲ႕အလင္းေရာင္တည္႕တည္႕မွာ ...
သူ၊ ကေလး တစ္ေယာက္လို အိပ္ေနလိမ္႔မလဲ ...။

ေကာ္ဖီခြက္ေလးေရ ...
အမွားျပင္ဆင္ခ်က္အခ်ိန္မီမထည္႔ႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ ...
ငါ႔သကၠရာဇ္ ရက္လြန္စာေစာင္အတြက္ ...
မင္းနဲ႔ငါ ဘာမွမေျပာဘဲ တိတ္တိတ္ေလးထိုင္ေနလုိက္ၾကစို႕ေလ ...
အဲဒီ ဆိတ္ျငိမ္မႈကို ေအးေနတဲ႔ ကေလးမေလးရဲ႕ေျခဖ်ားေလးေႏြးရံု ... ငါတုိ႕စိတ္နဲ႔ပို႕ေပးလိုက္ၾကရေအာင္ ...။ ။


ေကာ္ဖီခြက္ေလး ...

မနက္လင္းတဲ႔အခါ ..
ေကာ္ဖီခြက္ေလးက ငါ႔ကို ႏႈိးတယ္ ..
ရံုးမွာ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားတဲ႔အခါ ..
ေကာ္ဖီခြက္ေလးက ငါ႔ကိုရယ္စရာေမာစရာေျပာတယ္ ..
ေနမေကာင္းတဲ႔အခါ ..
ေကာ္ဖီခြက္ေလးက ငါ႔ကိုေဆးေသာက္ဖို႕သတိေပးတယ္ ..
ကဗ်ာေရးတဲ႔အခါ
ေကာ္ဖီခြက္ေလးက ေဘးမွာျငိမ္ျငိမ္ေလးထုိင္ေနတယ္ ...
တရားနာတဲ႔အခါ
ေကာ္ဖီခြက္ေလးက ရိုရိုေသေသ လိုက္နာေနတယ္ ...
တရားႏွလံုးသြင္းတဲ႔အခါ
ေကာ္ဖီခြက္ေလးက တည္ၾကည္ေလးနက္ေနတယ္ ...

အျမဲတမ္း ..
ေကာ္ဖီခြက္ေလး ငါ႔အနီးမွာ ..
အျမဲတမ္း..
ေကာ္ဖီခြက္ေလး လက္တကမ္းမွာ ...
သစၥာတရားတစ္ခုလိုျမဲေနခဲ႔တယ္ ...။

အခု ..
ေကာ္ဖီခြက္ေလးကြဲသြားျပီ ... ။ ။

Poem: Zephyr
Design: Ko Myo

အသံပ်က္မ်ား

Monday, October 19, 2009

အသံပ်က္မ်ား
ေမာင္သီဟ

၁

သက္ျပင္းေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကို
ျဖတ္သန္းခဲ့ၿပီးတဲ့အခါ
ငါဟာ အဲဒီေနရာကိုေရာက္လာပါေပါ့။
စိမ္းခဲ့ေသာသစ္႐ြက္တို႔အေႂကြ ...
ေသမင္းဟာသူ႔ေခါင္းသူအကုတ္ ...
မိန္းကေလးတို႔အၾကည့္ေတြ
ငါ့ထံက႐ုတ္သိမ္းအသြားမွာ။

ေဟာ !!! ငါေရာက္လာပါၿပီ
လာပါၿပီ အမိႈက္ေတြေပြ႔ပိုက္လို႔
လာပါၿပီ၊ ငါေရာက္ ...
(လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ျခင္း-လို႔ေတာ့မထင္လိုက္ေလႏွင့္)
ၾကည့္ျမင္ေလရာေနရာတိုင္းမွာၾကက္ဆူပင္
ၾကက္ဆူပင္၊ ၾကက္ဆူပင္မ်ားစြာ ... မ်ားစြာ
ဝိုင္းပတ္ကာဆီးလို႔
ေတာတိုးဖို႔ပဲႀကိဳးစားေနရ။

ဒါေပမယ့္
ငါဟာ(ဘုရားစူး)အႏွစ္ေတြနဲ႔ခ်ည္းသာ
ေမြးဖြားလာခဲ့သူပါ


၂

"... ... ... ... ..."
"လံကြတ္တီဝတ္မိုးတိမ္"လို႔*
ကဗ်ာတပုဒ္ကိုေနာက္ေျပာင္ေရး
(လံကြတ္တီ (ေပါ)-လိင္ေဃာဓိ (ပါ)
-လိင္ဖံုးအဝတ္) ... လို႔
ေျဖရွင္းခ်က္ကိုအရင္ေပးေနရ
ေမာင္သီဟ-က တကယ္တမ္းအလုပ္စလို႔
မျဖစ္ေသးပါဘူး။
ဒီတႀကိမ္ႀကံဳတဲ့ေမြးလကိုလည္းကားစင္တင္ဆဲ
နံၾကားကိုလွံနဲ႔ထိုးဆဲ
ဒင္း
ေသလြန္ၿပီးႏွစ္မ်ားစြာလြန္ပါမွ ...
... ... ... ။

-------------------------------------------------
* ႐ုရွားကဗ်ာဆရာ "မာယာေကာ့ဖ္စကီး" ေရးတဲ့
"ေဘာင္းဘီဝတ္မိုးတိမ္" ဆိုတဲ့ ကမၻာ့ဂႏၱဝင္
ကဗ်ာရွည္ႀကီးတပုဒ္ရွိတယ္ ..
-------------------------------------------------

၃

ကိုယ္တိုင္ေရးပံုတူ



၄

ဖန္ခြက္ထဲအရက္ျဖည့္၊ ငွဲ႔ထည့္ဆဲလက္မ်ားေလာက္
ဘဝကိုဘယ္သူသစၥာေဖာက္ပါသလဲ
ငါ့ေခါင္းထဲအႏွစ္မဲ့စိတ္ကူးမ်ား
႐ူးႏွမ္းသြားခဲ့။

... ဒါ့အတြက္
ေကာင္းကင္နဲ႔ေျမျပင္ကိုပါအျပစ္တင္ရေပမယ္။

(က) လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္သံုးဆယ္ေလာက္မွာ
ငါ့ကိုတိတ္ဆိတ္စြာေမြးဖြား
ေကာင္းကင္ဘံုေတးသြားမ်ားလည္းမၾကားရ
ဒါးလွံလက္နက္မ်ားလည္းမေတာက္ပ

ေလာက - ဆိုတဲ့
အဝိုင္းေပါက္ထဲမွာအတင္းထည့္ခံရ
ေမာင္သီဟ ... မွာ
ေလးေဒါင့္က်ေသာဥပဓိ႐ုပ္ ရွိပါတယ္။

(ခ) ငါးႏွစ္သားရွိေတာ့ေက်ာင္းပို႔ၾက
သင္ယူမႈယႏၱရားႀကိတ္ဝါး
သက္တန္းႏွစ္အစိတ္သာ
အမႈန္႔ျဖစ္သြားေပါ့။
မိုက္ကန္းေဖါသြပ္ဇီဝေလးျမားနဲ႔
ေၾကကြဲ၊ ေဆးခ်ဘဝသံသရာ၊ ေတးဘုမၼာ
(ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္)
ဒါဟာ ... အခ်စ္တဲ့
ငါရခဲ့။

(ခ-က)ဝတၳဳမ်ားထဲကကဲ့သို႔မဟုတ္ပါ
စိတ္ကူးတည့္ရာေလွ်ာက္ေျပာတဲ့စကားနဲ႔သာ
ကဗ်ာမဆန္စြာ
ခ်စ္ျခင္းကိုရရွိလာခဲ့
ဒါနဲ႔၊ ကဗ်ာဖြဲ႔သူတေယာက္တိုးလာေပါ့။

(ခ-ခ) စကားတို႔ျဖင့္
အနမ္းတို႔အားတည္ေဆာက္ခဲ့
ခ်စ္သူဟာ ... ဒီမွာ
ပဲ့တင္သံျမည္တဲ့အ႐ုပ္ကေလးေပါ့
တိုးသဲ့ ... သာသာ။

အနမ္းေတြဟာ
စိတ္ကူးကိုခုတ္ေမာင္းတဲ့လက္ေခ်ာင္းမ်ားပဲ
လွည္းဆြဲျမင္းလိုမ်က္လံုးကိုအဝတ္ပိတ္ဆီး
လမ္းမဟုတ္တဲ့ခရီးလည္း
သြားတတ္။

စိတ္ကူးေတြဟာ
ေရငတ္ေနတဲ့သစ္ပင္မ်ားပမာ
ခ်စ္ျခင္းလာ - ေနရွိန္ထိုး
ညႇိဳးေတာ့တယ္။
(ေမာင္သီဟ - ကေတာ့မိုးပ်ံပူေဖါင္းတလံုးလို
ႀကိဳးျပတ္ ... ... ... ... ...)
ေရငတ္လာေတာ့မွတကယ့္ဘဝကို
ျပန္ေတြ႔လာရ ...

(ဂ) အားပါးပါး ...
ခါးလွခ်ည္ရဲ႕
ဒီလိုနဲ႔ (႐ုကၡေဗဒဘာသာတြဲနဲ႔)
ဘြဲ႔တခုရခဲ့
(သစ္ပင္မ်ားနဲ႔ေတာ့လံုးဝအက်ိဳးမေပး)။

(ဃ) တခါကဘဝရဲ႕အပိုင္းတခုမွာ
ငါဟာ ...
... ... ... ခဲ့
... ... ... ခဲ့ဖူး
... ... ... ခဲ့ဖူးရဲ႕ (ရွက္ဖြယ္)

ဒါေပမယ့္ မင္းသိထားဖို႔က
ငါဟာ ထင္သေလာက္မစုတ္ပဲ့
ဘူးဆိုတာပဲေမာင္သီ
ဟ

(င) ငါ့မွာအျပစ္မရွိပါ
ဝဋ္တံု႔တင္ျဖစ္ဖြယ္အညစ္အေထး
ျမဴတမႈန္ေသာ္မွေရးေရးမထင္ပါ။
ငါဟာ
ေကာက္ေသာလမ္းမွာေလွ်ာက္ေနရသူသာ
ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

(စ) သကၤန္းကြ်န္းမွာပါတိတ္ေရး
ၿပီးေတာ့ငါးေမြးသားေဖာက္
(အရက္ေသာက္၊ ေဆးေျခာက္႐ွဴ)
မဂၢဇင္းတအုပ္မွာ တာဝန္ခံလုပ္
ကဗ်ာစာအုပ္ေတြထုတ္
ေပါက္တတ္ကရေတြေလွ်ာက္ေရး
(ငါသိပ္မက္တဲ့)
ေၾကးစားစာေရးသမားေတာ့ျဖစ္မလာ။

ေဆာက္တည္ရာမရ
လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြဂဏာမၿငိမ္
ႏွလံုးအိမ္နဲ႔ေလာကၿငိမ္ေတာင္မွ
ေနရာမရ ...

မူးလာတဲ့အခါဖန္ခြက္ကိုေပါက္ခြဲတတ္တဲ့
လက္မ်ားေလာက္ေတာ့
သစၥာတရားအေပၚအၾကည္ညိဳမေလ်ာ့ခဲ့။

ဒီအျပစ္အတြက္
ေကာင္းကင္ေရာ .. ေျမျပင္ကိုပါ
ေသစားေသေစသင့္ပါတယ္

၅

ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ေနရာေဟာင္းမ်ားဆိုတာ
ငယ္သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းမ်ားလိုပါပဲ
ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုးခ်စ္ခဲ့ဖူးၾက
ျပန္ေတြ႔တဲ့အခါၾကည္ႏူးရ
ငါ့က်မွတစိမ္းလို။

ႏုပ်ိဳဆဲအခ်ိန္တို႔ဆိုတာေက်ာက္ျမတ္ရတနာ
အေဟာင္းေခ်စက္ကလုယူႀကိတ္ဝါး
ငါ့မွာ
ေၾကကြဲမႈတို႔သာမ်ားက်န္ရစ္ခဲ့။

အဲဒီလက္တံေတြကပဲဖမ္းခ်ဳပ္
ကိုင္လႈပ္လို႔
ငါ့ကိုအမိန္႔ေတြထုတ္ခဲ့ၾက
(ေမာင္သီဟဟာ သူ႔ေန႔ေတြကို
စြန္႔ခဲ့တာမဟုတ္ - စြန္႔ခဲ့ရတာသာျဖစ္တယ္)။

အယံုအၾကည္မဲ့စြာ
ေကာင္းႏိုးထင္ရာ အဟာရေတြကို
ဝတ္တမ္းေၾကစားသံုး
စပါးလံုး - အမုန္းလည္းပါရဲ႕။
စက္ေခ်း - လူမႈေရးနဲ႔ေငြေၾကး အေျြကးလည္းပါ။
... ... ... ... ...
အား ... တကယ္သနားစရာ
ငါဟာ
ကာလနာရွိတာကိုေတာင္ ဂုဏ္လုပ္တတ္လာပါၿပီ
ေဟာဒီမွာ ၾကည့္ၾကစမ္းပါ
ျဗဳတ္
စ
ျဗင္း
ေတာင္း။

(တကယ္ေတာ့လည္း
ဘဝဆိုတာ
ငါးမူးတန္ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းႀကီးပါပဲ
ခ်ိဳၿမိန္သလိုရွိေနဆဲက ႐ုတ္တရက္ထၿပီး
ေသာက္အဓိပၸါယ္မရွိဘူးျဖစ္သြားတယ္)


၆

ေနာက္ေတာ့လည္းဒီလိုပါပဲ
ငါဟာၿမိဳ႕ထဲလမ္းေတြေပၚမွာပဲ
ဦးတည္ရာမဲ့ေလွ်ာက္ရျပန္ရဲ႕။

ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမအေရာက္
ကားလမ္းေဒါင့္မွာ
ဆူးေလေစတီေတာ္ကိုငါဦးႏွိမ္ခ်
တပည့္ေတာ္ ခယပူေဇာ္ပါ၏။
(ဒါေပမယ့္ ငါက ဘာတုန္း)

ဆင္းတုေတာ္ဘုရားရွင္ရဲ႕
ဖန္မ်က္လံုးေတာ္ျမတ္တို႔အထဲမွာ
ငါ့အရိပ္ငါ ရွာမရခဲ့။

ဘုရားအဆူေပါင္းမ်ားစြာ ... မ်ားစြာ
ငါသည္သာပါးသည္ထက္ပါးလ်လာပါေပါ့။

မိုးေပၚေမာ့ၾကည့္တဲ့အခါ
@ x ÷ ေကာင္းကင္ႀကီးဟာ ... ျပာလို႔။
+ ? x x မနက္ခင္းမွာ
=> o Ø ငွက္မ်ားလူးလြင့္ျမဴးပ်ံ
ေသာက္က်ိဳးနည္းေတးသံမ်ားသာခ်ိဳျမဆဲ

ေဟ့
ေနာက္ေရာက္လာတဲ့မနက္ျဖန္
ငါ့ရန္သူပဲကြ

ငါ့ကို
ကံတရားကတစစီစားခဲ့တာ
အေလ်ာ္ျပန္လာႏိုးနဲ႔ေသလုေအာင္ေစာင့္ခဲ့ရ
သက္ျပင္းေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ခရီးကို
နင္းခ်

"ဥံဳ ... ဖြ"
ေမာင္သီဟ
ဒီေနရာေရာက္ရပါၿပီ။


၇

သူ႔ကဗ်ာဆံုးတဲ့အခါ
ဆရာ "မာယာေကာ့ဖ္စကီး" ဟာ
ေကာင္းကင္ႀကီးဆီကိုသြား ...

"အို ...
အလို ... ေကာင္းကင္ႀကီးငဲ့
(အိပ္ပုတ္ႀကီးတဲ့ေကာင္ႀကီးငဲ့)
က်ဳပ္လာၿပီ"

... ဒင္းဟာ (ကင္းေကာင္ႀကီးဟာ)
ဒင္းရဲ႕နား႐ြက္တဖက္ကိုခင္း
က်န္တဲ့တဖက္ကိုၿခံဳ - လံုေအာင္ဖိပိတ္
(အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေတာ့တယ္ ...)။ ။

ေမာင္သီဟ
(၁၉၉၃၊ ဆူးရစ္သရဖူဆင္ျမန္းတဲ့မတ္ခ်္)


"ဤစာအုပ္ပါအရာအားလံုး အမွားမ်ားလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္" Richard Bach (The Illusions ... မွ)

တင္မင္းထက္ ရဲ႕ ေရႊဝါၿပည္ ကေန ကူးယူေဖာ္ၿပပါတယ္။
၁၉၉၃ ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ ေက်ာင္းထဲမွာ ကဗ်ာေတြအားနဲ႔မာန္နဲ႔ေရးေနတဲ့ကာလေပါ့။
ဒီစာအုပ္ေလးကိုေတာ့ မဖတ္ဖူးခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီနာမည္နဲ႔ ကိုသီဟအေၾကာင္းကို
ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ၾကားခဲ့ရဖူးပါတယ္။ တင္မင္းထက္ေၿပာသလို မွန္စာလုိ လက္မွတ္မ်ိဳး
ထိုးတတ္တာက အစေပါ့ ..။ခု ဒီကဗ်ာေလးကို ကၽြန္မခ်စ္ေသာကဗ်ာမ်ား ... မွာ ......
ၿပန္လည္ေဖာ္ၿပဖုိ႔ တင္မင္းထက္ဆီခြင့္ေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ သက္ဆုိင္သူ
တစ္ေယာက္ကိုလည္း ခြင့္ေတာင္းလုိက္ပါတယ္။
.

စိတ္ထဲက ကဗ်ာေတြ

Wednesday, September 30, 2009

ခုတေလာ စိတ္နဲ႔ေတြ႕ေနတဲ့ စိတ္ဖြဲ႕ကဗ်ာတခ်ိဳ႕ပါ။

ဆပ္ကပ္

ဓားေသြးထားတဲ့စိတ္ေတြက
ကိုယ့္လက္ကိုယ္ဆာေလာင္တယ္။

ေခတ္ရဲ႕နံရံေပၚမွာအခ်က္တိုင္းစိုက္ဝင္ဖို႔
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပစ္ေပါက္တယ္
ၿပန္က်လာတဲ့မွားယြင္းမႈေတြ
အဆံကၽြတ္ဓားေတြ
ေနာက္ထပ္ဆန္႔တန္းမႈေတြနဲ႔ ေသြးအန္တဲ့အထိ
ဆက္ေပါက္တယ္။

စိတ္ကိုေရတြက္ၿခင္းက အဆံုးသတ္ဆီ
လည္ေနတဲ့စက္ဝိုင္းဆီ
နာက်င္မႈဆီ
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဖဲ့ေခၽြၿခင္းဆီ
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြက ကိုယ့္ကိုၿပန္ေလာင္ကၽြမ္းတဲ့ထိ
ဆက္ေပါက္တယ္။

ကဲ..ကံၾကမၼာတရား
အခု .. ခင္ဗ်ားအလွည့္ေရာက္ၿပီ။ ။

အဲခ်ိဳ



ေလးသည္ေတာ္

ဒီတစ္ခါ
ငါခ်ိန္ရြယ္လိုက္တဲ့ပစ္မွတ္က ငါ့အသက္ပါပဲ။

ငါညွိယူလုိက္တဲ့ၾကိဳးဆိုတာ
ေလာကနဲ႔ငါ့ၾကားက ဆက္ဆံေရး
စိတ္ကိုခပ္တင္းတင္းဆြဲလုိက္တုိင္း
ဒါဏ္ရာေတြက ပိုမိုကိုင္းညြတ္လာ။

မ်က္လံုးကိုမွိတ္လုိက္ေတာ့
ငါ့ႏွလံုးသားက အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာယိမ္းထိုးလႈပ္ခါ
ငါ့သက္ၿပင္းက ေလမွာလူးလြန္႔ေနတဲ့မီး
အရာရာအားလံုးကိုေၿဖေလ်ာ့လုိက္ပါတယ္
ၿမားဟာတရွိန္ထိုး
ငါ့ေနာက္ေက်ာမွာ တဆတ္ဆတ္ထိုးစိုက္လုိ႔
ငါ့သစၥာတရားသာ
ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ပန္းထြက္ေပေရာ့ ။ ။

မိုးရင့္ၾကယ္



ထိလြယ္ရွလြယ္ရာသီ

စိတ္နဲ႔လည္ပတ္ဖူးတဲ့ဥယ်ာဥ္က
စိတ္ညြတ္ေအာင္ပန္းေတြပြင့္လုိ႔
အားလံုးရဲ႕နာမည္ေခၚၾကည့္ေတာ့
ေသာကေမွာ္ေတြ..
က်စ္ဆံၿမီးက်စ္သြားတဲ့ ကိုယ့္ဘဝေလးကိုမွ
ၿပန္လြမ္းေဆြးမိၿပန္တယ္။
အလင္းဟာ
ကိုယ္အၾကိဳက္ဆံုးအေရာင္ပါပဲ
အမွန္တရားဟာ ကြဲရွခဲ့ေတာ့
ဘယ္အခ်ိန္ကမွ အလင္းမၿပန္ခဲ့ဘူး။
ရင္နာလုိက္ရတာ
လက္ႏွစ္ဖက္ရွိလည္းလက္ၿပမႏႈတ္ဆက္မိခဲ့
သစၥာပ်က္သြားတဲ့သေဘာၤေတြ
ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းမီးၿပတိုက္ဆီ
ဦးတည္ခုတ္ေမာင္းသြားေနရဲ႕။
နာမည္ေလးမွန္ေအာင္တပ္ေပးၾကပါ
ကိုယ္ကလည္း
ၾကိဳးၿပတ္ေနတဲ့ဂစ္တာေလးကိုမွ
ဥယ်ာဥ္သီခ်င္းဆိုၿပဖုိ႔..
ပူဆာမိခဲ့တယ္
ဥယ်ာဥ္ရဲ႕ရနံ႕ေတြ..........
ႏွလံုးသားေတြၿပတ္ေတာက္ေနခ်ိန္..။ ။

လင္းေသာ္ေဝ



တေယာသံ

တစ္မိုးတြင္းလံုး
ဝါးလံုးထုိးခုန္ဆင္းတယ္။

ဆႏၵက
ေကာင္းကင္အၿပာနဲ႔ပင္လယ္အၿပာ
အဲဒီအရိပ္မွာ
စိတ္ကိုဖြဖြေလးၿဖန္႔ခင္းထားခ်င္တယ္။

ဒါေပမယ့္
ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာကိုေသာင္ခံုေပၚပန္းခ်ီေရး
ၿမစ္ရဲ႕အစြန္အဖ်ားမွာ
ကၽြန္ေတာ့္နာမည္မပါေသးဘူး
ပင္လယ္ေဇာနဲ႔
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေက်ာသပ္ေနရ
အဲသလိုညမွာ
ၾကယ္ေတြရဲ႕အလွက
ဘာလို႔သိမ္ငယ္ေနရတာလဲေမေမ။

ပက္လက္ေခ်ာင္းေကာေလးပါ
ေရေသာက္ငွက္တစ္ေကာင္တစ္ေလမွ
တေယာလာမထိုးလည္း
ေနတတ္ၿပီ။ ။

ေၿမလတ္ေမာင္ၿမင့္သူ

အမည္မရွိေရတံခြန္ကဗ်ာတင္ဆက္မႈ

Saturday, September 26, 2009

အလြမ္း

၁၉၇၃တုန္းက
ငတ္ငတ္ၿပတ္ၿပတ္နဲ႔
ကၽြန္ေတာ့္ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕
ေအာင္မဂၤလာေစ်းေလးထဲမွာ
စားခဲ့ရတဲ့ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲအရသာ
ဘယ္မွာမွမရေတာ့ဘူး။

ေလာကတလႊား
အရသာ ဒီေလာက္ရွားသလား။

(ဆန္းဆန္းၿပားၿပားေတြကေတာ့
အမ်ားသားေပါ့)

အၿဖဴေရာင္ဝတ္စံုေလးကို
မီးပူမတိုက္ႏိုင္ပဲ
ေခါင္းအံုးေအာက္မွာ
ထားအိပ္ခဲ့တဲ့
အိပ္မက္ေတြ
အခုထိအရသာ ရွိတုန္းပဲ။ ။


၃၄" x ၄၂"

၂၀၀၁ ခုႏွစ္က
(ပန္းခ်ီဆြဲဖို႔) ေဘာင္က်ပ္ထားတဲ့
ကင္းဘတ္ဆယ္ခ်ပ္
ဘာမွမဆြဲပဲထားရတဲ့အရသာ
ဘာနဲ႔မွ မလဲႏိုင္ခဲ့ပါလား။

ဆြဲလိုက္ခ်ိန္မွာ
ကမၻာေက်ာ္လိမ့္မယ္
ေဒၚလာေတြရလိမ့္မယ္
(ေသလြန္သည္အထိ)
အဓိပၸာယ္ဖြင့္ခ်ီးက်ဴးၾကလိမ့္မယ္
ထိုအခ်ိန္မွာ
အရသာအားလံုး ဆံုးရံႉးသြားၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း
ေၿပာၿပခဲ့ပါတယ္။ ။


ေနာက္ဆံုးတစ္နည္း

လၻက္ရည္ကိုအေယာင္ၿပၿပီး
ဘာေတြကိုမ်ား
ေမာ့ေသာက္ခဲ့မိပါလိမ့္။

အရသာမရွိဘဝၾကီးကို
အရသာရွိခ်င္ေယာင္ေဆာင္နည္းေတြထဲက
ေနာက္ဆံုးတစ္နည္းပါပဲလား..။ ။

သုခမိန္လိႈင္

(သုခမိန္လိႈင္ရဲ႕ အမည္မရွိေရတံခြန္ကဗ်ာတင္ဆက္မႈ ၿဖစ္ပါတယ္။)

အိပ္ခြင့္ေပးပါေမေမ

Wednesday, September 16, 2009

အိပ္ခြင့္ေပးပါေမေမ
အခ်ိန္တန္ရင္သူတို႔တိတ္သြားၾကမွာေပါ့ေမေမရယ္
ခုေတာ့ သမီးခဏ အိပ္လိုက္ဦးမယ္


အိပ္စက္ၿခင္းေတြကင္းေဝးေနတာၾကာတဲ့ဘဝေလးမွာ
သမီးကေနေပ်ာ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဘဝကခြင့္မၿပဳပါဘူးေမေမ
သမီးခဏေတာ့အိပ္မွၿဖစ္မယ္

ကိုရဲ..လို႔လာလာေခၚတတ္တဲ့ၿခံဝက ဝံပုေလြေတြက
အစြယ္ေတြတေဖြးေဖြးနဲ႔ ..တဲ့..သမီးငယ္ငယ္တည္းကေၾကာက္တတ္ခဲ့တာပါ
ဒါေပမယ့္ ကိုရဲကိုေတြ႕ရၿပန္ေတာ့လည္း ကိုရဲက
ဝံပုေလြေတြနဲ႔ အလမၸယ္ကစားလို႔…

သမီး ပညာရပ္ေတြဆည္းပူးေလ့လာဖို႔က်န္ေသးတယ္ေမေမ
ဒီေတာ့ ခဏေတာ့ အိပ္မွၿဖစ္မယ္


ဖားေတြေအာ္ေနၾကလည္း မိုးတြင္းဆိုတဲ့အသိနဲ႔ မအိပ္တဲ့သူမွမရွိပဲေမေမ
နာခံတတ္ရင္ေတာ့ ဒါဟာလည္းဂီတ တစ္မ်ိဳးေပါ့..အႏုပညာေတာ့ရွိရလိမ့္မယ္

ဇီးကြက္ေတြ ဒီးဒုတ္ေတြလိုပဲ ညညက်အစာရွာထြက္ ကိုယ့္နာမည္ကိုယ္ေအာ္တတ္တဲ့တေစၦ
ပရိတ္ရည္လည္းမႏိုင္ ကမၼဝါလည္းမႏိုင္ေလေတာ့
ခဏေတာ့ ေခ်ာ့သိပ္ခိုင္းထားမွၿဖစ္မယ္ေမေမ
သမီးၿပန္ႏိုးလာတဲ့အခါ အလမၸယ္ပညာသင္ၾကားရဦးမွာ

ဝံပုေလြေတြမွာ အဆိပ္မရွိေတာ့ ေၿမြေတြေလာက္အႏၱရယ္မရွိဘူးလို႔မထင္ပါနဲ႔
သူတို႔မွာ အစြယ္ေဖြးေဖြးေတြနဲ႔ ေၿခေထာက္ကေလးေခ်ာင္းရွိတယ္
ဒါေၾကာင့္..မလြယ္တာေတြကိုခဏပိတ္ ..သမီးအိပ္လိုက္ဦးမယ္ေမေမ
အခ်ိန္တန္ရင္ အသံေတြတိတ္သြားလိမ့္မေပါ့..
ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ အၾကာၾကီး ေတးသြားတစ္ခုကိုထပ္တလဲလဲမဆိုႏိုင္ပါဘူးေမေမ


လေရာင္ေတြ ၿဖာဆင္းေနပံုကေတာ့.. လွလိုက္တာ
အိပ္စက္ပစ္ရမွာ ႏွေမ်ာစရာၾကီး…ေမေမ.. ဒါေပမယ့္
လေရာင္ဆိုတာက ကမၻာမွာအၿမဲတည္ေနမယ့္အရာ
တစ္ေန႔တစ္ရက္တစ္မနက္ပဲ အသက္ရွင္မယ့္လိပ္ၿပာေလးတစ္ေကာင္မဟုတ္ဘူး
လူတကာရဲ႕လက္ညိႈးနဲ႔ ညိႈးေရာ္သြားမယ့္ ပန္းကေလးလည္းမဟုတ္ဘူးေမေမ
ေခတ္အဆက္ဆက္ အလင္းေတြနဲ႔ၿဖာဆင္းလွပေနဥိးမွာမို႔
ေနာက္ညက်မွပဲ ေစာင့္ၾကည့္ေတာ့မယ္
ခုေတာ့ ခဏအိပ္ပါရေစေမေမ……

သီခ်င္းကိုလည္းပိတ္မပစ္လိုက္ပါနဲ႔ေမေမ
အဲဒါ John Lenon ရဲ႕ Imagine ပါ..ဘယ္ေတာ့မွမေရာက္ႏိုင္မယ့္ကမၻာေလ
အိပ္မက္ေတြကိုသူက အေထာက္အကူၿပဳလိမ့္မယ္


ေဟာ ..ေမေမ..ေၿခသံေတြၾကားတယ္ …သမီးအိပ္ေတာ့မယ္ေမေမ
သူတို႔က အခန္း ၅၀၀ ဆီကိုဦးတည္သြားေနၾကတာပါ..
အဲဒီမွာ အလင္းမပါတဲ့ အသိတရားေတြရွိတယ္
မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ေတြနဲ႔ ဘီလူးေတြရွိတယ္
ဝန္တိုမစၦိယစိတ္မ်ားေနတဲ့..ဇာတ္လို္က္ေက်ာ္ၿဖစ္ခ်င္သူူတခ်ိဳ႕ရွိတယ္
ေသးသိမ္ ႏံုနဲ႔တဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြနဲ႔ ေမွာင္မိုက္ေနတဲ့ အခန္းေလးေပါ့ေမေမ

သူတို႔ကို တားလိုက္ၾကပါဥိး..ေခ်ာက္ကမ္းပါးေတြဟာေလႏွင္ရာမပါတတ္တဲ့အေၾကာင္း
တေစ့တေစာင္းေတာ့ သတိေပးလိုက္ခ်င္သား..။

ၾကီးက်ယ္ၿမင့္ၿမတ္တဲ့ တစ္ခန္းရပ္ဇာတ္ၿပီးရင္ေတာ့
အားလံုးးဟာကိုယ့္ေနရာကိုယ္ၿပန္ ကိုယ့္မ်က္ႏွာဖံုးကုိယ္ခြာၾကရမွာပဲ
ခဏတာမင္းသား ဘဝ သူတို႔ရၾကပါေစလား…
သမီးကေတာ့ ခႏၱီစတရားေတြကို ယဥ္ပါးေအာင္သင္ယူလာခဲ့တာႏွစ္ေတြၾကခဲ့ၿပီပဲ..


မၾကာပါဘူး သမီးခဏေလာက္ပဲအိပ္မွာပါ…
ႏိုးလာရင္… ဥပကၡာတရားေတြ ရွိရာလည္း ခရီးထြက္ရဦးမယ္
ပန္းတစ္ပြင့္ကိုမနာလိုတဲ့ငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕ အတၱမ်ိဴး
ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွအက်ိဳးမၿပဳပါဘူးေမေမ…
ငွက္ကပန္းၿဖစ္ခ်င္လို႔ သူကေၾကြလြင့္ၿခင္းသေဘာတရားေတြမွသိမထားခဲ့ပဲ
တရားနဲ႔ပဲေၿဖေၿဖေနရတဲ့ ၿပဇာတ္ေတြ..ပတ္မသံေတြကဆူညံဗိန္းေဗာင္းထလို႔..။

ေရာင္နီေတြပ်ဳိ႕အန္မက်လာခင္ သမီးအိပ္မွၿဖစ္မယ္ေမေမ
အမနာပ တံေတြးစက္ေတြ အေၾကာင္းလည္းခဏေတာ့ေမ့ထားဦးမွၿဖစ္မွာ
ေလေတြသိပ္တိုက္မလာခင္ထိေပါ့..ေလထန္လာရင္ေတာ့
အရာရာဟာၿဖစ္လာႏိုင္ၿပီး..ၿဖစ္ခြင့္လည္းရွိသြားႏိုင္သလို
ၾကက္ေၿခခတ္နီနီေတြကလည္း အေရာင္စြန္႔ၿဖဴစင္ဟန္ၿပၾကလိမ့္မယ္


အဲဒီရုပ္ရွင္ကားကိုေတာ့ပိတ္လိုက္ေတာ့ေမေမ
ဒါမွ သမီးခဏေလာက္ အိပ္လို႔ရမွာ…
ကံဇာတ္ဆရာဆိုတာၾကီးက ႏႈတ္ခမ္းေမြးကားကားၾကီးနဲ႔မဟုတ္မွန္း
ပစ္ေပါက္ထားတဲ့ဓားေတြကေတာ့သိပါရဲ႕ ဒါေပမယ့္
သူတို႔ၿပန္လာသတင္းမပို႔ႏိုင္ခဲ့ၾကဘူး…………..

မၾကာခင္ သမီးအိပ္မက္တစ္ခုမက္လိမ့္မယ္ေမေမ
အၿဖဴေရာင္ေမတၱာတရားစစ္စစ္နဲ႔ လင္းမႈန္ၿပာေဝေနတဲ့ကမၻာ
ေခါင္းစဥ္လွလွတပ္ထားတဲ့မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္စစ္ပြဲမ်ား..ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ
ေအာက္ေၿခမွတ္စုေတြမပါတဲ့ ေကာင္းကင္ဘံု..
ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေတြၿငိမ္းေအးသန္႔စင္ေနတဲ့ည
သမီးခဏရသလို သူတို႔ကိုလည္းရေစခ်င္လိုက္တာေမေမ


အရာရာသံသယေတြနဲ႔ေစာင့္ၾကည့္ေနရ စိတ္မခ်ရတဲ့ေန႔ေတြညေတြ
ဝန္တိုမစၱိယစိတ္ေတြ..အိပ္မက္ၿပီးရင္ၿပန္ရင္ဆိုင္ဖို႔
ခြန္အားၿဖည့္ဖို႔ သမီးအိပ္ေတာ့မယ္ေမေမ…

ကေလးရယ္..အိပ္ပါ့ဆို..ေၾကာင္ၾကီးရယ္ကၿမီးတံတို..ေမွာင္မိုက္မွာခို…
သမီးမငိုေတာ့ပါဘူးေမေမ….
ၿပန္ႏိုးလာတဲ့အခါ………………………………………….
……………………………………………………………………..
တာမုိး

မူရင္းေနရာ ေကာင္းကင္

လယ္သူမႏွင့္လယ္သမား

Thursday, September 10, 2009

ပံုက ပန္ဒိုရာ အမွတ္တရ ဆြဲထားတဲ့ ပံုၿဖစ္ပါတယ္။

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ တခ်ိန္က ႏွစ္သက္မိခဲ့တဲ့ လယ္သမား ၾကီးကိုၿပန္ရွာေတြ႕လုိ႔ လယ္သူမ နဲ႔ ၿပန္လည္ေပါင္းဖက္ေပးလုိက္တာပါ ။

လယ္သမား
ေဆာင္းဦးရာသီပါ
ေၿမာက္ေလၿပာၿပာေတြတည္ၿငိမ္စီးေမ်ာ
ငါခ်စ္ေသာ လယ္ခင္းကေလးမွာ အဝါေရာင္ေတြေဝၿပီ။

သူ႔အတြက္ ..ေက်ာက္ေၿမကိုငါထြန္ယက္ခဲ့ရ
သူ႔အတြက္ .. မိုးစက္ကိုငါေပါက္ခြဲခဲ့ရ
အခုေတာ့..
ငါခ်စ္ေသာ လယ္ခင္းကေလးမွာ အဝါေရာင္ေတြေဝၿပီ။

ၿမတ္ႏိုးခြင့္ ကို လိမ္က်စ္ထုတ္ပိုးရင္း
ဘယ္သူမွမခိုးေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ရတဲ့ညမ်ားမွာ
ငါဟာ..
တေမွ်ာ္တေခၚ အလင္းဝိုးဝါး။

ေရတြင္းကေလးလို
ကိုယ့္ရင္ထဲက ေရစင္ေတြကို
အသံမထြက္ေအာင္ေတာင့္ရပ္ထားရတဲ့
၁၉၉၅..
ငါဟာ ရွက္တတ္တဲ့လယ္သမားၾကီးပဲေပါ့။ ။
တာရာမင္းေဝ



လယ္သူမ
ကၽြန္ေတာ္႔ ေတာင္ကုန္း ကေလးပါ
အလင္းေတြနဲ႔
ခပ္မို႔မို႔ တည္ေဆာက္ထားတယ္။
ေန႔ရက္ေတြၾကာ
ေႏြအျပာေတြ ပြင္႔ပြင္႔သြား။
ျဖတ္သန္းၿပီးသား တိမ္ေတြ
တစ္အုပ္ၿပီး တစ္အုပ္ ျပန္ေကြ႕လာၾက။
... ... ...

ကၽြန္ေတာ္ ေပြ႕ပိုက္ခဲ႔ရတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ႔လည္း
ဘာမွ မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး။
ကိုယ္႔ရင္ဘတ္ကိုယ္ အၾကမ္းၾကဳတ္ဆံုး ဆြဲဖြင္႔ၿပီး
ေနပူၾကဲၾကဲေတြ သြန္ခ် ပစ္ရတာက လြဲရင္ေပါ႔။

သံေယာဇဥ္ကိုမွ
ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းတတ္တဲ႔ လယ္သူမရယ္
အခုေတာင္ လြမ္းတယ္။

တာရာမင္းေ၀

ငါးၿပတိုက္

Sunday, August 30, 2009

အိၿႏၵာ စုထားတဲ့ငါးေတြကို ၿပတိုက္ကေန ေကာ္ပီပြားလာခဲ့တာပါ။ အမွတ္တရအေနနဲ႔ ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ကဗ်ာေတြနဲ႔အတူ မွတ္တမ္းတင္ထားၿဖစ္ပါတယ္။


ငါးၿပတိုက္

ငါး..

တစ္ဘ၀လံုးလံုးလိုလို
ငါးရယ္လို႔ တစ္ေကာင္တစ္ေလမွ မမိ
ၾကည့္
မိမယ့္မိေတာ့ စၾက၀ဠာႀကီး
အေပၚဆြဲတင္လိုက္ေတာ့
ငါ့ငါးမွ်ားတံဟာ ကိုင္းညႊတ္ၿပီး
သက္တန္႔ျဖစ္သြား
ငါ့ကို ျပန္မွ်ားခဲ့ေပါ့။ ။

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္



ငါး..

ငါးအေသေကာင္ လုိခ်င္ရင္
ေစ်းမွာ၀ယ္ပါ

ေၾကာက္လန္႔ေနတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္လုိခ်င္ရင္
ပုိက္ကြန္ေတြနဲ႔ ဖမ္းပါ

ဒဏ္ရာ ရေနတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္
ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ အစာတပ္ၿပီး မွ်ားပါ

အ႐ုပ္နဲ႔ တူတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္
မွန္ေတြနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ ေရကန္အတုထဲမွာ ေမြးပါ

ငါးအစစ္ တစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္ေတာ႔
ေက်ာက္ေဆာင္တစ္ခုလုိ ရပ္ေနပါ

ရင္ဘတ္ကုိ ဖြင့္ထားပါ
လမ္းမွားလာတဲ့ ငါးအစစ္တစ္ေကာင္က
မင္းရဲ႕ ႏွလုံးသားကုိေတာင္
၀င္ၿပီး တုိးေခြ႔သြားလိမ့္မွာ

အသက္႐ႈသံေတြနဲ႔
ေရလိႈင္းေတြကုိ ဖန္ဆင္းလုိက္တဲ့အခါ
ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ ကစားေနမယ့္
ငါးအစစ္တစ္ေကာင္ ကုိရ႐ွိမွာ

မင္းရဲ႕ လက္ေခ်ာင္း ေတြနဲ႔ သူ႔ကုိ
ဖမ္းဖို႔ မႀကိဳးစားတဲ့အထိသာ။


ျမင့္မိုးေအာင္



ငါး

ဒီဘ၀အျပင္
ဘယ္ဘ၀က ပိုေကာင္းဦးမလဲ။
မေရြ႕မလ်ား
ငါတို႔ ၿငိမ္သက္ေနတာ ငါတို႔ ကူးခပ္ျခင္း။
အေျပးအလႊား
ငါတို႔ကူးခပ္ေနတာ ငါတို႔ပ်ံသန္းျခင္း။
စိတ္ကို ေလွ်ာ့လည္း
ကိုယ္ကေပါ့မသြား။
တကယ္တမ္း
ေရကိုထမ္းထားရေသာ_ ပြင့္ခ်ပ္ကတစ္ဖက္တည္း။ ။

ခင္ေဇာ္ျမင့္




ငါး

ငါးေတြဟာ ေသြးေအးတယ္၊
ႏႈတ္ဆိတ္တယ္။
တိုးတိတ္လြန္းေတာ့လည္း အဲဒီရင္ခုန္သံကို
မင္း ၾကားရလိမ့္မယ္ မဟုတ္ေပဘူး။

ၾကယ္ေတြကို ခူး ခူးၿပီး
မင္းကို ပန္ေပးခ်င္ခဲ့တာပါ....
ဒါေပမယ့္...
အိပ္မက္ေတြက ဖိတ္တစ္၀က္ စင္တစ္၀က္
ေႏြဦးရက္ေတြ ေရာက္တဲ့အထိေတာင္
မက္ခြင့္ မရလိုက္ပါဘူး။
ဆူးေတြမ်ားလြန္းတဲ့ ဥယ်ာဥ္က
ရနံ႔က်ေတာ့ နည္းလြန္းေနခဲ့တယ္။

တစ္ေန႔ခင္းလံုး
ကိုယ့္လက္ဖ၀ါးေပၚ ေမးေထာက္ၿပီး
သစ္သားမီးျခစ္ဆံေတြနဲ႔ အိမ္ေဆာက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္
ငါ ဘာကို စားေသာက္ခဲ့ၿပီးၿပီလဲ ???

တစ္ဘ၀စာ
ခပ္ၾကာၾကာ ၾကည့္ခြင့္ရလိုက္ရံုေလးတင္ပါပဲ။
(ဒီအျပင္ ဘာမွ မပိုခဲ့ဘူး)
ေကာင္မေလးေရ...
ငါ ဆိုတဲ့ ေကာင္က ေသြးေအး
ယဥ္ယဥ္္ေက်းေက်းေလးပဲ...
...လြမ္းတယ္။

မင္းခိုက္စိုးစန္



Paul Klee ရဲ႕ငါး

ဘာမွမဟုတ္ခဲ့ပါဘူးကြယ္
သူ႔ရဲ႕ေကာက္ေၾကာင္းတစ္ၿခစ္နဲ႔ပဲ
ငါဟာ ငါးၿဖစ္ခဲ့ရတာေပါ့


အသက္ရွဴစရာေလမလိုဘူး
ကူးခတ္စရာေရမလိုဘူး
လိုေနတာက သူ႔ဆီကေမွာက္က်လာမယ့္အေရာင္ေတြ
ေနာက္ ..သူ႔လက္ကေနထပ္မံၿဖာဆင္းလာမယ့္
ခ်စ္ၿခင္းနဲ႔ပဥၥလက္ေတြ..…



ဒီလိုနဲ႔ ငါးဟာ
ကမၻာကိုမသိ.. (သူ႔ကမၻာက စာမ်က္ႏွာတစ္ရြက္စာ)
ေလကိုမသိ ( ေလထုညစ္ညမ္းမႈလည္းသူနဲ႔မပတ္သက္)
ေရကိုမသိ (ေရၿမဳပ္ဗံုးခြဲတာေတြလည္းသူနဲ႔မဆုိင္)
ေလးေထာင့္မွန္ပံုးကိုမသိ (သူက အလွေမြးငါးလည္းမဟုတ္ၿပန္ဘူး)
အတုေတြကိုလည္းမသိ (အစစ္ဆိုတာသူမွဘာမွန္းမသိပဲ)
မသိၿခင္းေတြနဲ႔ရွင္သန္လာလိုက္တာ
ႏွစ္ေတြၾကာၿပီ…


ဆာငတ္ေနခဲ့တဲ့ အေရာင္ေတြ
သံေယာဇဥ္ေတြ..ပဥၥလက္ေတြ
ဘယ္ဆီမွာလဲ……………
ဘာလုိ႔မ်ား…….ငါ့ဆီထပ္မေရာက္လာခဲ့တာတဲ့လဲ..
ဒီလိုနဲ႔ ငါးဟာ အနီေရာင္မပါပဲေသြးပ်က္ေနခဲ့ရ
ႏွစ္ပရိေစၦဒမ်ားစြာ.…


တကယ္ဆုိ..
ပန္းခ်ီဆရာ….………….
ေသြးေအးတတ္ဖုိ႔ပါ..ခင္ဗ်ားသင္ၾကားေပးခဲ့သင့္တာ။ ။

မေနာ္ဟရီ



ငါ့သင္းကြဲညေန


ညီမေလးေရ
ေကာင္းကင္အျဖဴထည္စာမ်က္နွာေပၚ
ငါဟာ နိဒါန္းအျဖစ္ ေကြ႕ေကာက္စြာ ေရးျခစ္ခံရသူပါ

ညီမေလးေရ
ဒါ ငါကိုယ္တိုင္ ပိုးေမြးခဲ့ညေနခင္းပဲေပါ့
ေဖာ္ေ၀းငွက္တစ္ေကာင္လို အေ၀းလြမ္း လြမ္းေမာမႈ
ပူျပင္းေခါင္ခိုက္ ေခၚသံထဲ
ကႏၱာရေႏြတြန္ရာ ငါ့ရာသီေတြ သြန္းခ်ခဲ့

ညီမေလးေရ
အေႏြးေထြးဆံုး အိပ္ဟန္ေဆာင္ျခင္းနဲ့
တစ္သက္တာ ငါ့အေတြးအေခၚတို႔ မင္နီစြန္းခဲ့ေပါင္းမ်ားျပီ..

ညီမေလးေရ
ဟိုးအေ၀းဆံုးအရပ္က ၀ါးလံုးကြဲေတာထဂီတသံ
ယံုယံုၾကည္ၾကည္နားဆင္ဖို႔
ေရာင္နီမစိုးေသးဘူးလားကြယ္..

ညီမေလးေရ
ဒီလက္ေခ်ာင္းေတြတြားသြားရာအရပ္ကဘာလဲကြယ့္..
မွားယြင္းေနတဲ့ေနရာ
ေနာက္ထပ္ငါ့လက္ေခ်ာင္းေတြေသဆံုးရေတာ့မလား..
ငါကိုယ္ဆိုင္ရွင္သန္ပစ္ခ်င္ရဲ႕

ညီမေလးေရ
ခ်စ္ဦးသူဆီေန၀င္ျခင္းမွာ အိပ္မက္သစ္တို႔သယ္ေဆာင္ခြင့္ေပးပါ
အဲဒီ့အိပ္မက္ထဲမွာ အနာဂတ္အားမာန္ပါတယ္
ႏိုးၾကားမႈ အဟုန္ပါတယ္
နံနက္ခင္းတစ္ခုရဲ႕ ဖူးပြင့္စအာရုဏ္အလင္းတန္းေတြပါတယ္
ေႏွာင္ၾကိဳးမဲ့ ပဋိပကၡေတြရဲ႕ မ်ဥ္းေျဖာင့္တစ္ေၾကာင္းပါတယ္
သကၠရာဇ္ေတြ ထမ္းပိုးမယ့္ လက္ရံုးႏွစ္ခုပါတယ္..။

ညီမေလးေရ
အခုေတာ့ ငါဟာ အလွေမြးဖန္ေလွာင္အိမ္ထဲက
ေရႊငါးတစ္ေကာင္လို ကိုယ္ပိုင္အလွ ကိုယ္တိုင္ခံစားခြင့္မရခဲ့သူပါ
ဒီလိုနဲ႔ ငါ့ညေနခင္းေတြ မနက္ျဖန္ေပါင္းမ်ားစြာ ေမာ္ဖူးခဲ့ရေပါ့..။

လူေဇာ္သစ္





ငါး ဟာ ငါး

တြန္းတုိက္လႈပ္ရွားေနတဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ
သိပ္သိပ္သည္းသည္း ထိန္းညႇိထားတယ္
လက္ျပန္႐ုိက္ခ်က္ဟာ ေရွ႕ကုိ
ေရာက္ေစတယ္
တစ္ခ်က္ခတ္႐ုံနဲ႕ ကုိယ္ဟာ
တည့္မတ္လုိ႕
ရပ္ေနတယ္
သြားေနတယ္
လူးလြန္႕ေနတယ္
ေက်ာက္ႀကိဳေက်ာက္ၾကား
ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ကုိယ့္မွာ
အစုန္အဆန္ ပုံသ႑ာန္မွန္လုိ႕
မွန္ေရျပင္က ကန္ေရျပင္လုိ
အတုေတြၾကား အလွျပလုိ႕
ကူးခတ္တယ္
လူးလြန္႕တယ္
ရပ္ေနတယ္
သြားေနတယ္
ေရွ႕ကုိ
ပင္လယ္အတုထဲလည္း
ငါး ဟာ ငါး
တစ္လက္မမွ ေလ်ာ့ (ေရာ့)မသြားဘူး။ ။

တည္ရ




ငါးရိုးနင္ခဲ႔တဲ႔ စိတ္မ်ား

ဆယ္လ္မန္တစ္ေကာင္အတြက္
ေရကာတာတစ္ခုဟာ က်ိန္စာပဲ ..
ပင္လယ္ထဲ
ေျခဗလာနဲ႔ဆင္းခဲ႔တာ ...၊
ဆင္းရဲလို႕ ဆင္း ရဲ ခဲ႔တာ ....။

ကမာၻဦးလူ မီးရွာမေတြ႕ခင္ ...
ေ၀လငါးအတုဟာ လမ္းေလွ်ာက္ေနခဲ႔ေသးတယ္ ...။
ေမႊးရွည္ဆင္ (mammoth) ေတြန႔ဲ အုတ္ေရာေရာ ေက်ာက္ေရာေရာ
ဒိုင္ႏိုေဆာေတြနဲ႔ ဒူးတင္ေပါင္တင္ေပါ႔ ...၊
ေရထဲဆင္းမေျပးႏိုင္တဲ႔ ေကာင္ေတြ မ်ိဳးျပဳတ္တာဘာဆန္းလဲတဲ႔ ...
ပန္းပန္ထားတဲ႔ ေ၀လငါးတုတစ္ေကာင္
တရားဦးေဟာေနပံုကသင္းတယ္။

ခုတ္တတ္ျဖတ္တတ္ရင္
ငါးပူတင္းလည္းစားလို႕ရတယ္...
ခုတ္ထားျဖတ္ထားတဲ႔ အမွန္တရားထက္ေတာင္
ပိုခ်ိဳေသးတယ္။

ေဟ႔လူ .. ခင္မ်ား ငါးပါးမ၀နဲ႔ ...
အပါးလည္ျပီး အပါယ္လားမယ္ဗ်။
... ဒီမယ္ ကိုရင္ ... ရွင္ဗာကူလ အတြက္ က်ဳပ္ဗိုက္ကို ခင္ဗ်ားတို႕ ခြဲထားတာ မေမ႔လုိက္ပါနဲ႔ ....
ေအာင္ျမင္ခန္႕ညားတဲ႔ ငါးရယ္သံၾကီး ညီွစို႕စို႕လြင္႔ပ်ံ႕လာတယ္ ...။

ကမာၻဖ်က္မိုးရြာေတာ႔မယ္ဆိုလို႕
ငါးခံုးမေတြအေပ်ာ္လြန္ေနတာေလ ...
ေနာဧေလွၾကီးတစ္ခုလံုးယိမ္းထုိးလို႕ေပါ႔ .....။ ။

Zephyr






မွန္အိမ္ထဲကငါး

အဲဒီ အလွအပ ဆိုတာေၾကာင္႕ေပါ႕
ငါ႕မွာ အက်ဥ္းခ်ခံေနရတယ္
ထင္ေယာင္ထင္မွားအားက်သူေတြကို ေဖ်ာ္ေျဖဖို႕
ပကာသန အေရျခံဳ အၿပံဳးေတြနဲ႕
ဟန္ေရးတျပျပ ေနရတယ္
အမ်ိဳးမတူ အေရာင္မတူသူေတြနဲ႕လည္း
အလြမ္းသင္႕ေအာင္ ႀကိတ္မွိတ္ေပါင္းရေသးတယ္
အခ်ိန္တန္ရင္ ဗိုက္တာမင္အတုေတြ အျဖည္႕ခံေနရၿပီး
ရင္သပ္႐ႈေမာ အဆာပလာ ေတြ ၀န္းရံေနလည္း
ေလးဘက္ေလးတန္ ပိတ္ေနတဲ႕
အဲဒီရုပ္၀တၳဳေတြက ငါ႕အိမ္မွမဟုတ္တာ
အဆိုးဆံုးကေတာ႕
ဟို ထြက္ေပါက္လိုလိုဘာလိုလိုနဲ႕
ထြင္းေဖာက္ျမင္ေအာင္လုပ္ထားတဲ႕ အရာတစ္ခု
အမွတ္မရွိတဲ႕ငါ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္နဲ႕ ထြက္ေျပးမိတိုင္း
နံရံပဲ ၀င္၀င္တိုက္ေနေတာ႕ နာနာက်င္က်င္ ေနာက္ဆုတ္ျပန္ခဲ႔ရတယ္။

ပန္ဒိုရာ






ခ်စ္သူလက္ခုပ္ထဲက ငါး

မင္း နဲ႔ ငါ ခ်စ္သူျဖစ္ျပီ ဆိုကတည္းက
ငါ့အီးေမးလ္ကုိ မင္း ဝင္စစ္ေတာ့မယ္ ဆိုတာ
ေဆးလိပ္ကေလးေတြ ငါ့ႏႈတ္ခမ္းေပၚ ျပည္ဝင္ခြင့္ ပိတ္ေတာ့မယ္ ဆိုတာ
ဒီပုလင္းၾကီးနဲ႕ငါ ရွင္ကြဲ ကြဲေတာ့မယ္ဆိုတာ….

မင္း နဲ႔ ငါ ခ်စ္သူျဖစ္ျပီ ဆိုကတည္းက
မနက္ေစာေစာ ဘုရားရွိခိုးဖို႕ လွမ္းႏႈိးေတာ့မယ္ ဆိုတာ
ညေနေစာင္းဆို လာလာႀကိဳခိုင္းေတာ့မယ္ ဆိုတာ
ငါ့တနဂၤေႏြေတြ ဟိုေကာင္ေတြနဲ႕ ေထြရာေလးပါး ေနလို႕ မရေတာ့ဘူး ဆိုတာ….

မင္း နဲ႔ ငါ ခ်စ္သူျဖစ္ျပီ ဆိုကတည္းက
သဒၶါထက္ထက္ ေကာင္မေလးေတြရဲ႕
လမ္းေပၚက ဖက္ရွင္ရႈိးကို FOC ခံစားခြင့္
မင္းမသိေအာင္ဘဲ ရေတာ့မယ္ ဆိုတာ ….

မင္း နဲ႔ ငါ ခ်စ္သူျဖစ္ျပီ ဆိုကတည္းက
ခင္တတ္လြန္းတဲ့ငါနဲ႕ တခ်ိဳ႕ညီမေလးေတြ ဆက္ဆံေရး
ခပ္တန္းတန္းေလး ေနရေတာ့မယ္ ဆိုတာ….

မင္း နဲ႔ ငါ ခ်စ္သူျဖစ္ျပီ ဆိုကတည္းက
ဘဝကို ေမာင္းခ်င္သလို ေမာင္းျပီး
ရပ္ခ်င္တဲ့ေနရာ ထိုးရပ္ထားလို႕ မရေတာ့ဘူးဆိုတာ….

သိပါတယ္
သိပါတယ္ ။

သိပါတယ္
(သဲကိုးျဖာေလးရယ္)
မင္းလက္ခုပ္ေလး ကို
မဟာသမုဒၵရာလို႕ ငါအမွတ္မွားမိလိုက္ကတည္းက
ငါ့တစ္ဘဝလံုး မင္းရဲ႕ ကိုလိုနီအျဖစ္ ေပးပစ္လိုက္ရေတာ့မယ္ဆိုတာ
ငါ သိပါတယ္ေလ….။

လင္းဒီပ





အိမ္ငါး

အိမ္မက္တစ္ခုခုလိုမ်ိဳး.. .ျပာညိႇဳးညႇိဳးေလး..လင္းရီေနခဲ့တာ...
ေက်ာက္ဆိုင္ေက်ာက္ခက္ဆက္တင္ကလည္းအတု..
ေရေမွာ္..ေရညႇိ..စိမ္းျမျမကလည္းအတု
မႈန္မႈန္ညႇင္းညႇင္းအလင္းေျပေျပေလးကလည္း...အတု...
အစာအဟာရအတု....
ေအာက္ဆီဂ်င္ကအတုနဲ႔...
ေရသူမ..အတုကို..ပြတ္ေလ်ာ..နမ္းေမႊး...

ေဟာ..ဒီ့လို...
ဘ၀ေသးေသးေလးထဲမွာ....အလူးလူး...အေျပးေျပး...
လႈပ္ရွားသက္ ၀င္ေနရသမွ်...
ဘယ္လာ...ငါး..အရာေျမာက္ပါေတာ့မလဲ...

ငါးက..ငါးတို႔ရဲ႕..ဘာသာဘာ၀အတိုင္း...
အညွီနဲ႔ခၽြဲခၽြဲ..ေျပာင္ေခ်ာ..ညစ္ပတ္ေနခ်င္တာ...

ငါးက...
တ၀ုန္း..၀ုန္း...
တစိမ္း..စိမ္း
နက္ရိႈင္းခမ္းနားလြန္းေနတဲ့..
ပင္လယ္ရဲ႕..ဥပဓိကို..စာဖြဲ႔ေနခ်င္တာ

ငါးက..
သူ႔စိတ္ကူး..ေရစီးေတြအတိုင္း..
အဆံုးအစမရွိရြက္လြင့္..ပစ္...ခ်င္တာ..

ငါးက....
မွ်ားခ်ိတ္မွာတပ္ထားတဲ့..အစာမွန္းသိသိ..
မိမိရရ..ခုန္ဟတ္ရယူၿပီး...
လက္တစ္လံုးျခား...ငါးပါး၀ခ်င္တာ...

ငါးက..သူ႔ကိုယ္ပိုင္အမိုး..အကာေလးထဲမွာ..
မိန္႔မိန္႔မူးမူး...မင္းမူေနခ်င္တာ

ငါးက..
ငါးရိုးရာ..ပြဲေတာ္ႀကီးေတြကို
ငါး..ဂီတ..ငါး..ဗီဇေတြအတိုင္း
အခ်ိန္ခါ..သင့္က်င္းပခ်င္ေသးတာ

ငါးက..
သူ႔အိပ္မက္ေတြအတိုင္း..ရဲ၀ံ့မာေက်ာ..ၿပီး
သူ႔ကႀကိဳးေတြ..အတိုင္း..ႏူးည့ံ..ေပ်ာ့ေပ်ာင္းမယ့္
သူ႔..မ်ိဳးဆက္ကို..ေရးခ်ယ္ခ်င္ေသးသတဲ့..

ငါးကေလ....
ငါးလားေျမာက္ဖို႕အတြက္သာဆို...
ေၾကာင္တစ္ေကာင္ရဲ႔..အစာပဲျဖစ္ျဖစ္...
သူ႔ကိုယ္သူ..ခ်ေကၽြးပစ္ဖို႔..၀န္မေလးဘူးတဲ့..၊

ငါး..က...
ငါး..က..
အ..တု..ေတြ.ကို..မ..လို..ခ်င္..ေတာ႔..ဘူး..ေလ..။ ။

အိႁႏၵာ





ငါး

ပင္လယ္ျပင္ကိုေငးၾကည့္ေနမိတဲ့ တေန႔
ငါးေလးတေကာင္ အနားမွာလာထိုင္ၿပီး သူ႔အေၾကာင္းေျပာျပခဲ့တယ္
ေရကူးဝါသနာဆိုတာမသိဘူး တသက္လံုးကူးခတ္ခဲ့ရတယ္ .. တဲ့
နီးကပ္တယ္ထင္ရတဲ့ လရိပ္ဟာလည္း ေဝးတာပါပဲ .. တဲ့
တည္ၿငိမ္တဲ့ေရျပင္ေအာက္မွာလည္း ဝဲဂယက္ေတြရွိတယ္ .. တဲ့
ေနာက္ဆံုးေတာ့
ေရထဲက သူ႔မ်က္ရည္ကို ဘယ္သူမွ မျမင္ႏိုင္ပါဘူး .. ဆိုၿပီး
အေဝးႀကီးကိုထြက္သြားတယ္ ဘယ္ေတာ့မွျပန္မလာေတာ့ဘူး
ေရမကူးတတ္ေပမယ့္ ငါလည္း ငါးတေကာင္ပါပဲ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း
ပုလင္းလြတ္တလံုးထဲ ထည့္ေမွ်ာလိုက္တယ္ သူဖတ္ရမွာပါ။

တင္မင္းထက္




ငါးအေၾကာင္း

ငါးအေၾကာင္းေျပာၾကမယ္
ငါးမ်ားသည္ ေရတြင္္ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကူးခတ္ေနၾကသည္။
“ ‘ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ‘ ဆိုတဲ့ နာမ၀ိေသသနကိုျဖဳတ္ေပးပါ” မ်က္မွန္တပ္ထားတဲ့ ငါးတေကာင္ကေတာင္းဆိုလာတယ္၊
အို..ရွင္မေပ်ာ္လဲ က်မတို႕ ေပ်ာ္တယ္။ ကဗ်ာဆရာ ဆက္ေျပာပါ။ ေနာက္ငါးတေကာင္က..
ဒီလိုနဲ႕…
ကဗ်ာဆရာက ‘ငါးမ်ားသည္ေရတြင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကူးခတ္ေနၾကသည္။’ လို႕ထပ္ေရးျပီးရံုရွိေသး။
“ ‘ျမစ္ထဲမွာ’ လို႕ျပင္ေရးေပးနိုင္မလား ခမ်ာ” ဟိုးေနာက္နားက ငါး တေကာင္က ထေျပာတယ္ ကဗ်ာဆရာ သူ႕၀ါက် သူျပန္ၾကည့္ ေခါင္း တခ်က္ကုပ္
“အို..ဒါဆို က်ဳပ္တို႕ ကန္ငါးေတြကိုက်ေတာ့ ငါးရာမသြင္းဘူးေပါ့” ငါးျမစ္ခ်င္းတေကာင္က မ်က္ႏွာ ရွံဳ႕ရင္း
ထကန္႕ကြက္ျပန္တယ္
ငါးေတြ အားလံုး ၾကြက္စီၾကြက္စီ ျဖစ္ကုန္တယ္။
ကဗ်ာဆရာက ေပ်ာ္ရႊင္စြာဆိုတဲ့ ေနရာမွာ ဘာနဲ႕အစားထိုးရေကာင္းမလဲ အားနာပါးနာ စဥ္းစားေနတယ္။
ငါးေတြက ျမစ္ ေခ်ာင္း အင္း အိုင္ ပင္လယ္သမုဒၵယာ ရွိရွိသမွ် ငါးေတြက်က္စားရာေနရာေဒသ အကုန္လံုး
ေပါင္းရံုး ျခံဳငံု ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မယ့္ ဘံုအေခၚအေ၀ၚတခုကို ေရြးခ်ယ္ျငင္းခံု ေနၾကတယ္
တကယ္ေတာ့ ကဗ်ာဆရာဟာ သူ႕၀ါက်ထဲက ဘယ္စကားလံုးကိုမွ ွျပင္ေပးလိုစိတ္မရွိဘူး။
လိပ္ခဲတည္းလည္းျဖစ္ေနတုန္း
ကဗ်ာဆရာရဲ႕ လက္ကိုင္ဖုန္းဟာ အယ္္မီနမ္ ရဲ႕ when I’m gone သီခ်င္းသံျမည္လာတယ္
“ဟဲလို..” ကဗ်ာဆရာက..
“အကို..ညီမကို ‘ငါးအေၾကာင္း’ ကဗ်ာတပုဒ္ ေရးေပးပါ” အိျႏၵာ က..
ကဗ်ာဆရာေပ်ာ္သြားျပီ..
“အို…ငါးအေပါင္းတို႕ သတ္မွတ္အခ်ိန္ျပည့္သြားျပီမို႕ ..”ဘာညာကြိကြ..ေတြေျပာျပီး အစည္းအေ၀းကို ကတိုက္ကရိုက္ ရုတ္သိမ္းလိုက္တယ္။
(ငါးေတြ ဘာေစာဒကမွ မတက္ႏိုင္ခင္ အိျႏၵာ့ထံ အီးေမးလ္ အျမန္ပို႕လိုက္တယ္္)
ငါးမ်ားသည္ ေရတြင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကူးခတ္ေနၾကသည္။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
၂၆၊ ၾသဂတ္စ္၊ ၂၀၀၉