image source
ႏိုဝင္ဘာ
ငါ့ရဲ႕ ေရႊအိပ္မက္ကို
ေၿခက်င္းေတြလို ခြဲစိပ္ဝတ္ဆင္ထားတဲ့မိန္းမ
ၿမဴခိုးနီညိဳေတြၾကားမွာ
စပယ္ကပိုကရိုနဲ႔ ... လွလို႔။
ငါ .. တစ္ပြင့္ၿပီးတစ္ပြင့္ၿပိဳလဲ
ႏွင္း အဆက္ဆက္တိုင္ေအာင္ ေၾကကြဲခဲ့ရေပါ့ ။ ။
တာရာမင္းေဝ
၁၉၉၅၊စက္တင္ဘာ၊ဟန္သစ္
တင္းလြန္းၾကိဳး
တရားအရိပ္၊ပုတီးစိပ္၍
သိုသိပ္ေအးစြာ၊ေနလိုပါလည္း...
ေလၿပန္ေၿခြဖ်က္၊ေၿမေပၚသက္
ရြက္ဝါေလးမ်ား၊လႈပ္ကစားတုိင္း
လႈပ္ရွားရင္မွာ၊ၿငိမ့္ၿငိမ့္ခါမိ ....
ၿမဴရိပ္စိုးတံု၊အခိုးထံု
မိုးမႈန္ေလးမ်ား၊လႈပ္ကစားတိုင္း
လႈပ္ရွားရင္မွာ၊ၿငိမ့္ၿငိမ့္ခါမိ...
ပိေတာက္ခ်ိဳပ်႕ံ၊အစိုဖန္႔
ပန္းနံ႔ေမႊးမ်ား၊လႈပ္ကစားတုိင္း
လႈပ္ရွားရင္မွာ၊ၿငိမ့္ၿငိမ့္ခါမိ...
သိမ့္ခါၿခင္းသည္၊မတည္ၿငိမ္မႈ
အႏုသယ၊သမုဒယဟု
ဆံုးမပါလ်က္၊ထိန္းခ်ဳပ္ခက္သည္
ရမၼက္လြန္ၾကိဳး၊တင္းလြန္းစြ ... ။ ။
ဗန္းေမာ္ညိဳႏြဲ႕
၁၉၉၀၊ဧၿပီ၊ရႈမဝ
ဒီေန႔ ဖိုးခြား ဆီက သတင္းတစ္ခုရပါတယ္။ ဆရာဗန္းေမာ္ညိဳႏြဲ႕ ဆံုးၿပီတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ မွတ္စုထဲပါလာတဲ့
သူ႔ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို သတိတရတင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဆရာ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ .. လို႔ ။
အသံပ်က္မ်ား
ေမာင္သီဟ
၁
သက္ျပင္းေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကို
ျဖတ္သန္းခဲ့ၿပီးတဲ့အခါ
ငါဟာ အဲဒီေနရာကိုေရာက္လာပါေပါ့။
စိမ္းခဲ့ေသာသစ္႐ြက္တို႔အေႂကြ ...
ေသမင္းဟာသူ႔ေခါင္းသူအကုတ္ ...
မိန္းကေလးတို႔အၾကည့္ေတြ
ငါ့ထံက႐ုတ္သိမ္းအသြားမွာ။
ေဟာ !!! ငါေရာက္လာပါၿပီ
လာပါၿပီ အမိႈက္ေတြေပြ႔ပိုက္လို႔
လာပါၿပီ၊ ငါေရာက္ ...
(လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ျခင္း-လို႔ေတာ့မထင္လိုက္ေလႏွင့္)
ၾကည့္ျမင္ေလရာေနရာတိုင္းမွာၾကက္ဆူပင္
ၾကက္ဆူပင္၊ ၾကက္ဆူပင္မ်ားစြာ ... မ်ားစြာ
ဝိုင္းပတ္ကာဆီးလို႔
ေတာတိုးဖို႔ပဲႀကိဳးစားေနရ။
ဒါေပမယ့္
ငါဟာ(ဘုရားစူး)အႏွစ္ေတြနဲ႔ခ်ည္းသာ
ေမြးဖြားလာခဲ့သူပါ
၂
"... ... ... ... ..."
"လံကြတ္တီဝတ္မိုးတိမ္"လို႔*
ကဗ်ာတပုဒ္ကိုေနာက္ေျပာင္ေရး
(လံကြတ္တီ (ေပါ)-လိင္ေဃာဓိ (ပါ)
-လိင္ဖံုးအဝတ္) ... လို႔
ေျဖရွင္းခ်က္ကိုအရင္ေပးေနရ
ေမာင္သီဟ-က တကယ္တမ္းအလုပ္စလို႔
မျဖစ္ေသးပါဘူး။
ဒီတႀကိမ္ႀကံဳတဲ့ေမြးလကိုလည္းကားစင္တင္ဆဲ
နံၾကားကိုလွံနဲ႔ထိုးဆဲ
ဒင္း
ေသလြန္ၿပီးႏွစ္မ်ားစြာလြန္ပါမွ ...
... ... ... ။
-------------------------------------------------
* ႐ုရွားကဗ်ာဆရာ "မာယာေကာ့ဖ္စကီး" ေရးတဲ့
"ေဘာင္းဘီဝတ္မိုးတိမ္" ဆိုတဲ့ ကမၻာ့ဂႏၱဝင္
ကဗ်ာရွည္ႀကီးတပုဒ္ရွိတယ္ ..
-------------------------------------------------
၃
ကိုယ္တိုင္ေရးပံုတူ
၄
ဖန္ခြက္ထဲအရက္ျဖည့္၊ ငွဲ႔ထည့္ဆဲလက္မ်ားေလာက္
ဘဝကိုဘယ္သူသစၥာေဖာက္ပါသလဲ
ငါ့ေခါင္းထဲအႏွစ္မဲ့စိတ္ကူးမ်ား
႐ူးႏွမ္းသြားခဲ့။
... ဒါ့အတြက္
ေကာင္းကင္နဲ႔ေျမျပင္ကိုပါအျပစ္တင္ရေပမယ္။
(က) လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္သံုးဆယ္ေလာက္မွာ
ငါ့ကိုတိတ္ဆိတ္စြာေမြးဖြား
ေကာင္းကင္ဘံုေတးသြားမ်ားလည္းမၾကားရ
ဒါးလွံလက္နက္မ်ားလည္းမေတာက္ပ
ေလာက - ဆိုတဲ့
အဝိုင္းေပါက္ထဲမွာအတင္းထည့္ခံရ
ေမာင္သီဟ ... မွာ
ေလးေဒါင့္က်ေသာဥပဓိ႐ုပ္ ရွိပါတယ္။
(ခ) ငါးႏွစ္သားရွိေတာ့ေက်ာင္းပို႔ၾက
သင္ယူမႈယႏၱရားႀကိတ္ဝါး
သက္တန္းႏွစ္အစိတ္သာ
အမႈန္႔ျဖစ္သြားေပါ့။
မိုက္ကန္းေဖါသြပ္ဇီဝေလးျမားနဲ႔
ေၾကကြဲ၊ ေဆးခ်ဘဝသံသရာ၊ ေတးဘုမၼာ
(ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္)
ဒါဟာ ... အခ်စ္တဲ့
ငါရခဲ့။
(ခ-က)ဝတၳဳမ်ားထဲကကဲ့သို႔မဟုတ္ပါ
စိတ္ကူးတည့္ရာေလွ်ာက္ေျပာတဲ့စကားနဲ႔သာ
ကဗ်ာမဆန္စြာ
ခ်စ္ျခင္းကိုရရွိလာခဲ့
ဒါနဲ႔၊ ကဗ်ာဖြဲ႔သူတေယာက္တိုးလာေပါ့။
(ခ-ခ) စကားတို႔ျဖင့္
အနမ္းတို႔အားတည္ေဆာက္ခဲ့
ခ်စ္သူဟာ ... ဒီမွာ
ပဲ့တင္သံျမည္တဲ့အ႐ုပ္ကေလးေပါ့
တိုးသဲ့ ... သာသာ။
အနမ္းေတြဟာ
စိတ္ကူးကိုခုတ္ေမာင္းတဲ့လက္ေခ်ာင္းမ်ားပဲ
လွည္းဆြဲျမင္းလိုမ်က္လံုးကိုအဝတ္ပိတ္ဆီး
လမ္းမဟုတ္တဲ့ခရီးလည္း
သြားတတ္။
စိတ္ကူးေတြဟာ
ေရငတ္ေနတဲ့သစ္ပင္မ်ားပမာ
ခ်စ္ျခင္းလာ - ေနရွိန္ထိုး
ညႇိဳးေတာ့တယ္။
(ေမာင္သီဟ - ကေတာ့မိုးပ်ံပူေဖါင္းတလံုးလို
ႀကိဳးျပတ္ ... ... ... ... ...)
ေရငတ္လာေတာ့မွတကယ့္ဘဝကို
ျပန္ေတြ႔လာရ ...
(ဂ) အားပါးပါး ...
ခါးလွခ်ည္ရဲ႕
ဒီလိုနဲ႔ (႐ုကၡေဗဒဘာသာတြဲနဲ႔)
ဘြဲ႔တခုရခဲ့
(သစ္ပင္မ်ားနဲ႔ေတာ့လံုးဝအက်ိဳးမေပး)။
(ဃ) တခါကဘဝရဲ႕အပိုင္းတခုမွာ
ငါဟာ ...
... ... ... ခဲ့
... ... ... ခဲ့ဖူး
... ... ... ခဲ့ဖူးရဲ႕ (ရွက္ဖြယ္)
ဒါေပမယ့္ မင္းသိထားဖို႔က
ငါဟာ ထင္သေလာက္မစုတ္ပဲ့
ဘူးဆိုတာပဲေမာင္သီ
ဟ
(င) ငါ့မွာအျပစ္မရွိပါ
ဝဋ္တံု႔တင္ျဖစ္ဖြယ္အညစ္အေထး
ျမဴတမႈန္ေသာ္မွေရးေရးမထင္ပါ။
ငါဟာ
ေကာက္ေသာလမ္းမွာေလွ်ာက္ေနရသူသာ
ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
(စ) သကၤန္းကြ်န္းမွာပါတိတ္ေရး
ၿပီးေတာ့ငါးေမြးသားေဖာက္
(အရက္ေသာက္၊ ေဆးေျခာက္႐ွဴ)
မဂၢဇင္းတအုပ္မွာ တာဝန္ခံလုပ္
ကဗ်ာစာအုပ္ေတြထုတ္
ေပါက္တတ္ကရေတြေလွ်ာက္ေရး
(ငါသိပ္မက္တဲ့)
ေၾကးစားစာေရးသမားေတာ့ျဖစ္မလာ။
ေဆာက္တည္ရာမရ
လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြဂဏာမၿငိမ္
ႏွလံုးအိမ္နဲ႔ေလာကၿငိမ္ေတာင္မွ
ေနရာမရ ...
မူးလာတဲ့အခါဖန္ခြက္ကိုေပါက္ခြဲတတ္တဲ့
လက္မ်ားေလာက္ေတာ့
သစၥာတရားအေပၚအၾကည္ညိဳမေလ်ာ့ခဲ့။
ဒီအျပစ္အတြက္
ေကာင္းကင္ေရာ .. ေျမျပင္ကိုပါ
ေသစားေသေစသင့္ပါတယ္
၅
ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ေနရာေဟာင္းမ်ားဆိုတာ
ငယ္သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းမ်ားလိုပါပဲ
ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုးခ်စ္ခဲ့ဖူးၾက
ျပန္ေတြ႔တဲ့အခါၾကည္ႏူးရ
ငါ့က်မွတစိမ္းလို။
ႏုပ်ိဳဆဲအခ်ိန္တို႔ဆိုတာေက်ာက္ျမတ္ရတနာ
အေဟာင္းေခ်စက္ကလုယူႀကိတ္ဝါး
ငါ့မွာ
ေၾကကြဲမႈတို႔သာမ်ားက်န္ရစ္ခဲ့။
အဲဒီလက္တံေတြကပဲဖမ္းခ်ဳပ္
ကိုင္လႈပ္လို႔
ငါ့ကိုအမိန္႔ေတြထုတ္ခဲ့ၾက
(ေမာင္သီဟဟာ သူ႔ေန႔ေတြကို
စြန္႔ခဲ့တာမဟုတ္ - စြန္႔ခဲ့ရတာသာျဖစ္တယ္)။
အယံုအၾကည္မဲ့စြာ
ေကာင္းႏိုးထင္ရာ အဟာရေတြကို
ဝတ္တမ္းေၾကစားသံုး
စပါးလံုး - အမုန္းလည္းပါရဲ႕။
စက္ေခ်း - လူမႈေရးနဲ႔ေငြေၾကး အေျြကးလည္းပါ။
... ... ... ... ...
အား ... တကယ္သနားစရာ
ငါဟာ
ကာလနာရွိတာကိုေတာင္ ဂုဏ္လုပ္တတ္လာပါၿပီ
ေဟာဒီမွာ ၾကည့္ၾကစမ္းပါ
ျဗဳတ္
စ
ျဗင္း
ေတာင္း။
(တကယ္ေတာ့လည္း
ဘဝဆိုတာ
ငါးမူးတန္ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းႀကီးပါပဲ
ခ်ိဳၿမိန္သလိုရွိေနဆဲက ႐ုတ္တရက္ထၿပီး
ေသာက္အဓိပၸါယ္မရွိဘူးျဖစ္သြားတယ္)
၆
ေနာက္ေတာ့လည္းဒီလိုပါပဲ
ငါဟာၿမိဳ႕ထဲလမ္းေတြေပၚမွာပဲ
ဦးတည္ရာမဲ့ေလွ်ာက္ရျပန္ရဲ႕။
ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမအေရာက္
ကားလမ္းေဒါင့္မွာ
ဆူးေလေစတီေတာ္ကိုငါဦးႏွိမ္ခ်
တပည့္ေတာ္ ခယပူေဇာ္ပါ၏။
(ဒါေပမယ့္ ငါက ဘာတုန္း)
ဆင္းတုေတာ္ဘုရားရွင္ရဲ႕
ဖန္မ်က္လံုးေတာ္ျမတ္တို႔အထဲမွာ
ငါ့အရိပ္ငါ ရွာမရခဲ့။
ဘုရားအဆူေပါင္းမ်ားစြာ ... မ်ားစြာ
ငါသည္သာပါးသည္ထက္ပါးလ်လာပါေပါ့။
မိုးေပၚေမာ့ၾကည့္တဲ့အခါ
@ x ÷ ေကာင္းကင္ႀကီးဟာ ... ျပာလို႔။
+ ? x x မနက္ခင္းမွာ
=> o Ø ငွက္မ်ားလူးလြင့္ျမဴးပ်ံ
ေသာက္က်ိဳးနည္းေတးသံမ်ားသာခ်ိဳျမဆဲ
ေဟ့
ေနာက္ေရာက္လာတဲ့မနက္ျဖန္
ငါ့ရန္သူပဲကြ
ငါ့ကို
ကံတရားကတစစီစားခဲ့တာ
အေလ်ာ္ျပန္လာႏိုးနဲ႔ေသလုေအာင္ေစာင့္ခဲ့ရ
သက္ျပင္းေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ခရီးကို
နင္းခ်
"ဥံဳ ... ဖြ"
ေမာင္သီဟ
ဒီေနရာေရာက္ရပါၿပီ။
၇
သူ႔ကဗ်ာဆံုးတဲ့အခါ
ဆရာ "မာယာေကာ့ဖ္စကီး" ဟာ
ေကာင္းကင္ႀကီးဆီကိုသြား ...
"အို ...
အလို ... ေကာင္းကင္ႀကီးငဲ့
(အိပ္ပုတ္ႀကီးတဲ့ေကာင္ႀကီးငဲ့)
က်ဳပ္လာၿပီ"
... ဒင္းဟာ (ကင္းေကာင္ႀကီးဟာ)
ဒင္းရဲ႕နား႐ြက္တဖက္ကိုခင္း
က်န္တဲ့တဖက္ကိုၿခံဳ - လံုေအာင္ဖိပိတ္
(အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေတာ့တယ္ ...)။ ။
ေမာင္သီဟ
(၁၉၉၃၊ ဆူးရစ္သရဖူဆင္ျမန္းတဲ့မတ္ခ်္)
"ဤစာအုပ္ပါအရာအားလံုး အမွားမ်ားလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္" Richard Bach (The Illusions ... မွ)
တင္မင္းထက္ ရဲ႕ ေရႊဝါၿပည္ ကေန ကူးယူေဖာ္ၿပပါတယ္။
၁၉၉၃ ဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ ေက်ာင္းထဲမွာ ကဗ်ာေတြအားနဲ႔မာန္နဲ႔ေရးေနတဲ့ကာလေပါ့။
ဒီစာအုပ္ေလးကိုေတာ့ မဖတ္ဖူးခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီနာမည္နဲ႔ ကိုသီဟအေၾကာင္းကို
ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ၾကားခဲ့ရဖူးပါတယ္။ တင္မင္းထက္ေၿပာသလို မွန္စာလုိ လက္မွတ္မ်ိဳး
ထိုးတတ္တာက အစေပါ့ ..။ခု ဒီကဗ်ာေလးကို ကၽြန္မခ်စ္ေသာကဗ်ာမ်ား ... မွာ ......
ၿပန္လည္ေဖာ္ၿပဖုိ႔ တင္မင္းထက္ဆီခြင့္ေတာင္းခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ သက္ဆုိင္သူ
တစ္ေယာက္ကိုလည္း ခြင့္ေတာင္းလုိက္ပါတယ္။
.
ခုတေလာ စိတ္နဲ႔ေတြ႕ေနတဲ့ စိတ္ဖြဲ႕ကဗ်ာတခ်ိဳ႕ပါ။
အိပ္ခြင့္ေပးပါေမေမ
အခ်ိန္တန္ရင္သူတို႔တိတ္သြားၾကမွာေပါ့ေမေမရယ္
ခုေတာ့ သမီးခဏ အိပ္လိုက္ဦးမယ္
အိပ္စက္ၿခင္းေတြကင္းေဝးေနတာၾကာတဲ့ဘဝေလးမွာ
သမီးကေနေပ်ာ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဘဝကခြင့္မၿပဳပါဘူးေမေမ
သမီးခဏေတာ့အိပ္မွၿဖစ္မယ္
ကိုရဲ..လို႔လာလာေခၚတတ္တဲ့ၿခံဝက ဝံပုေလြေတြက
အစြယ္ေတြတေဖြးေဖြးနဲ႔ ..တဲ့..သမီးငယ္ငယ္တည္းကေၾကာက္တတ္ခဲ့တာပါ
ဒါေပမယ့္ ကိုရဲကိုေတြ႕ရၿပန္ေတာ့လည္း ကိုရဲက
ဝံပုေလြေတြနဲ႔ အလမၸယ္ကစားလို႔…
သမီး ပညာရပ္ေတြဆည္းပူးေလ့လာဖို႔က်န္ေသးတယ္ေမေမ
ဒီေတာ့ ခဏေတာ့ အိပ္မွၿဖစ္မယ္
ဖားေတြေအာ္ေနၾကလည္း မိုးတြင္းဆိုတဲ့အသိနဲ႔ မအိပ္တဲ့သူမွမရွိပဲေမေမ
နာခံတတ္ရင္ေတာ့ ဒါဟာလည္းဂီတ တစ္မ်ိဳးေပါ့..အႏုပညာေတာ့ရွိရလိမ့္မယ္
ဇီးကြက္ေတြ ဒီးဒုတ္ေတြလိုပဲ ညညက်အစာရွာထြက္ ကိုယ့္နာမည္ကိုယ္ေအာ္တတ္တဲ့တေစၦ
ပရိတ္ရည္လည္းမႏိုင္ ကမၼဝါလည္းမႏိုင္ေလေတာ့
ခဏေတာ့ ေခ်ာ့သိပ္ခိုင္းထားမွၿဖစ္မယ္ေမေမ
သမီးၿပန္ႏိုးလာတဲ့အခါ အလမၸယ္ပညာသင္ၾကားရဦးမွာ
ဝံပုေလြေတြမွာ အဆိပ္မရွိေတာ့ ေၿမြေတြေလာက္အႏၱရယ္မရွိဘူးလို႔မထင္ပါနဲ႔
သူတို႔မွာ အစြယ္ေဖြးေဖြးေတြနဲ႔ ေၿခေထာက္ကေလးေခ်ာင္းရွိတယ္
ဒါေၾကာင့္..မလြယ္တာေတြကိုခဏပိတ္ ..သမီးအိပ္လိုက္ဦးမယ္ေမေမ
အခ်ိန္တန္ရင္ အသံေတြတိတ္သြားလိမ့္မေပါ့..
ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ အၾကာၾကီး ေတးသြားတစ္ခုကိုထပ္တလဲလဲမဆိုႏိုင္ပါဘူးေမေမ
လေရာင္ေတြ ၿဖာဆင္းေနပံုကေတာ့.. လွလိုက္တာ
အိပ္စက္ပစ္ရမွာ ႏွေမ်ာစရာၾကီး…ေမေမ.. ဒါေပမယ့္
လေရာင္ဆိုတာက ကမၻာမွာအၿမဲတည္ေနမယ့္အရာ
တစ္ေန႔တစ္ရက္တစ္မနက္ပဲ အသက္ရွင္မယ့္လိပ္ၿပာေလးတစ္ေကာင္မဟုတ္ဘူး
လူတကာရဲ႕လက္ညိႈးနဲ႔ ညိႈးေရာ္သြားမယ့္ ပန္းကေလးလည္းမဟုတ္ဘူးေမေမ
ေခတ္အဆက္ဆက္ အလင္းေတြနဲ႔ၿဖာဆင္းလွပေနဥိးမွာမို႔
ေနာက္ညက်မွပဲ ေစာင့္ၾကည့္ေတာ့မယ္
ခုေတာ့ ခဏအိပ္ပါရေစေမေမ……
သီခ်င္းကိုလည္းပိတ္မပစ္လိုက္ပါနဲ႔ေမေမ
အဲဒါ John Lenon ရဲ႕ Imagine ပါ..ဘယ္ေတာ့မွမေရာက္ႏိုင္မယ့္ကမၻာေလ
အိပ္မက္ေတြကိုသူက အေထာက္အကူၿပဳလိမ့္မယ္
ေဟာ ..ေမေမ..ေၿခသံေတြၾကားတယ္ …သမီးအိပ္ေတာ့မယ္ေမေမ
သူတို႔က အခန္း ၅၀၀ ဆီကိုဦးတည္သြားေနၾကတာပါ..
အဲဒီမွာ အလင္းမပါတဲ့ အသိတရားေတြရွိတယ္
မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ေတြနဲ႔ ဘီလူးေတြရွိတယ္
ဝန္တိုမစၦိယစိတ္မ်ားေနတဲ့..ဇာတ္လို္က္ေက်ာ္ၿဖစ္ခ်င္သူူတခ်ိဳ႕ရွိတယ္
ေသးသိမ္ ႏံုနဲ႔တဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြနဲ႔ ေမွာင္မိုက္ေနတဲ့ အခန္းေလးေပါ့ေမေမ
သူတို႔ကို တားလိုက္ၾကပါဥိး..ေခ်ာက္ကမ္းပါးေတြဟာေလႏွင္ရာမပါတတ္တဲ့အေၾကာင္း
တေစ့တေစာင္းေတာ့ သတိေပးလိုက္ခ်င္သား..။
ၾကီးက်ယ္ၿမင့္ၿမတ္တဲ့ တစ္ခန္းရပ္ဇာတ္ၿပီးရင္ေတာ့
အားလံုးးဟာကိုယ့္ေနရာကိုယ္ၿပန္ ကိုယ့္မ်က္ႏွာဖံုးကုိယ္ခြာၾကရမွာပဲ
ခဏတာမင္းသား ဘဝ သူတို႔ရၾကပါေစလား…
သမီးကေတာ့ ခႏၱီစတရားေတြကို ယဥ္ပါးေအာင္သင္ယူလာခဲ့တာႏွစ္ေတြၾကခဲ့ၿပီပဲ..
မၾကာပါဘူး သမီးခဏေလာက္ပဲအိပ္မွာပါ…
ႏိုးလာရင္… ဥပကၡာတရားေတြ ရွိရာလည္း ခရီးထြက္ရဦးမယ္
ပန္းတစ္ပြင့္ကိုမနာလိုတဲ့ငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕ အတၱမ်ိဴး
ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွအက်ိဳးမၿပဳပါဘူးေမေမ…
ငွက္ကပန္းၿဖစ္ခ်င္လို႔ သူကေၾကြလြင့္ၿခင္းသေဘာတရားေတြမွသိမထားခဲ့ပဲ
တရားနဲ႔ပဲေၿဖေၿဖေနရတဲ့ ၿပဇာတ္ေတြ..ပတ္မသံေတြကဆူညံဗိန္းေဗာင္းထလို႔..။
ေရာင္နီေတြပ်ဳိ႕အန္မက်လာခင္ သမီးအိပ္မွၿဖစ္မယ္ေမေမ
အမနာပ တံေတြးစက္ေတြ အေၾကာင္းလည္းခဏေတာ့ေမ့ထားဦးမွၿဖစ္မွာ
ေလေတြသိပ္တိုက္မလာခင္ထိေပါ့..ေလထန္လာရင္ေတာ့
အရာရာဟာၿဖစ္လာႏိုင္ၿပီး..ၿဖစ္ခြင့္လည္းရွိသြားႏိုင္သလို
ၾကက္ေၿခခတ္နီနီေတြကလည္း အေရာင္စြန္႔ၿဖဴစင္ဟန္ၿပၾကလိမ့္မယ္
အဲဒီရုပ္ရွင္ကားကိုေတာ့ပိတ္လိုက္ေတာ့ေမေမ
ဒါမွ သမီးခဏေလာက္ အိပ္လို႔ရမွာ…
ကံဇာတ္ဆရာဆိုတာၾကီးက ႏႈတ္ခမ္းေမြးကားကားၾကီးနဲ႔မဟုတ္မွန္း
ပစ္ေပါက္ထားတဲ့ဓားေတြကေတာ့သိပါရဲ႕ ဒါေပမယ့္
သူတို႔ၿပန္လာသတင္းမပို႔ႏိုင္ခဲ့ၾကဘူး…………..
မၾကာခင္ သမီးအိပ္မက္တစ္ခုမက္လိမ့္မယ္ေမေမ
အၿဖဴေရာင္ေမတၱာတရားစစ္စစ္နဲ႔ လင္းမႈန္ၿပာေဝေနတဲ့ကမၻာ
ေခါင္းစဥ္လွလွတပ္ထားတဲ့မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္စစ္ပြဲမ်ား..ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ
ေအာက္ေၿခမွတ္စုေတြမပါတဲ့ ေကာင္းကင္ဘံု..
ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေတြၿငိမ္းေအးသန္႔စင္ေနတဲ့ည
သမီးခဏရသလို သူတို႔ကိုလည္းရေစခ်င္လိုက္တာေမေမ
အရာရာသံသယေတြနဲ႔ေစာင့္ၾကည့္ေနရ စိတ္မခ်ရတဲ့ေန႔ေတြညေတြ
ဝန္တိုမစၱိယစိတ္ေတြ..အိပ္မက္ၿပီးရင္ၿပန္ရင္ဆိုင္ဖို႔
ခြန္အားၿဖည့္ဖို႔ သမီးအိပ္ေတာ့မယ္ေမေမ…
ကေလးရယ္..အိပ္ပါ့ဆို..ေၾကာင္ၾကီးရယ္ကၿမီးတံတို..ေမွာင္မိုက္မွာခို…
သမီးမငိုေတာ့ပါဘူးေမေမ….
ၿပန္ႏိုးလာတဲ့အခါ………………………………………….
……………………………………………………………………..
တာမုိး
မူရင္းေနရာ ေကာင္းကင္
Posts
All Comments
